…Τους παραδίδομεν εις την χλεύην του έθνους!

Τον τίτλο της ανάρ­τη­σης τον θυμη­θή­κα­με από τις σκιτσογραφίες
του αεί­μνη­στου Μποστ στον ‘Ταχυ­δρό­μο’ αμέ­σως μετά το δημο­ψή­φι­σμα του Παπαδόπουλου
το 1973… Θέμα του ήταν οι φερό­με­νοι ως ψηφο­φό­ροι του ΟΧΙ σε διά­φο­ρα εκλογικά
τμή­μα­τα (υπο­τί­θε­ται) όπου το ΝΑΙ ελάμ­βα­νε 300-400 ψήφους και το ΟΧΙ Ένα!!! Αυτούς
τους Ένα’  ο Μποστ τους σκι­τσά­ρι­ζε μαγικά
σαν αιμο­στα­γή τέρα­τα και κατέ­λη­γε με την …γνω­στή του ορθο­γρα­φία: Τους παρα­δεί­δω­μαιν ης τιν χλαί­βοιν του αίθνους…

Αυτό, λοι­πόν, θυμη­θή­κα­με καθώς δια­βά­σα­με για την
κατα­δί­κη του δάσκα­λου αγω­νι­στή Ηλία Σμή­λιου για τους αγώ­νες κατά των
πλει­στη­ρια­σμών λαϊ­κής κατοι­κί­ας!!! Μαζί του κατα­δι­κά­στη­κε και ο δικη­γό­ρος Ζήσης
Κλει­σιά­ρης, πρώ­ην μέλος του ΔΣ του δικη­γο­ρι­κού συλ­λό­γου Θεσσαλονίκης.

Εισέ­πρα­ξαν 8 μήνες για «παρα­κώ­λυ­ση συνα­γω­νι­σμού» και 4
μήνες για «παρά­νο­μη βία», που συμ­ψη­φί­στη­καν σε 10 μήνες με τριε­τή αναστολή (!)…

Η δίω­ξη αφο­ρά κινη­το­ποί­η­ση των μαζι­κών φορέ­ων της Θεσσαλονίκης
για την διά­σω­ση δύο λαϊ­κών πρώ­των κατοι­κιών πριν από πέντε χρό­νια! Στηρίχτηκε
σε νομο­θε­σία, που θέσπι­σε η …πρώ­τη φορά αρι­στε­ρά όταν οι εκπτώ­σεις της …αρι­στε­ρο­σύ­νης
είχαν σπά­σει πλαφόν… 

Στην δίκη ούτε καν ένας μάρ­τυ­ρας κατη­γο­ρί­ας δεν
εμφα­νί­στη­κε… Δεν έχει όμως σημα­σία… Να πάρουν 10 μήνες με τριε­τή ανα­στο­λή για
να μάθουν να μην μας κου­νιώ­νται… Για­τί δυστυ­χώς έχει απο­δει­χθεί, ότι τέτοιου
είδους κου­νή­μα­τα είναι κολ­λη­τι­κά και πρέ­πει …το κακό να πατα­χθεί εν τη γενέσει
του… 

Εν τω μετα­ξύ τους παρα­δί­δο­μεν εις την χλεύ­ην του
έθνους!

Και να το ξέρουν… Εχουν γνώ­σιν οι φύλα­κες… Τελείωσαν
ανε­πι­στρε­πτί οι και­ροί με …τα στρα­βά μάτια… Θα τους προ­σέ­χου­με στε­νά και έτσι
και μας κουνηθούν…

Η πατρίς ήδη βαδί­ζει την οδόν των πεπρω­μέ­νων μας, που
είναι ο φιλε­λευ­θε­ρι­σμός… Και όποιος αντέξει…