Ο Γιάννης έφυγε

…Μετά από μία απί­στευ­τα σκλη­ρή μάχη που έδω­σε για να
κρα­τη­θεί στη ζωή… Δια­ψεύ­δο­ντας επί μήνες τις δυσμε­νείς προ­βλέ­ψεις των γιατρών
του, που κατέ­θε­ταν καθη­με­ρι­νά πεσι­μι­στι­κά ‘ανα­κοι­νω­θέ­ντα’, ο Γιάν­νης Νικο­λα­κό­που­λος κατά­φε­ρε να ξεπε­ρά­σει την αρχι­κή ‘κατα­τρο­φή’, να επι­βιώ­σει σε
πολυ­ή­με­ρη νοση­λεία στην ΜΕΘ, να ξεπε­ρά­σει ουκ ολί­γες λοι­μώ­ξεις, να επα­νέλ­θει σε
ένα βασι­κό επί­πε­δο επι­κοι­νω­νί­ας, να πάρει τον δρό­μο της αποκατάστασης…

Κάπου εδώ οι δολο­φο­νι­κοί μικρο­ορ­γα­νι­σμοί, που
και­ρο­φυ­λα­κτούν σε αυτές τις περι­πτώ­σεις έκα­ναν την πιο άγρια επί­θε­σή τους και
τον λύγισαν…

Ετσι, έφυ­γε ο Γιάν­νης, αφή­νο­ντας πίσω μία τεράστια
παρα­κα­τα­θή­κη μνη­μών προ­σω­πι­κής, υπαρ­ξια­κής ποιό­τη­τας, πλού­σιας αγωνιστικότητας
και μεγά­λης αγω­νί­ας για τα δια­δρα­μα­τι­ζό­με­να στην αρι­στε­ρά στην οποία ήταν
δοσμέ­νος και αφοσιωμένος. 

Οσοι είχαν την τύχη να τον γνω­ρί­σουν -ανά­με­σα σε
αυτούς και ο υπο­γρα­φό­με­νος- έχουν έναν πακτω­λό ανα­μνή­σε­ων από ζεστή συντροφιά,
πρό­θυ­μη και ανι­διο­τε­λή φιλο­ξε­νία, γόνι­μη κου­βέ­ντα και πνευ­μα­τι­κά ψαξίματα…

Αλλοι, που έζη­σαν πιο κοντά του στις στιγ­μές της
πολι­τι­κής και κοι­νω­νι­κής του δρά­σης θα έχουν να πουν πολ­λά, πάρα πολ­λά… Εμείς
θα κρα­τή­σου­με τον Γιάν­νη με την όμορ­φη και την πλού­σια ψυχή…

Γειά σου φίλε Γιάννη.