Χιλή: το φιλελεύθερο ‘θαύμα’ του νερού…

Η ιστο­ρι­κή μνή­μη ως υπο­χρέ­ω­ση των λαών χρωστάει
χάρι­τες στο Αυγκού­στο Πινο­σέτ… Η αιμα­το­βαμ­μέ­νη δικτα­το­ρία του, έδω­σε στον κόσμο
ολό­κλη­ρο το πιο ξεκά­θα­ρο μήνυ­μα για το …τί εστί βερύ­κο­κο ήτοι φιλελευθερισμός… 

Η σχο­λή του Σικά­γου, του πιο αχα­λί­νω­του καπιταλισμού,
με την βοή­θεια επι­τε­λεί­ων των μυστι­κών υπη­ρε­σιών ΗΠΑ και Χιλής επεξεργάστηκαν
και υλο­ποί­η­σαν (11 Σεπτέμ­βρη του 1973) ένα κτη­νώ­δες πρα­ξι­κό­πη­μα με δύο άξονες:

-την συντρι­βή ενός προ­χω­ρη­μέ­νου εργατικού-λαϊκού
κινή­μα­τος, που παρ’ όλες τις παλι­νω­δί­ες της κυβερ­νώ­σας αρι­στε­ράς έδωσε
πρω­το­πο­ρια­κά δείγ­μα­τα σε θεσμι­κά κοι­νω­νι­κά, πολι­τι­κά και οικο­νο­μι­κά μέτρα
αποαποικιοποίησης.

-την ανε­μπό­δι­στη εφαρ­μο­γή κάθε είδους φιλελεύθερου
πει­ρα­μα­τι­σμού με εξα­σφα­λι­σμέ­νη επί ποι­νή εύκο­λου θανά­του ‘ανο­χή’ του Χιλιανού
λαού…

Ο Πινο­σέτ μπο­ρού­με να πού­με ότι ‘πέτυ­χε’ και στα δύο…
Η βαρ­βα­ρό­τη­τα, η παλιαν­θρω­πιά, η ατέρ­μο­νη βία μπο­ρούν να του απο­δώ­σουν επά­ξια τον
τίτλο του πιο αιμα­το­βαμ­μέ­νου δικτά­το­ρα του τέλους του 20^ου αιώ­να. Δεν
υπο­τι­μά­με και άλλα καθί­κια ανά τον κόσμο και ειδι­κό­τε­ρα στην Λατι­νι­κή Αμερική
αλλά ο Αου­γκού­στο έχει τα αδιαμ­φι­σβή­τη­τα πρω­τεία… Η συνε­χής επι­κου­ρία, στή­ρι­ξη και
ενθάρ­ρυν­ση των …δημο­κρα­τι­κών αφε­ντι­κών του βορεί­ου ημι­σφαι­ρί­ου ήταν ασύλληπτη
σε …’μεγέ­θη’ και ‘ποιό­τη­τα’.

Σύντο­μα η Χιλή πέτυ­χε δεί­κτες ανά­πτυ­ξης, που οι
χρή­σι­μοι ηλί­θιοι τους διέ­δι­δαν και τους καμά­ρω­ναν ανά τον πλανήτη…Ακόμη και σήμε­ρα! Μόνο, που οι
δεί­κτες αυτοί αφο­ρού­σαν τις εται­ρεί­ες και όχι τον λαό… Υπήρ­χε αυτή η μικρή
δια­φο­ρά… Στα χρό­νια της χού­ντας έγι­νε μία τερά­στια μετα­κί­νη­ση ιδιο­κτη­σί­ας του
πλού­του…

Ένα από τα πρώ­τα μέτρα της χιλια­νής χού­ντας, ήταν η ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση των υδά­τι­νων πόρων της χώρας με ρήτρα, μάλιστα
συνταγ­μα­τι­κής κατο­χύ­ρω­σης…  Σήμε­ρα,
βέβαια, κατα­νο­ού­με ακό­μη καλύ­τε­ρα αυτή την …’φιλάν­θρω­πη’  φιλο­δο­ξία του καπι­τα­λι­σμού. Το νερό είναι το
υλι­κό, που αρχί­ζει να προ­βλη­μα­τί­ζει για τις επάρ­κειές του… 

Μελ­λο­ντο­λό­γοι επι­στή­μο­νες δεν παρα­λεί­πουν να τονίζουν,
πως αν συνε­χί­σου­με στον δρό­μο της ‘ανά­πτυ­ξης’, που συνε­πά­γε­ται ατέρ­μο­νη και
σπά­τα­λη κατα­νά­λω­ση του υδά­τι­νου πλού­του του πλα­νή­τη, μπρο­στά μας είναι οι
πόλε­μοι για το νερό και, φυσι­κά, πρω­τό­γνω­ρες απει­λές κατά της ίδιας της ζωής…Θα πού­με, δηλα­δή, το νερό – νεράκι…

Ακρι­βώς αυτό συνέ­βη­κε μέσα σε μόλις 30 χρό­νια στην
μακρι­νή μας Χιλή… Γιατί;;;

Η Χιλή είναι μία εξαι­ρε­τι­κά πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κή χώρα σε
ορυ­κτά μετα­ξύ των οποί­ων ο χαλ­κός… Τρί­τη στον κόσμο στην παρα­γω­γή του πολύτιμου
μεταλ­λεύ­μα­τος! Η εξό­ρυ­ξή του, όμως είναι απαι­τη­τι­κή σε νερό… 

Η κυβέρ­νη­ση Αλλιέ­ντε είχε εθνι­κο­ποι­ή­σει τα ορυ­χεία χαλκού,
πράγ­μα, που είχε κάνει έξαλ­λες τις μεγά­λες εται­ρεί­ες των ΗΠΑ… Ο Πινο­σέτ, έπραξε
αμέ­σως τα ‘δέο­ντα’ επι­στρέ­φο­ντας στους προη­γού­με­νους ιδιο­κτή­τες τους τα ορυχεία…
Όμως, έτσι είχε γίνει η μισή δουλειά… 

Αου­γκού­στο,
του είπαν οι yankees θέλου­με και
το νερό τζά­μπα… Αμέ­σως παιδιά
είπε ο …εθνι­κό­φρων δικτά­το­ρας… Και στα άψε – σβή­σε πέρα­σε νόμο συνταγματικής
ισχύ­ος με βάση τον οποίο τα νερά ιδω­τι­κο­ποιού­νται και οι εται­ρεί­ες, που θα
σχη­μα­τι­σθούν μπαί­νουν στο χρηματιστήριο… 

Τα απο­τε­λέ­σμα­τα αυτής της εξαι­ρε­τι­κής φιλελεύθερης
πρω­το­βου­λί­ας φάνη­καν πολύ γρή­γο­ρα αλλά οι μέσο- και μακρο­πρό­θε­σμες εγκληματικές
επι­πτώ­σεις αυτής της ιδε­ο­λο­γι­κής εφαρ­μο­γής εξε­λίσ­σο­νται ακόμη…

Το πρώ­το, που συνέ­βη ήταν να αυξη­θεί η χέρ­σα επιφάνεια
γης αφού, το ζωο­γό­νο ύδωρ απέ­σβε­το, για­τί κλει­δώ­θη­κε στους ταμιευ­τή­ρες των εταιριών…
Ετσι ανέ­βη­καν θεα­μα­τι­κά οι θάνα­τοι, που οφεί­λο­νταν άμε­σα και έμμε­σα σε λειψυδρία
ενώ εκπλη­κτι­κή άνο­δο σημεί­ω­σαν τα νοσή­μα­τα -λοι­μώ­δη και μη- που σχε­τί­ζο­νται με
την ποιό­τη­τα ενυ­δά­τω­σης και δια­τρο­φής…     

Αλλά και αυτοί που μπο­ρού­σαν να πλη­σιά­σουν το νερό, το
κατά­φερ­ναν μετά από τερά­στια καθη­με­ρι­νή ταλαι­πω­ρία ταξι­διών στην έρη­μο Ατακάμα,
ελπί­ζο­ντας στο τέλος στην …’ανθρω­πι­στι­κή’ ευαι­σθη­σία των εταιριών. 

