Το τραίνο αλλάζει την ανθρωπογεωγραφία του κόσμου…

Μέχρι πριν μερι­κά χρό­νια ο υπο­γρα­φό­με­νος είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει κάποιες φορές την σιδη­ρο­δρο­μι­κή δια­δρο­μή Παρί­σι-Ναν­σύ (περί­που 404 χιλιό­με­τρα) σε σύνο­λο χρό­νου, που έφτα­νε περί­που τις 3:20 ώρες… Χρό­νος ανέγ­γι­χτος βέβαια μέχρι σήμε­ρα για τα Ελλη­νι­κά δεδο­μέ­να αλλά πολύ αργός για τα Γαλ­λι­κά… Ετσι εδώ και 4 περί­που χρό­νια, μία νέα γραμ­μή Παρί­σι-Ναν­σύ (Βορειο-Ανα­το­λι­κή Γαλ­λία, πρω­τεύ­ου­σα της Λορ­ραί­νης) κατα­σκευά­α­στη­κε από την ΚΡΑΤΙΚΟΤΑΤΗ Γαλ­λι­κή επι­χεί­ρη­ση σιδη­ρο­δρό­μων, την SNCF, αφού προη­γου­μέ­νως είχαν εξε­τα­στεί με κάθε λεπτο­μέ­ρεια όλες οι οικο­νο­μι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις αλλά και οι περι­βαλ­λο­ντι­κές επι­πτώ­σεις του έργου… Το νέο τραί­νο super TGV (τραί­νο υψη­λής ταχύ­τη­τας) άν και συμ­βα­τι­κό (όχι μαγνη­τι­κό) έπια­σε ρεκόρ ταχύ­τη­τας 585 χιλιό­με­τρα την ώρα!!! Την ταχύ­τη­τα αυτή βέβαια δεν την χρη­σι­μο­ποιεί στις συνή­θεις εμπο­ρι­κές και επι­βα­τι­κές δια­δρο­μές αλλά τα 350-400 χιλιό­με­τρα τα φτά­νει για αρκε­τό κομ­μά­τι του ταξι­διού… Απο­τέ­λε­σμα: η διάρ­κεια της δια­δρο­μής κατέ­βη­κε στις 1:25 ώρες… δηλα­δή πρα­κτι­κά υπο-υπο­δι­πλα­σιά­στη­κε… Μία τέτοιας διάρ­κειας σιδη­ρο­δρο­μι­κό ταξεί­δι (το πιο άνε­το αφού μπο­ρείς να σηκω­θείς, να πας στο μπάρ, στο εστια­τό­ριο, να δια­βά­σεις να χρη­σι­μο­ποι­ή­σεις τον PC σου κ.λ.π.) έχει αλλά­ξει την νοο­τρο­πία των κατοί­κων της περιο­χής για επί­σκε­ψη του Παρι­σιού και όχι μόνο… Τέτοιες γραμ­μές κατα­σκευά­ζο­νται και προς ΟΛΕΣ τις γεω­γρα­φι­κές κατευ­θύν­σεις του “Εξα­γώ­νου” (από το σχή­μα του γεω­γρα­φι­κού ανά­γλυ­φου της μητο­πο­λι­τι­κής Γαλ­λί­ας) και έχουν μικρύ­νει απί­στευ­τα τον ανα­γκαίο χρό­νο των αντί­στοι­χων ταξει­διών…
Φαντα­στεί­τε π.χ. την δια­δρο­μή Ηγου­με­νί­τσα-Αθή­να (η σιδη­ρο­δρο­μι­κή αυτή γραμ­μή θα ήταν λιγό­τε­ρο από 400 χιλιό­με­τρα), που μας είχαν υπο­σχε­θεί επα­νει­λημ­μέ­νως τόσον οι “σοσια­λι­σταί” όσο και οι “επά­ρα­τοι” να πραγ­μα­το­ποιεί­ται έστω σε 2, έστω σε 3 ώρες… Θα άλλα­ζε ή όχι η προ­σβα­σι­μό­τη­τα της βορειο-Δυτι­κής Ελλά­δας προς το κέντρο και τού­μπα­λιν; Η ακό­μα ή επι­κοι­νω­νία με άλλες περιο­χές της χώρας (Μακε­δο­νία-Θρά­κη-Πελο­πόν­νη­σο κ.λ.π.);

Ευτυ­χώς, όμως, που πρά­σι­νοι και γαλά­ζιοι μας προ­σγειώ­νουν, λίγο ανώ­μα­λα είναι αλή­θεια- στην Ελλη­νι­κή μας πραγ­μα­τι­κό­τη­τα (μην πη κανείς Βαλ­κα­νι­κή, για­τί οι βαλ­κα­νι­κές χώρες πλην Αλβα­νί­ας δια­θέ­τουν ηλε­κτρι­κά τραί­να εδώ και μισό αιώ­να)… Οχι βέβαια, που δεν το τρα­βά­ει και ο οργα­νι­σμός μας… Κυριαρ­χη­μέ­νοι από την κουλ­τού­ρα των ενερ­γειο­βό­ρων και επι­κίν­δυ­νων αλό­γων μας ξεχυ­νό­μα­στε στους σημε­ρι­νούς αυτο­κι­νη­το­δρό­μους του χτές για να δεί­ξου­με, βρε αδελ­φέ, ποιοί είμα­στε, τέλος πάντων…

Και καλή μας νύχτα…