Ελεγχόμενη θερμοπυρηνική σύντηξη: Η Νότια Κορέα παίρνει την σειρά της

Σε μία επο­χή έντο­νου προ­βλη­μα­τι­σμού για την δρα­μα­τι­κή ελάτ­τω­ση των ενα­πο­με­νό­ντων κοι­τα­σμά­των πετρε­λαιοει­δών αλλά και των συνε­πειών τους στο φαι­νό­με­νο του θερ­μο­κη­πί­ου, το όρα­μα της ελεγ­χό­με­νης θερ­μο­πυ­ρη­νι­κής σύντη­ξης μοιά­ζει ως η σύγ­χρο­νη λυδία λίθος, η σύγ­χρο­νη πανά­κεια, που θα μπο­ρού­σε να απαλ­λά­ξει τον πλα­νή­τη από κάθε κλι­μα­τι­κή απει­λή, παρέ­χο­ντας ανε­ξά­ντλη­τα ποσά ενέρ­γειας.
Το μεγά­λο καρού­λι με μεταλ­λι­κό νήμα, που εκτέ­θη­κε πάνω στο τρα­πέ­ζι συσκέ­ψε­ων του Εθνι­κού Ινστι­τού­του Ερευ­νας για την Σύντη­ξη της Νότιας Κορέ­ας είναι η από­δει­ξη της προ­ό­δου της χώρας μπρο­στά στην θερ­μο­πυ­ρη­νι­κή σύντη­ξη. Πρό­κει­ται για ένα δείγ­μα υπα­ρα­γώ­γι­μων καλω­δί­ων, που τοπο­θε­τού­νται πάνω στους μαγνή­τες στην καρ­διά του πιο σύγ­χρο­νου στον κόσμο αντι­δρα­στή­ρα σύντη­ξης KSTAR. Η κατα­σκευή των μαγνη­τών υπα­ρα­γω­γών ξεκι­νά από τον συν­δυα­σμό νιό­βιου-κασ­σί­τε­ρου. Στη­ρί­ζε­ται σε τεχνο­γνω­σία και τεχνο­λο­γία αιχ­μής, που οι βιο­μη­χα­νι­κοί εταί­ροι υλο­ποί­η­σαν για τον Ερευ­νη­τι­κό Κέντρο. Προ­χω­ρά­ει γορ­γά η συναρ­μο­λό­γη­ση και η εφαρ­μο­γή συστη­μά­των ελέγ­χου ώστε ο αντι­δρα­στή­ρας να είναι έτοι­μος προς λει­τουρ­γία το φθι­νό­πω­ρο. Ασφα­λώς, τα απο­τε­λέ­σμα­τα των μελ­λο­ντι­κών πει­ρα­μά­των στην Κορέα θα έχουν την απή­χη­σή τους στο Cadarache της Γαλ­λί­ας, όπου ο πιο μεγά­λος θερ­μο­πυ­ρη­νι­κός πει­ρα­μα­τι­κός αντι­δρα­στή­ρας (International Thermonuclear Experimental Reactor-ITER) ετοι­μά­ζε­ται για λει­τουρ­γία το 2018. Το έργο αυτό είναι απο­τέ­λε­σμα συνερ­γα­σί­ας της Ρωσί­ας, της Ευρω­παϊ­κής Ενω­σης, της Ιαπω­νί­ας, της Νότιας Κορέ­ας και της Κίνας). Πρό­κει­ται για πρό­γραμ­μα μαμούθ με κόστος πάνω από 10 δις Ευρώ και 6000 θέσεις εργα­σί­ας. Ο KSTAR είναι 25 φορές μικρό­τε­ρος από τον ITER. Η μεγά­λη του πρό­δος σε σχέ­ση με προη­γού­με­νης γενε­άς αντι­δρα­στή­ρες είναι η δυνα­τό­τη­τα παρα­γω­γής πλά­σμα­τος επί 300 δευ­τε­ρό­λε­πτα (μέγι­στος χρό­νος), δηλα­δή 6πλάσιος από εκεί­νο των προ­γό­νων του. Μόνον ένας Κινέ­ζος πρό­γο­νος του KSTAR μπο­ρεί να πετύ­χει τέτοιους χρό­νους. «Αυτό είναι το τερά­στιο πλε­ο­νέ­κτη­μά τους» εξη­γεί ο Αμε­ρι­κα­νός ειδι­κός πλά­σμα­τος David Humphreys. Οσο μακρύ­τε­ρος ο χρό­νος παρα­γω­γής πλά­σμα­τος, τόσο πιο κοντά ερχό­μα­στε στην εμπράγ­μα­τη εφαρ­μο­γή. Ο ITER π.χ. προ­βλέ­πε­ται να αρχί­σει με 300-500 sec. για να φτά­σει μέχρι τα 3000 sec.
Ο KSTAR θα προη­γη­θεί του ITER ανοί­γο­ντας εν πολ­λοίς τον δρό­μο, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας για την θέρ­μαν­ση και στα­θε­ρο­ποί­η­ση του πλά­σμα­τος την «ένε­ση» με νετρό­νια και τον βομ­βαρ­δι­σμό με ραδιο­κύ­μα­τα. Θα δοκι­μά­σει επί­σης ασυ­νή­θι­στες μεθό­δους για τον έλεγ­χο των αστα­θειών του συστή­μα­τος, όπως ένε­ση με «παγά­κια» δευ­τέ­ριου μέσα στο πλά­σμα για να εξα­λεί­ψουν θύλα­κες ενέρ­γειας ικα­νούς να προ­κα­λέ­σουν δια­τα­ρα­χές.
Η τελι­κή δοκι­μα­σία για την μελ­λο­ντι­κή χρή­ση της ελεγ­χό­με­νης θερ­μο­πυ­ρη­νι­κής σύντη­ξης θα προ­κύ­ψει αφού «ανά­ψει» ο ITER. Εως τότε, ο Κορε­ά­τι­κος KSTAR θα είναι το πει­ρα­μα­τι­κό εργα­στή­ριο δοκι­μα­σί­ας και διορθώσεων…