Συγκλο­νι­στι­κές, όμως είναι και οι ορατές
μακρο­πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές επι­πτώ­σεις αυτής της πολιτικής… 

Πενή­ντα χιλιό­με­τρα νότια της πρω­τεύ­ου­σας Σαντιά­γκο υπήρχε
μία λιμνο­θά­λασ­σα, η Aculeo.
Χώρος ανα­ψυ­χής η λίμνη με ξύλι­να μπα­ρά­κια και μπό­λι­κες βάρ­κες να την διασχίζουν
ήταν τόπος ξεκού­ρα­σης και ευχα­ρί­στη­σης… Το 2010 και πάντο­τε ‘νόμι­μα’, ιδιώτες
και κυρί­ως εται­ρεί­ες, που διέ­θε­ταν κτή­μα­τα στην περιο­χή φρό­ντι­σαν να αγοράσουν
τα ποτά­μια, που κατέ­λη­γαν στην λίμνη, για να κατα­στή­σουν πιο παρα­γω­γι­κά, πιο
καρ­πο­φό­ρα τα …κτη­μα­τά­κια τους. Μάλ­λον το πέτυ­χαν αλλά με ένα …ελά­χι­στο τίμη­μα: η λίμνη Aculeo είναι πρώ­ην λίμνη…

Σήμε­ρα, η νέα κυβέρ­νη­ση της Χιλής σχε­διά­ζει την
ανα­βί­ω­ση της λίμνης και όλης της πανί­δας και χλω­ρί­δας, που ξερι­ζώ­θη­κε βίαια από
το περι­βάλ­λον της…

Όμως κεντρι­κό ζήτη­μα παρα­μέ­νει η συνταγ­μα­τι­κή απα­λοι­φή του δικαιώματος
ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης του νερού… Η κατάρ­γη­ση της νομι­μό­τη­τας της κλο­πής του
νερού από τους ζωντα­νούς οργα­νι­σμούς σε όφε­λος των μεγα­λο­κα­πι­τα­λι­στών είναι
πρώ­τι­στο καθή­κον και μέτρο ζωής για τον Χιλια­νό λαό!!! 

Προ­σο­χή!!! Η
Χιλή είναι ακραίο αλλά όχι μονα­δι­κό παρά­δειγ­μα… Σε όλο τον ‘ελεύ­θε­ρο’ κόσμο
ανα­πτύσ­σε­ται …’κίνη­μα’ υπέρ της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης του νερού… Καμία ανα­στο­λή από τους
ισχυ­ρούς, που θα μπο­ρού­σαν να ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σουν και τις κατσα­ρί­δες αν διέγνωσκαν
κερ­δο­φό­ρες δυνα­τό­τη­τες από αυτά τα όχι και τόσο συμπα­θή έντομα!!!

Μετα­ξύ των πολ­λών και εμείς οι αυτό­χθο­νες ιθαγενείς…
Ηδη έχουν γίνει κάποιες σοβα­ρές τρο­πο­ποι­ή­σεις  στο ιδιο­κτη­σια­κό καθε­στώς της μεγα­λύ­τε­ρης στην
Ελλά­δα εται­ρεί­ας της ΔΕΥΑΠ. Προ­σφά­τως, βεβαί­ως, βεβαί­ως… Πριν από λίγο στο
επί­κε­ντρο ήταν και η αντί­στοι­χη της Θεσ­σα­λο­νί­κης, δεύ­τε­ρη σε δυνα­μι­κό­τη­τα στην
χώρα… 

Όπως δεν είναι δύσκο­λο να αντι­λη­φθεί κανείς, οι ανά
την χώρα δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις νερού είναι στα κακά τους χάλια. Οχι τυχαία,
όχι ασυ­νεί­δη­τα… Ο καλύ­τε­ρος προ­πα­γαν­δι­στής υπέρ της αγί­ας …ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης, είναι
ως γνω­στόν η πλή­ρως απορ­ρυθ­μι­σμέ­νη λει­τουρ­γία της δημό­σιας εται­ρεί­ας και της υπηρεσίας,
που αυτή ελέγ­χει και ρυθμίζει…

Μετά τα σκου­πί­δια, λοι­πόν, ιδού πεδί­ον κέρ­δους λαμπρόν…
Τα ΣΔΙΤ και­ρο­φυ­λα­κτούν… Να αγιά­σουν και τα κόκα­λα του Αουγκούστο!