‘Αδικίες’ στο Ελληνικό ποδόσφαιρο… - Φαιακία

‘Αδικίες’ στο Ελληνικό ποδόσφαιρο…

Κάθε μέρα, που περ­νά­ει έχου­με και ένα και­νούρ­γιο happening στο Ελλη­νι­κό ποδό­σφαι­ρο… Απο­κα­λύ­ψεις για διαιτησίες,
διαι­τη­τές, ΕΠΟ, ΚΕΔ,
Super
League και όποιους άλλους οργα­νι­σμούς περι­φέ­ρο­νται γύρω από την
…’στρογ­γυ­λή θεά’ δια­κο­σμούν πρω­το­σέ­λι­δα, αθλη­τι­κά δελ­τία, συλλογικές
ανα­κοι­νώ­σεις και … δυνα­μι­κές πρω­το­βου­λί­ες οπα­δι­κών συν­δέ­σμων (κλω­τσο­πα­τι­νά­δα,
κου­μπου­ριές και άλλες …φίλα­θλες ενέργειες).

Στα καφε­νεία, στα στέ­κια στή­νο­νται λαϊ­κά δικαστήρια,
που ξεκι­νούν με επι­χει­ρή­μα­τα και συνε­χί­ζο­νται με μπου­νί­δια και νικη­τές τους
‘πλειο­ψη­φού­ντες’…
  Το δίκιο ολοφάνερα
…υπέρ μας… Ραντε­βού κλεί­νο­νται μετα­ξύ αντί­πα­λων στρα­τευ­μέ­νων για σύγκρουση
μέχρι θανάτου…

Οι οπα­δοί του παλιού και­ρού παρα­κο­λου­θούν σαν χαμένοι…
Με πίκρα και απο­γο­ή­τευ­ση αρνιώ­νται να δεχτούν, πως πρέ­πει να σκο­τω­θούν για να
απο­δεί­ξουν το …οπα­δι­λί­κι τους. Διη­γού­νται παρελ­θού­σες στιγ­μές φυσικής
συνύ­παρ­ξης και μοιά­ζουν με παρα­μυ­θά­δες και απρο­σάρ­μο­στους, που δεν νοιώθουν
πόσο πρέ­πει να …μισούν τον ‘εχθρό’.
  

Οι μεγα­λο­πα­ρά­γο­ντες σταυ­ρο­φό­ροι του δικαίου…
Χρη­σι­μο­ποιούν κάθε μέσο για να …νική­σει το δίκιο τους…

Και απέ­να­ντι μία πολι­τεία, που από και­ρό πολύ νίπτει
τας χεί­ρας της την ίδια ώρα, που υπό­σχε­ται κάθαρ­ση, ανα­τρο­πές, ριζι­κές λύσεις
και άλλες μπούρ­δες μαυ­ρο­για­λού­ρι­κου τύπου… Το δού­λε­μα πάει σύν­νε­φο και δεν
υπάρ­χουν ανα­στο­λές καθώς ο χρό­νος επι­βε­βαιώ­νει, πως τίπο­τε δεν γίνεται… 

Ούτε
πρό­θε­ση ούτε δυνα­τό­τη­τα παρέμ­βα­σης σε ένα στί­βο, που θυμί­ζει αρέ­να κατς… Αγρια
χτυ­πή­μα­τα, κυρί­ως για το θεα­θή­ναι μετα­ξύ συγκρουό­με­νων παρα­γό­ντων, ικα­νά, όμως,
να προ­κα­λούν μέγι­στο πάθος στην εξέδρα…

Παρά ταύ­τα, σε αυτή την υπό­θε­ση υπάρ­χουν αδικημένοι…
Και δεν είναι λίγοι… 

Το σκε­φτό­μουν αυτές τις ώρες, που κατά συγκυρία,
εξε­λίσ­σε­ται μία υπό­θε­ση ντρο­πής για το Εθνι­κό Αθλη­τι­κό Κέντρο της
Κέρ­κυ­ρας.
  Ενας χλο­ο­τά­πη­τας, που πριν
λίγο και­ρό είχε κατα­ντή­σει ακα­τάλ­λη­λος και για βοσκό­το­πος. Οργα­να άσκη­σης και
εξαρ­τή­μα­τα αθλη­μά­των ξεχαρ­βα­λω­μέ­να, σπασμένα. 

Βοη­θη­τι­κοί χώροι βρώμικοι,
σκου­ρια­σμέ­νοι γεμά­τοι υγρα­σία και εγκα­τά­λει­ψη. Ταρ­τάν ξεσκι­σμέ­νο, που μόνον
παγί­δα για τους αθλού­με­νους μπο­ρεί να είναι… Και το απο­κο­ρύ­φω­μα:
η κερ­κί­δα
του στα­δί­ου χαρα­κτη­ρί­στη­κε ακα­τάλ­λη­λη και επι­κίν­δυ­νη

Την λύση την βρή­καν αυτοί, που τόσα χρό­νια ξεδιάντροπα
τάζουν λαγούς με πετρα­χή­λια και είναι …βαθιά συγκι­νη­μέ­νοι από την ‘εξαι­ρε­τι­κή
κατά­στα­ση’ των αθλη­τι­κών υπο­δο­μών: Κλεί­σι­μο
του στα­δί­ου

