Μας έχει λείψει…

…Ο Τζί­μης Πανού­σης. Ο Τζι­μά­κος… Δύσκο­λα θα ξανασυναντήσουμε
σάτυ­ρα με αυτή την καυ­στι­κό­τη­τα, την ελευ­θε­ρία, την προ­κλη­τι­κό­τη­τα και
ταυ­τό­χρο­να με αυτή την αισθη­τι­κή και την απο­φυ­γή της χοντρά­δας. Σίγου­ρα τα
κεί­με­νά του, οι παρα­στά­σεις του, οι εκπο­μπές του είναι σχο­λείο… Ο τζι­μά­κος δεν
ήταν “τέλειος”… Ηταν τέλειος, για­τί ήταν ανθρώ­πι­νος κου­βα­λώ­ντας μαζί και τις υπερβολές
του…

Το θυμη­θή­κα­με αφού σήμε­ρα κλεί­νει χρό­νια (4) από την φυγή
του…

Στη μνή­μη του, λοι­πόν και προς ψυχα­γω­γία μας παρα­θέ­του­με ανηρτημένο
στο youtube βίντεο με τον “Νεο­έλ­λη­να”, που τόσο εύστο­χα σατύ­ρι­ζε πάντοτε…