2.2.2024. Απεχώρησε αιωνόβιος ο Νίκος Βανδώρος

Ενας σοβα­ρός ηθο­ποιός, που μετέ­πε­σε στην φωνη­τι­κή και τελι­κά στην υπο­κρι­τι­κή από την …πυρο­σβε­στι­κή, που την υπη­ρέ­τη­σε για 33 του χρόνια.

Από καλ­λι­τε­χνι­κό σόι και επτα­νη­σια­κή κατα­γω­γή, αφού ο πατέ­ρας του Γερά­σι­μος υπη­ρέ­τη­σε για μικρό διά­στη­μα το μελό­δρα­μα ως βαρύ­το­νος και η μητέ­ρα του Σόνια Ιατρί­δου (ψευ­δώ­νυ­μο) ως υψί­φω­νος της οπερέτας.

Το 1956 εμφα­νί­ζε­ται σαν τενό­ρος σε οπε­ρέ­τα και το 1958 στο Θέα­τρο του Νίκου Χατζίσκου.

Ειρω­νεία της τύχης. Και ο ίδιος είχε αρρω­στή­σει από καρ­κί­νο πριν από πολ­λά χρό­νια και τον ξεπέ­ρα­σε χάρις στην έγκαι­ρη ενερ­γο­ποί­η­ση και συμπα­ρά­στα­ση του γιού του Θεόφιλου.

Η ευγε­νι­κή του μορ­φή παρα­μέ­νει στην μνή­μη μας με όλο τον σεβα­σμό στο έργο και τον πόνο της ζωής του.