…Η προετοιμαζόμενη συμφωνία, που ουσιαστικά αποτελεί το βαρύτερο μέχρι τώρα μνημόνιο και μάλιστα με προοπτική ετών αναγγέλθηκε από τους κυβερνητικούς ως… επιτυχής διαπραγμάτευση… Δεν είναι η πρώτη φορά, που οι κυβερνήσεις βαφτίζουν το κρέας ψάρι και πορεύονται στον χρόνο ερήμην των … κορόιδων…. Δεν είναι η πρώτη φορά εξάλλου ούτε για την πρώτη φορά αριστερή κυβέρνησή μας, που στο είδος αναδεικνύεται…μανούλα…
Η όλη ιστορία μας θύμισε ένα θρυλούμενο επεισόδιο της πρώτης Γαλλικής κατοχής των Επτανήσων (1797-1799), η λεγόμενη δημοκρατική περίοδος προς αντιδιαστολή με την δεύτερη Γαλλική κατοχή (1807-1814), που ονομάστηκε αυτοκρατορική… Με την έναρξη, λοιπόν, της πρώτης περιόδου υπήρξε μία πολλά υποσχόμενη δημοκρατική “ανοιξη”, που συνοδεύτηκε με κατάργηση πολλών φεουδαρχικών προνομοίων, μεγαλύτερες ελευθερίες στον λαό για εκπαίδευση και μόρφωση κ.λ.π. Λέγεται, όμως, πως οι κάτοικοι του Μαντουκιού (Μαντούκι=βόρειο προάστειο της Κέρκυρας) το …παραξήλωσαν σε ελεύθερες κινήσεις και πρωτοβουλίες… Η στάση τους επέφερε την παρέμβαση των Γάλλων στρατιωτών (για την ακρίβεια Σενεγαλέζων, που αποτελούσαν την κύρια δύναμη του Γαλλικού στρατού κατοχής) με αποτέλεσμα να πέσει γερό ξύλο, που κατέληξε σε τραυματίες αλλά και σε νεκρούς… Κάποιοι λοιπόν θυμόσοφοι Μαντουκιώτες είπαν: “Φάγαμε ξύλο αλλά τσου ρίξαμε κάτι φάσκελα κάτω από την γιακέτα…” Κάτι, δηλαδή, σαν τους θριαμβευτές “αριστερούς” διαπραγματευτές μας.