Εφυγε ο Μάρκος Ανα - Φαιακία

Εφυγε ο Μάρκος Ανα

Αυτό ήταν το ψευ­δώ­νυ­μο του Ισπα­νού αγω­νι­στή ποι­η­τή Φερ­νά­ντο Μακά­ρο Καστί­γιο, που σε ηλι­κία 96 ετών ξεκί­νη­σε το μακρι­νό τελευ­ταίο ταξεί­δι. Ενας ακό­μη αγω­νι­στής της ζωής και της τέχνης με βιο­γρα­φι­κό αντί­στοι­χο πολ­λών πρω­το­πό­ρων στη χώρα του, την Ισπα­νία, και τον κόσμο ολό­κλη­ρο. Παρα­θέ­του­με την νεκρο­λο­γία, που δια­βά­σα­με στον ιστό­το­πο Nooz.gr. Υπο­γραμ­μί­ζου­με την τελευθ­ταία πρό­τα­ση του κει­μέ­νου, σαν χαρα­κτη­ρι­στι­κό των αλη­θι­νών ανθρω­πι­στών-αγω­νι­στών, που δεν χωρά­ει σε μνη­σί­κα­κους συμπλεγ­μα­τι­κούς δήθεν…

Πέθα­νε ο “κομ­μου­νι­στής ποι­η­τής” Μάρ­κος Άνα

Ο ισπα­νός ποι­η­τής Μάρ­κος Άνα, ο οποί­ος είχε περά­σει 23 χρό­νια στη φυλα­κή στη διάρ­κεια της δικτα­το­ρί­ας του Φραν­σί­σκο Φράν­κο, πέθα­νε στη Μαδρί­τη σε ηλι­κία 96 ετών, ανα­κοί­νω­σε το Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμ­μα Ισπα­νί­ας (ΚΚΙ).

Ο ποι­η­τής, ο οποί­ος είχε γεν­νη­θεί το 1920 και το πραγ­μα­τι­κό του όνο­μα ήταν Φερ­νά­ντο Μακά­ρο Καστί­γιο, «απε­βί­ω­σε την Πέμ­πτη στο νοσο­κο­μείο Γκρε­γκό­ριο Μαρα­νιόν, έχο­ντας δίπλα του την οικο­γέ­νειά του και φίλους», ανα­φέ­ρει η Mundo Obrero, μια έκδο­ση του ΚΚΙ στους κόλ­πους του οποί­ου παρέ­μει­νε στρα­τευ­μέ­νος μέχρι το τέλος της ζωής του.

«Κατη­γο­ρού­με­νος για τρεις δολο­φο­νί­ες για τις οποί­ες είχαν ήδη του­φε­κι­στεί άλλοι κρα­τού­με­νοι», μπή­κε στη φυλα­κή σε ηλι­κία 19 ετών και δεν βγή­κε παρά στα 42 του, υπεν­θύ­μι­σε η εφη­με­ρί­δα El Pais, παρου­σιά­ζο­ντάς τον ως «τον πολι­τι­κό κρα­τού­με­νο που έμει­νε κλει­σμέ­νος στις φυλα­κές του Φράν­κο για το μεγα­λύ­τε­ρο χρο­νι­κό διάστημα».

Αφού εντά­χθη­κε πολύ νέος στο Κομ­μου­νι­στι­κό Κόμ­μα, στρα­τεύ­θη­κε στο στρα­τό­πε­δο των Δημο­κρα­τι­κών κατά τον εμφύ­λιο πόλε­μο (1936-1939). Μετά τη νίκη των εθνι­κι­στών, συνε­λή­φθη στη Μαδρίτη.

Κατα­δι­κά­σθη­κε δις σε θάνα­το, όμως η ποι­νή του μετα­τρά­πη­κε σε κάθειρ­ξη. Ο νεα­ρός κρα­τού­με­νος άρχι­σε τότε να γρά­φει βιβλία ποί­η­σης -όπως το «Espana a tres voces» (Η Ισπα­νία σε τρεις φωνές)- για τα οποία κέρ­δι­σε εγκώ­μια από τον Πάμπλο Νερού­ντα ή τον Ραφα­έλ Αλμπέρτι.

Είχε επι­νο­ή­σει το ψευ­δώ­νυ­μο Μάρ­κος Άνα συν­δέ­ο­ντας τα ονό­μα­τα των γονιών του. Ο πατέ­ρας του είχε σκο­τω­θεί σε βομ­βαρ­δι­σμό στη διάρ­κεια του εμφυλίου.

Όταν απε­λευ­θε­ρώ­θη­κε το 1961, ο Μάρ­κος Άνα εξο­ρί­σθη­κε στο Παρί­σι όπου διηύ­θυ­νε το Κέντρο Ενη­μέ­ρω­σης και Αλλη­λεγ­γύ­ης «με τον Πάμπλο Πικά­σο ως επί­τι­μο πρό­ε­δρο», υπεν­θύ­μι­σε η Mundo Obrero.

Μετά τον θάνα­το του Φράν­κο το 1975, μπό­ρε­σε να επι­στρέ­ψει στην Ισπα­νία, όπου συνέ­χι­σε να γρά­φει και να αγω­νί­ζε­ται για την απε­λευ­θέ­ρω­ση πολι­τι­κών κρα­του­μέ­νων, ιδιαί­τε­ρα αυτών που κρα­τού­νταν στη Χιλή από τη δικτα­το­ρία του Πινοτσέτ.

Αντι­δρώ­ντας στον θάνα­τό του, ο ηγέ­της του κόμ­μα­τος Podemos Πάμπλο Ιγκλέ­σιας τον χαι­ρέ­τι­σε στο Twitter ως «έναν ήρωα του λαού». «Είσαι το καμά­ρι των συντρό­φων σου και δικό μας», έγραψε.

Το 2007 ο Μάρ­κος Άνα είχε δημο­σιεύ­σει απο­μνη­μο­νεύ­μα­τα με τίτλο «Πεί­τε μου πώς είν’ το δέντρο!» και στη συνέ­χεια, το 2013, ένα βιβλίο αφιε­ρω­μέ­νο στη νεο­λαία που αντι­με­τώ­πι­ζε την οικο­νο­μι­κή κρί­ση, το «Vale la pena luchar» (Αξί­ζει τον κόπο να μάχεσαι).

Το 2015, στα 95 του, έδω­σε μια βιντε­ο­σκο­πη­μέ­νη συνέ­ντευ­ξη στην ηλε­κτρο­νι­κή εφη­με­ρί­δα eldiario.es, στην οποία υπεν­θύ­μι­ζε πως ουδέ­πο­τε υπήρ­ξε «οπα­δός της εκδίκησης».
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted