Το σημείωμα, που παραθέτουμε έφερε την μνήμη μας αρκετά χρόνια πίσω… Τότε, που η αριστερή κουλτούρα και ιδεολογία μας τράβηξε… Ανάμεσα σε πολλά άλλα στοιχεία θυμόμαστε σαν ισχυρό ελκτικό παράγοντα την συνέπεια και την σταθερότητα της αριστεράς και των αριστερών, που τους έκανε πρότυπα στις υπαρξιακές μας αναζητήσεις… Αυτές οι αρετές δεν ήταν πείσμα και εγωισμός αλλά καθαρότητα και εγρήγορση συνείδησης, αυταπάρνηση και υπέρτατη κοινωνικότητα, αφοσίωση και δύναμη ψυχής, που υπερέβαινε τις βιοτικές δυσκολίες και απειλές ως την θυσία της ίδιας τη ζωής… Απέναντι λοιπόν στους τσαρλατανισμούς, στις εύκολες μεταπηδήσεις, στα είπα-ξείπα και στους μαυρογιαλουρισμοιύς αστών πολιτικών και κομμάτων το μοντέλο της αριστερής πολιτικής ηθικής έμοιαζε εγγύηση για την υλοποίηση του οράματος. Κι αυτή τη δύναμη και τη λάμψη δεν κατάφεραν να την μειώσουν ούτε προπαγάνδες και συκοφαντίες ούτε καν οι ίδιες οι σεχταριστικές αγκυλώσεις, που μετέτρεπαν σκεπτόμενους σε άκριτους αποδέκτες “αιώνιων” αναπόδεικτων αληθειών… Αριστερά και συνέπεια λόγων και έργων…
Το σημείωμα, που παραθέτουμε έφερε την μνήμη μας αρκετά χρόνια πίσω… Τότε, που η αριστερή κουλτούρα και ιδεολογία μας τράβηξε… Ανάμεσα σε πολλά άλλα στοιχεία θυμόμαστε σαν ισχυρό ελκτικό παράγοντα την συνέπεια και την σταθερότητα της αριστεράς και των αριστερών, που τους έκανε πρότυπα στις υπαρξιακές μας αναζητήσεις… Αυτές οι αρετές δεν ήταν πείσμα και εγωισμός αλλά καθαρότητα και εγρήγορση συνείδησης, αυταπάρνηση και υπέρτατη κοινωνικότητα, αφοσίωση και δύναμη ψυχής, που υπερέβαινε τις βιοτικές δυσκολίες και απειλές ως την θυσία της ίδιας τη ζωής… Απέναντι λοιπόν στους τσαρλατανισμούς, στις εύκολες μεταπηδήσεις, στα είπα-ξείπα και στους μαυρογιαλουρισμοιύς αστών πολιτικών και κομμάτων το μοντέλο της αριστερής πολιτικής ηθικής έμοιαζε εγγύηση για την υλοποίηση του οράματος. Κι αυτή τη δύναμη και τη λάμψη δεν κατάφεραν να την μειώσουν ούτε προπαγάνδες και συκοφαντίες ούτε καν οι ίδιες οι σεχταριστικές αγκυλώσεις, που μετέτρεπαν σκεπτόμενους σε άκριτους αποδέκτες “αιώνιων” αναπόδεικτων αληθειών… Αγαπημένε μου φίλε,
Με έφερες πολλά χρόνια πίσω. Όταν, στις πρώτες μέρες της Χούντας, αποφασίσαμε ότι τα πλαίσια των μαυρογιαλούρων αποτελούν φραγμό στις ελπίδες μας για δικαιότερη και καλύτερη κοινωνία και ανοίξαμε τα διανοητικά μας ιστία στις θάλασσες της αριστεράς και του διαλεκτικού υλισμού, προσπαθώντας να βρούμε το δρόμο μας στον λαβύρινθο των αριστερών πολυδιασπάσεων.
Αισθάνομαι ξανά, τόσα χρόνια μετά να ψάχνω το δρόμο μου μέσα στην πολυπλοκότητα της σύγχρονης πραγματικότητας. Μετά από τόσα χρόνια, για ένα πράγμα είμαι σχετικά βέβαιος: Η εποχή των εξ αποκαλύψεως αλάνθαστων πρωτοποριών έχει τελειώσει ανεπιστρεπτί και οι θέσεις όλων πρέπει να εκθέτονται στην βάσανο της κοινωνικής και λαϊκής κρίσης.
Φιλιά