Να μην μπορώ να θυμηθώ…

Τριά­ντα χρό­νια πελα­τεια­κό κρά­τος, συντε­χνια­κά συμ­φέ­ρο­ντα, συναλ­λα­γές κάτω από το τρα­πέ­ζι κ.α. σχε­τι­κά κατήγ­γει­λε ο πρω­θυ­πουρ­γός τόσο στην Διε­θνή έκθε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης όσο και στην κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ομά­δα του κινή­μα­τος… Εχω ακού­σει και Υπουρ­γούς ανά τακτά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα να λένε τα ίδια… Ενθου­σιά­στη­κα, ξετρε­λά­θη­κα… Εκεί­νο, όμως που δεν μ’ αφή­νει να ολο­κλη­ρώ­σω τη χαρά μου είναι αυτή η αμνη­σία, που με βαρά­ει χρό­νια τώρα και ό,τι μου συμ­βεί, ό,τι εμπό­διο βρε­θεί μπρο­στά μου και καλού­μαι να το ξεπε­ρά­σω το ξεχνάω αμέ­σως… Τρα­βάω το κου­πί μου, τρα­βάω τα ζόρια μου αλλά μετά είμαι μες την τρε­λή χαρά… Γι’ αυτό ρε παι­δί μου, είναι αδύ­να­το να θυμη­θώ, ποιος διά­ο­λος φταί­ει… Ποιός πρω­θυ­πουρ­γός ή πρω­θυ­πουρ­γοί, ποιός πολι­τι­κός ή πολι­τι­κοί φορείς είναι υπεύ­θυ­νοι για το σημε­ρι­νό μας χάλι. Ποιός έκα­νε κοι­νω­νι­κή πολι­τι­κή με δανει­κά και με χρέ­ω­ση στον παρα­λή­πτη… Ποιος τα “έδι­νε όλα”, κάνο­ντας μνη­μό­συ­νο με ξένα κόλυ­βα… Ποιός έκα­νε χιού­μορ με τις μίζες στον Δημό­σιο τομέα… Ετσι δυστυ­χώς δεν έχω ιδέα ποιός φταί­ει, που υπο­χρε­ώ­νε­ται ο πρω­θυ­πουρ­γός μας σήμε­ρα σε αυτό το τιτά­νιο έργο… Να διορ­θώ­σει όλα τα εγκλή­μα­τα, που έκα­ναν κάποιοι άλλοι (αδύ­να­το να θυμη­θώ ποιοί) εδώ και 30 ολό­κλη­ρα χρό­νια… Που να θυμη­θώ… Εδώ έχω ξεχά­σει τι έγι­νε χτές και θα θυμά­μαι τόσα χρό­νια πίσω… Πάντως εδώ που τα λέμε, η αμνη­σία μου με βοη­θά­ει… Σκέ­ψου τι μπε­λά­δες θα είχα τώρα, τι λογα­ρια­σμούς θα είχα ανοί­ξει αν θυμό­μου­να… Α πα πά!!! Καλύ­τε­ρα έτσι…