Νίκος Μητσιάλης: Θύμα μιας… αόρατης λογοκρισίας η «ΦΑΙΑΚΙΑ»

Το σπου­δαιό­τε­ρο στο κεί­με­νο του Νίκου δεν
είναι η απλή έκφρα­ση συμπα­ρά­στα­σης. Εκεί­νο, που κυριαρ­χεί είναι η πολιτική
διά­στα­ση του ζητή­μα­τος και αυτό είναι το σημα­ντι­κό, το καθοριστικό… 

Το «κατέ­βα­σμα» της «ΦΑΙΑΚΙΑΣ» απο­δει­κνύ­ει τη «δημο­κρα­τι­κό­τη­τα» που διέ­πει τις ψηφια­κές πλατ­φόρ­μες των δισε­κα­τομ­μυ­ριού­χων ιδιο­κτη­τών τους που ως φαί­νε­ται  ενο­χλού­νται όταν ιστο­σε­λί­δες, που ανα­γκα­στι­κά χρη­σι­μο­ποιούν τα «κανά­λια» τους, ξεφεύ­γουν από τους κανό­νες της αυτο­μα­το­ποι­η­μέ­νης  λογοκρισίας.

Μια ιστο­σε­λί­δα όπως η «ΦΑΙΑΚΙΑ ξανά» μάλ­λον δε δικαιο­λο­γεί την εξα­φά­νι­ση της στο τυχαίο ενός τεχνι­κού συμ­βά­ντος, μακά­ρι να συνέ­βαι­νε κάτι τέτοιο και να βλέ­πα­με ξανά την εμφά­νι­ση της στην οθό­νη του υπο­λο­γι­στή μας. Δυστυ­χώς θα θρη­νού­με συχνά παρό­μοια θύμα­τα υπο­χρε­ω­τι­κής σιω­πής, ιδιαί­τε­ρα όσο θα αγριεύ­ουν τα πολε­μι­κά μέτω­πα και οι πρω­τα­γω­στές θα εγκλω­βί­ζο­νται στα αδιέ­ξο­δα τους…

Μια καθη­με­ρι­νή ανα­λυ­τι­κή κατα­γρα­φή όλων αυτών καθώς και μια κρι­τι­κή θεώ­ρη­ση που επι­χει­ρού­σε με συστη­μα­τι­κή επι­μέ­λεια η ιστο­σε­λί­δα της «ΦΑΙΑΚΙΑΣ» όπως και μια σει­ρά άλλων κει­μέ­νων, σχο­λί­ων, φωτο­γρα­φιών και κυρί­ως ένα πολύ­τι­μο αρχείο ζωής και που όλα αυτά καταρ­γού­νται με μια αλγο­ριθ­μι­κή εντο­λή, διό­τι μάλ­λον ο δια­χει­ρι­στής δεν συνε­μορ­φώ­θην προς τις αόρα­τες υπο­δεί­ξεις της Google …

Υ.Γ. Μετά την δημο­σιο­ποί­η­ση της τιμω­ρί­ας που επι­βλή­θη­κε στη «ΦΑΙΑΚΙΑ» η Google ανέ­βα­σε την ιστο­σε­λί­δα αλλά ως φαί­νε­ται μετά από έναν ενδε­λε­χή επα­νέ­λεγ­χο το μετά­νιω­σε και την ξανά κατέ­βα­σε, ευτυ­χώς που υπάρ­χουν και άλλοι δρό­μοι απρό­σι­τοι στους λογοκριτές…