Εκεί που τελειώνει το αστείο εισβάλλει η ενόχληση - Φαιακία

Εκεί που τελειώνει το αστείο εισβάλλει η ενόχληση

Οι εξε­λί­ξεις στον δια­συ­ρό­με­νο έως τον
έσχα­το εξευ­τε­λι­σμό χώρο παύ­ουν να προ­κα­λούν γέλιο… Αντί­θε­τα γεν­νούν θλιβερές
προ­βλέ­ψεις για τα πολι­τι­κά παι­γνί­δια που ετοι­μά­ζο­νται σε βάρος του Ελληνικού
λαού…

Αλή­θεια ποια είναι η αιτία των πολ­λών ‘ατο­μι­κών’
παραι­τή­σε­ων βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ; Κανέ­νας δεν μπή­κε στον κόπο να εξη­γή­σει στους
ψηφο­φό­ρους του τους λόγους, που τον κάνουν να παρα­τή­σει τον φορέα με τον οποίο
ασχο­λή­θη­κε πολι­τι­κά και ανα­δεί­χθη­κε κοι­νο­βου­λευ­τι­κά… Κάποιοι από τους παραιτούμενους
έχουν 10ετίες ενα­σχό­λη­σης στις πλά­τες τους… Η σαφής εξή­γη­ση της μετα­βο­λής πολιτικής
θέσης είναι στοι­χειώ­δης υπο­χρέ­ω­ση ενός κοι­νο­βου­λευ­τι­κού εκπρό­σω­που και πολ­λα­πλά­σια για κάποιους, που δηλώ­νουν αριστεροί… 
Το παι­γνί­δι των παραι­τή­σε­ων βέβαια έχει λόγο
και αίτιο… Ξεκί­νη­σε από τότε που ο
Alexis, παλιός αρχη­γός του ΣΥΡΙΖΑ, διε­τέ­λε­σε πρω­θυ­πουρ­γός την κρι­σι­μό­τα­τη 4ετία της κωλο­τού­μπας, αρχη­γός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης την επό­με­νη 4ετία. 

Μετά από όλα αυτά θεώ­ρη­σε, πως ήλθε η ώρα να πετά­ξει από πάνω του το βαρύ­δι, που
λέγε­ται ΣΥΡΙΖΑ και να ανοί­ξει τα φτε­ρά του και σε άλλους χώρους σαφώς δεξιότερα
του ΣΥΡΙΖΑ. 

Μας το επι­βε­βαί­ω­σε το βιβλίο του με το οποίο επι­χει­ρεί μία κριτική
δια­δρο­μή της πορεί­ας του, χωρίς ίχνος αυτο­κρι­τι­κής. Μας το επι­βε­βαί­ω­σε η
σύν­θε­ση του επι­τε­λεί­ου του. Μερι­κοί από αυτούς που το απο­τε­λούν έχουν θητεύσει
σε δια­κε­κρι­μέ­νες αντι­κομ­μου­νι­στι­κές θέσεις. 

Η διά­θε­σή του για ‘ρήξη’ με το παλιό
εκφρά­στη­κε συμ­βο­λι­κά με την απο­στο­λή των ηγε­τών ΣΥΡΙΖΑ και ΝεΑ στον εξώ­στη της παρουσίασης
της ‘Ιθά­κης’. Με τέτοια και άλλα κολ­πά­κια ο
Alexis επι­χει­ρεί να έχει και την πίτα ανέγ­γι­χτη και τον σκύ­λο χορτάτο. 

Θέλει να
διευ­ρύ­νει το κοι­νό του, θέλει να είναι …σε ρήξη με το παρελ­θόν αλλά δεν θέλει να
χάσει ούτε σπυ­ρί από την βάση του παλιού ΣΥΡΙΖΑ και τους βου­λευ­τές του… Με
εξαί­ρε­ση τον ταρα­ξία Παύλο…

Ενας-ένας, λοι­πόν, ανεξαρτητοποιούνται
έχο­ντας ήδη από πριν εκφρά­σει την προ­τί­μη­σή τους για την ΕΛ.Α.Σ. χωρίς να
μπαί­νουν στο κόπο να εξη­γή­σουν για­τί δεν τους κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ… 

Και ως ανε­ξάρ­τη­τοι πλέ­ον θα χτυ­πή­σουν την
πόρ­τα της ΕΛ.Α.Σ., θα έχουν ήδη μάθει το σύν­θη­μα και το παρα­σύν­θη­μα και θα
μπουν με …φόρα…

Αυτό το …μεγα­λο­φυ­ές σχέ­διο δεν παίρ­νει και
πολ­λά εύση­μα πολι­τι­κής ηθι­κής αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια…

Φαί­νε­ται, πως το Μακια­βελ­λι­κό: ο σκο­πός αγιά­ζει τα μέσα είναι πρακτικό
και βολι­κό και για την ‘αρι­στε­ρά΄. Αν μάλι­στα λάβου­με σοβα­ρά υπό­ψη μας το
γενι­κό κλί­μα ηθι­κής αναλ­γη­σί­ας, που απλώ­νε­ται δια­μορ­φώ­νο­ντας την νέα
κανο­νι­κό­τη­τα, όλα καλά θα πάνε… 

Μέχρις αηδί­ας

ΥΓ. Πάντως η Πόπη -ενταγ­μέ­νη ή ανε­ξάρ­τη­τη- πρέ­πει να μεί­νει στη βου­λή μέχρι το τέλος… Αλιώς θα μπεί στο κοι­νο­βού­λιο ο Στέ­φα­νος και θα μας ξανα­πιά­σουν τα γέλια…

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted