Άλλο τότε κι’ άλλο τώρα… - Φαιακία

Άλλο τότε κι’ άλλο τώρα…

Στο τοπι­κό τύπο βρή­κα­με και ανα­γνώ­σα­με ανα­κοί­νω­ση της Νομαρχιακής
επι­τρο­πής του κόμ­μα­τος της (για την ώρα) αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης… Ας μας συγχωρεθεί
η παρέν­θε­ση αλλά από τις δημο­σκο­πή­σεις φαί­νε­ται να έχει παρέλ­θει εκεί­νη η
από­λυ­τη και υπε­ρο­πτι­κή βεβαιό­τη­τα, πως το κόμ­μα απο­τε­λεί την αδιαμφισβήτητη
κυρί­αρ­χη δύνα­μη της κεντροαριστεράς…

Οσο μας επι­τρέ­πει η γνω­στι­κή μας λει­τουρ­γία να
κατα­νο­ή­σου­με και να αφο­μοιώ­σου­με, επι­ση­μαί­νου­με την δια­πί­στω­ση του σώμα­τος, ότι
  Όλα
αυτά συνέ­βα­λαν ώστε σημα­ντι­κό μέρος της εκλο­γι­κής βάσης του κόμ­μα­τος, αλλά και
κομ­μα­τι­κών μελών, να στρα­φεί στην υπο­στή­ρι­ξη αντί­πα­λων πολι­τι­κά συν­δυα­σμών και
δη της κεντρο­δε­ξιάς, σε μερι­κές των περι­πτώ­σε­ων ακό­μα και με συμ­με­το­χή μελών
μας σε αντί­πα­λα ψηφο­δέλ­τια, πράγ­μα το οποίο η Νομαρ­χια­κή Επι­τρο­πή καταδικάζει
απε­ρί­φρα­στα
.  

Μα συνέ­βη­κε τέτοιο πράμα;;;Τρομερό! Απαράδεκτο! 

Εύλο­γη η απε­ρί­φρα­στη κατα­δί­κη της ΝΕ,
είπα­με και εμείς στην αρχή… Μεί­να­με εμβρό­ντη­τοι με τέτοια απί­στευ­τα καταγγελλόμενα
αλλά αυτή η άτι­μη η μνή­μη δεν αφή­νει την κρί­ση να ησυχάσει…

Θυμη­θή­κα­με, λοι­πόν, πως ο εκλε­γείς το 2015 Δήμαρ­χος είχε ΔΙΣ (δύο φορές) συμ­με­τά­σχει παλιό­τε­ρα σε
δια­φο­ρε­τι­κά ψηφο­δέλ­τια από εκεί­να, που επί­ση­μα το κόμ­μα είχε υποστηρίξει.

Είναι πιθα­νόν, πως είχε και ο ίδιος μετα­πέ­σει σε αδράνεια
ή ‘εν ύπνω’ όπως είναι μία δόκι­μη έκφρα­ση κατά το σχε­τι­κά μακρύ διάστημα
χει­με­ρί­ας δυσπρα­γί­ας της οργάνωσης. 

Όταν όμως φάνη­κε το ανερ­χό­με­νο κύμα οργής
για τα μνη­μό­νια, επα­νέ­φε­ρε και τον ίδιο στην πρώ­τη γραμ­μή του αγώ­να, επωχούμενο
φυσι­κά στην πρω­το­φα­νή κομ­μα­τι­κή άνθιση.

Το …ευχά­ρι­στο είναι, πως τα τότε κομ­μα­τι­κά όργα­να (που
πιθα­νόν δεν είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κά από τα σημε­ρι­νά) δεν έδει­ξαν μικρό­τη­τα και
εκδι­κη­τι­κό­τη­τα… Δεν του έθε­σαν π.χ. τα ερω­τή­μα­τα:
πού ήσουν τόσο και­ρό; Για­τί
είχες εξα­φα­νι­στεί;
Τί σε φέρ­νει πάλι κοντά μας;

Παρα­συρ­μέ­νοι από το γενι­κό κλί­μα ευφο­ρί­ας, που επέφερε
η επι­κεί­με­νη …’κατά­λη­ψη των χει­με­ρι­νών ανα­κτό­ρων’ έδω­σαν τόπο στην οργή!
Εδει­ξαν μακρο­θυ­μία και μεγαλοκαρδία! 

Η μεγα­λο­ψυ­χία είχε τα απο­τε­λέ­σμα­τά της… Μας οδή­γη­σε σε
έναν ανε­πα­νά­λη­πτο θρί­αμ­βο για τα
 δεδο­μέ­να της τοπι­κής αυτο­διοί­κη­σης… Στο τέλος αυτής
της 5ετίας, ‘γεμά­της’ έργο και δημιουρ­γία, που δυστυ­χώς ο ανώ­ρι­μος λαός δεν κατανόησε,
η οργά­νω­ση δεν κατά­φε­ρε ούτε καν να σχη­μα­τί­σει ψηφο­δέλ­τιο στις τοπι­κές εκλογές
του 2019, παρά τις προ­σπά­θειες της …

Τού­των δεδο­μέ­νων, μας δημιούρ­γη­σε μία …μικρο­έκ­πλη­ξη,
έναν …μικρο­προ­βλη­μα­τι­σμό αυτή η τόσο απε­ρί­φρα­στη και από­λυ­τη κατα­δί­κη της συμμετοχής
μελών της οργά­νω­σης σε αντί­πα­λα ψηφο­δέλ­τια στις παρού­σες αυτοδιοικητικές
εκλο­γές…
 Για­τί τότε είμα­στε απλόχερα
συγ­χω­ρη­τι­κοί και τώρα είμα­στε κατη­γο­ρη­μα­τι­κά καταδικαστικοί;;;

Απευ­θυν­θή­κα­με, λοι­πόν σε φίλο, παλιό και δοκιμασμένο
για να μας ερμη­νεύ­σει τα συμ­βαί­νο­ντα και πραγ­μα­τι­κά μας απο­στό­μω­σε: ά λ λ ο   τ ό τ ε, μας είπε, κ α ι   ά λ λ ο   τ ώ ρ α

Και έτσι κατα­λά­βα­με, πόσο μεγά­λες είναι οι ανεπάρκειές
μας σε βασι­κές γνώ­σεις διαλεκτικής…Πόσο μεγά­λη είναι η …μικρο­α­στι­κή αδυ­να­μία μας
να κατα­νο­ή­σου­με τις Οβι­δια­κές μετα­μορ­φώ­σεις, κατά το δοκούν…

Σκύ­βου­με ταπει­νά το κεφά­λι αλλά δεν κρύ­βου­με μία σπίθα
αισιο­δο­ξί­ας, που μας γεν­νά αυτή η …υπερ­βα­τι­κή αίσθη­ση συνέ­πειας, που διαπνέει
τον χώρο… 

Θα πάμε μπρο­στά… Θα πάμε καλύ­τε­ρα… Θα βοη­θή­σουν και οι
παλιοί με …τον τρό­πο τους… Θα σηκώ­σει την σημαία και ο Στέ­φα­νος και … βουουουουρρρρ
(κραυ­γή-σάλ­πι­σμα νικη­φό­ρου επίθεσης).

ΥΓ Μην ξεχνά­τε: το γέλιο μακραί­νει τη ζωή!!!

        

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted