Η Ελλά­δα και οι λεό­ντειες προ­σπά­θειες της κυβέρ­νη­σης να ολο­κλη­ρώ­σει τον
τελευ­ταίο έλεγ­χο της τρόι­κας και να απο­δε­σμευ­τεί ορι­στι­κά από αυτήν, σχολιάζεται
από την Frankfurter Allgemeine Zeitung. 

O σχο­λια­στής επισημαίνει
ότι η χώρα παίρ­νει ένα ακό­μη ρίσκο που θα μπο­ρού­σε να την οδη­γή­σει και πάλι στην
κατα­στρο­φή και ότι παρά την τόνω­ση της ανά­πτυ­ξης στο 0,7%, στην μεγάλη
άνο­δο του αριθ­μού των του­ρι­στών και την αύξη­ση της κατα­νά­λω­σης,
δεν αλλά­ζει τίπο­τα στην γενι­κή εικό­να ότι οι αγο­ρές και οι οικονομολόγοι
αρχί­ζουν να αμφι­σβη­τούν και πάλι το μέλ­λον της Ελλάδας.

«Οι πρόσφατοι
πολι­τι­κοί χει­ρι­σμοί του πρω­θυ­πουρ­γού ερμη­νεύ­ο­νται ως κινή­σεις απελ­πι­σί­ας,
που στο τέλος δεν πρό­κει­ται να δώσουν ώθη­ση ούτε στο συντη­ρη­τι­κό του κόμ­μα, ούτε
στην ίδια την Ελλά­δα», επι­ση­μαί­νει η γερ­μα­νι­κή εφημερίδα. 

«Ο Σαμαράς
ήθε­λε να αυξή­σει τα ποσο­στά της δημο­τι­κό­τη­τάς του με την πρόωρη
απο­δέ­σμευ­ση από το πρό­γραμ­μα εξυ­γί­αν­σης που επι­τη­ρεί­ται από την τρόι­κα. Ήλπιζε
σε εκφρά­σεις συμπά­θειας, που τις έχει από­λυ­τα ανά­γκη εν όψει πιθανών
πρό­ω­ρων εκλο­γών, εάν απε­λευ­θέ­ρω­νε την χώρα του από τους ελεγ­κτές και κατέφευγε
νωρί­τε­ρα στις αγο­ρές για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση της χώρας του με φρέ­σκο χρή­μα (…) Όμως
αυτή η συμ­βο­λι­κή κίνη­ση εθνι­κής υπε­ρη­φά­νειας έχει μετα­τρα­πεί σε
πατα­γώ­δη απο­τυ­χία» παρα­τη­ρεί η γερ­μα­νι­κή εφημερίδα.

Επισημαίνει
ότι οι αυτές οι χρη­μα­τα­γο­ρές, προς τις οποί­ες στρέ­φει τις προσ­δο­κί­ες του
ο Αντώ­νης Σαμα­ράς, δεν εμπι­στεύ­ο­νται την βού­λη­ση της ελλη­νι­κής κυβέρνησης
για συνέ­χι­ση των μεταρ­ρυθ­μί­σε­ων, όσο δεν υπάρ­χουν ελεγκτές. 

«Ο Σαμα­ράς χρειά­ζε­ται ένα δίχτυ ασφα­λεί­ας και
αυτό δεν θα υπάρ­χει όσο δεν υπάρ­χουν εγγυ­ή­σεις για νέες μεταρρυθμίσεις»
σημειώ­νει ο γερ­μα­νός αρθρογράφος.

Η εφη­με­ρί­δα περι­γρά­φει τα
διλήμ­μα­τα του έλλη­να πρω­θυ­πουρ­γού, την απο­τυ­χία της κυβέρ­νη­σής του να εκπονήσει
ένα δικό της πρό­γραμ­μα μεταρ­ρυθ­μί­σε­ων που να προ­σφέ­ρει ανά­πτυ­ξη και θέσεις
εργα­σί­ας, την ροπή ορι­σμέ­νων υπουρ­γών του στην παλιά πελα­τεια­κή λογι­κή και την
κόπω­ση των Ελλή­νων απέ­να­ντι στη λέξη «μεταρ­ρυθ­μί­σεις» και καταλήγει: 

«Ιδιαί­τε­ρα αυτή την στιγ­μή, η Ελλά­δα χρειά­ζε­ται την προ­σο­χή των
ευρω­παί­ων εταί­ρων της. Εάν δεν είναι ο Σαμα­ράς, θα πρέ­πει να είναι οι ευρωπαίοι
αυτοί που θα δώσουν μηνύ­μα­τα ελπί­δας ότι η εξυ­γί­αν­ση των δημο­σιο­νο­μι­κών και τα
μέχρι τώρα μικρά βήμα­τα μεταρ­ρυθ­μί­σε­ων δεν πήγαν χαμέ­να. Φυσι­κά στο τέλος οι
Έλλη­νες θα απο­φα­σί­σουν εάν και με ποιον θα συνε­χί­σουν στον δρό­μο των οικονομικών
μεταρρυθμίσεων».

Πηγή: Deutsche Welle