Στα ίδια χάλια και το κλει­στό, και το κολυμ­βη­τή­ριο… Τα
μονα­δι­κά στο νομό εδώ και μερι­κές δεκαετίες… 

Είναι αλή­θεια, ότι η αβελ­τη­ρία και η ελα­φρό­τη­τα των
αρμο­δί­ων στο νησί σπά­ει πανελ­λή­νια ρεκόρ αλλά δεν νομί­ζου­με, πως συνιστά
εξαί­ρε­ση στα δεδο­μέ­να της χώρας…

Όταν, βέβαια, το νησί διέ­θε­τε ομά­δα στην Α’ Εθνική,
τότε η κατά­στα­ση ήταν πολύ καλύ­τε­ρη… Η Πολι­τεία δού­λευε για την ΠΑΕ και όλοι
στην κερ­κί­δα ήταν ευχα­ρι­στη­μέ­νοι… Τώρα, που η ομά­δα αγω­νί­ζε­ται στην Α΄τοπική, ο
αθλητισμός…καταργήθηκε… Σχε­δόν απαγορεύτηκε…

Αυτή, λοι­πόν είναι η αδι­κη­μέ­νη: η Ελλη­νι­κή νεολαία,
που απο­τρέ­πε­ται ποι­κι­λό­τρο­πα από την ικα­νο­ποί­η­ση της φυσι­κής της ανά­γκης για
αθλη­τι­κή δραστηριότητα…

Αδι­κη­μέ­να και πάλι τα Ελλη­νι­κά νιά­τα, που μέρος τους
δια­παι­δα­γω­γεί­ται και  χρη­σι­μο­ποιεί­ται σαν
στρα­τός αφο­σιω­μέ­νων καμι­κά­ζι για την δόξα και την τιμή του ηγέτη… 

Αδι­κη­μέ­νος ο τόπος, η χώρα, που ένα μέρος της νεολαίας
του κατευ­θύ­νε­ται σε παρα­βα­τι­κό­τη­τες ικα­νές να την απο­μα­κρύ­νουν από την ομαλή
από­λαυ­ση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας… Που μετα­τρέ­πουν την δημιουρ­γι­κό­τη­τα σε
παρα­σι­τι­σμό και την ενερ­γη­τι­κό­τη­τα σε εξο­ντω­τι­κό μένος…

Αδι­κη­μέ­να και πάλι τα νιά­τα, που τα ιδα­νι­κά της
κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύ­ης, και της πάλης για την απαλ­λα­γή από δεσμά και βαρύ­δια μοιάζουν
χίμαι­ρες ενώ η ανά­ξια αλλη­λο­ε­ξό­ντω­ση βρί­σκε­ται στην ημε­ρή­σια διάταξη…

Αν δεν ήταν το ποδό­σφαι­ρο θα μας είχαν τινάξει
στον αέρα
’ είπε κάπο­τε κάποιος συστη­μι­κός σοφός. Και είχε δίκιο… Μόνον που
δεν φταί­ει η μπά­λα, τα γκολ, τα πέναλ­τυ και τα οφσάιτ. Φταί­ει, ΑΥΤΟ το ποδόσφαιρο,
όπως το παρα­μόρ­φω­σε η συντε­ταγ­μέ­νη συστη­μι­κή επι­δί­ω­ξη για την μετα­τρο­πή του σε
εργα­λείο αλλο­τροί­ω­σης, ελέγ­χου και υποταγής…

Στο ίδιο μήκος κύμα­τος έστω και με δια­φο­ρά φάσης
βρί­σκο­νται και άλλα αθλή­μα­τα, που η επι­βί­ω­σή τους περ­νά­ει μέσα από την μετατροπή
τους σε κερ­δο­φό­ρα υπερθεάματα.

Το …’ολυ­μπια­κό ιδε­ώ­δες’ μοιά­ζει όλο και περισ­σό­τε­ρο με
περιτ­τή χρο­νο­βό­ρα ανοη­σία, που πρέ­πει να παρα­κάμ­πτε­ται στο δρό­μο της …’ανά­πτυ­ξης’…

Το Εθνι­κό αθλη­τι­κό κέντρο της Κέρ­κυ­ρας, όπως και πολλά
άλλα αθλη­τι­κά κέντρα δεν έχουν να προ­σφέ­ρουν στην προ­σπά­θεια της
υπε­ρε­παγ­γελ­μα­το­ποί­η­σης της αθλη­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στα όρια Ρωμαϊκών
μονο­μα­χιών… Γι’ αυτό θα κάθο­νται και θα περι­μέ­νουν την ελε­η­μο­σύ­νη των
κρα­τού­ντων για …στα­δια­κή επι­σκευή των ανεπισκεύαστων.

Λιγο­στές ελπί­δες… Φρού­δες προσ­δο­κί­ες… Ανα­τρε­πτι­κές οι
απαι­τή­σεις για πραγ­μα­τι­κές λύσεις… 

      

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted