Είναι αλήθεια και πρέπει να το παραδεχτούμε, πως τα πάθη του καιρού μας ήταν ίσως αναγκαία για να μας προσφέρουν αυτές τις λίγες στιγμές ψυχαγωγίας και χαράς… Διότι, ας αναγνωρίσουμε την χαιρεκακία μας στην ΦΑΙΑΚΙΑ… Είναι μεγάλη ικανοποίηση να βλέπεις τους ηθικούς και πρακτικούς αυτουργούς της σημερινής αθλιότητας του τόπου, τους αλαζόνες της πολύχρονης εξουσίας, τους εκποιήσαντες ύλη και ήθη να κράζουν ως οι εκπεσόντες εκ του παραδείσου άγγελοι…
Στο σημερινό μας στόρυ: Ο εξ αριστερών (όπως βλέπετε την φωτογραφία) διαγράφει (χωρίς να το πει ξεκάθαρα) τον εκ δεξιών, ο οποίος …χαρά γεμάτος ετοιμάζει (λένε οι κακές γλώσσες) κόμμα…
Και η χαρά μας γίνεται μεγαλύτερη καθώς σε αυτή την πολλή σοβαρή διαμάχη, τόσο …κρίσιμη για τον τόπο και τον λαό, εμπλέκονται και υψηλόβαθμα στελέχη… Αλλα στο πλευρό του εκ δεξιών και άλλα στο πλευρό του εξ αριστερών…
Μόνον που έχει παρέλθει η εποχή, που στο όνομα παχέων παροχών σε ολίγους και παχύτερων υποσχέσεων σε πολλούς (πρόθυμους, είναι αλήθεια…) και ο εκ δεξιών και ο εξ αριστερών εδραίωναν την εξουσία τους σε βάθος χρόνου…
Εποχή ισχνών αγελάδων η σημερινή και η επίκληση σε παλιά αντανακλαστικά των ευτυχισμένων ημερών (βαρύγδουπες δηλώσεις, τσαμπουκαλίδικες “εγγυήσεις” και μακρύχερες κουτάλες) δεν συναντούν αντίκρυσμα… Υπάρχει βέβαια μέσα μας το ενσταλλαγμένο γενετικό υλικό του βολέματος και της “πάρτης μου”, που καταφέρουν ακόμη να προλαβαίνουν το συλλογικό αϊσιχτίρισμα…
Αλλά για πόσο;;;