Η ζωή έχει και παρακάτω! - Φαιακία

Η ζωή έχει και παρακάτω!

Πάντα
αισιό­δο­ξος ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης, εκθέ­τει την απα­ρέ­σκειά του για το
σκη­νι­κό των εκλο­γών στην αξιω­μα­τι­κή και πάλαι ποτέ αρι­στε­ρή αντι­πο­λί­τευ­ση αλλά
την ίδια ώρα αγνα­ντεύ­ει τον κόσμο και ανα­γνω­ρί­ζει στα σκιρ­τή­μα­τα ανά τον
πλα­νή­τη το φως της ελπί­δας για τους νέους κύκλους της ιστο­ρί­ας. Παραθέτουμε.

 

Η
πρω­τιά του Κασ­σε­λά­κη έκλει­σε στην «κασέ­λα των αζή­τη­των» τα πρω­το­σέ­λι­δα που
ανα­φέ­ρο­νταν στη δυσο­σμία και στη λάσπη που έπνι­ξε τη Θεσ­σα­λία μέχρι και τη
Χαλ­κι­δι­κή. «Κου­ρά­στη­καν» οι πένες και στέ­ρε­ψε το «συμπο­νε­τι­κό» μελά­νι τους, να
περι­γρά­φει το δρά­μα των κατοί­κων που έχα­σαν τα πάντα.

Ευκαι­ρί­ας
δοθεί­σης και οι φρου­τό­μπαν­κες των πρω­ι­νά­δι­κων μαζί με τα απο­γευ­μα­τά­δι­κα του
τίπο­τα, αλλά­ζουν σκη­νι­κό. Τώρα πρω­τα­γω­νι­στεί ένας ωραί­ος  που κατέ­φθα­σε από το που­θε­νά, “young leader”
σύμ­φω­να με την ειδη­σε­ο­γρα­φία της χωμα­τε­ρής που εγκλω­βί­ζει σκέ­ψεις και
απο­νε­κρώ­νει συνειδήσεις. 

Ε,
όχι και ουρα­νο­κα­τέ­βα­τος, ό,τι θέτε λέτε; Όταν ο ίδιος στο βιο­γρα­φι­κό του
δηλώ­νει πως κομί­ζει περ­γα­μη­νές από την τρά­πε­ζα Γκόλ­ντμαν Ζακς και από το
φιλο­πό­λε­μο συντη­ρη­τι­κό αμε­ρι­κα­νι­κό “think tank” CSIS, και όχι μόνο. Περγαμηνές
τις οποί­ες εκτί­μη­σε ο Τσί­πρας και τον περιέ­λα­βε στο επι­κρα­τεί­ας ως χρή­σι­μο για
τις εσω­κομ­μα­τι­κές εξελίξεις.

Όλα
όμως εδώ πλη­ρώ­νο­νται, όπως λέει ο θυμό­σο­φος λαός μας, ο πάντα ευκο­λό­πι­στος και
πάντα προ­δο­μέ­νος. Ήρθε λοι­πόν η ώρα να πάρουν εξι­τή­ριο από το γκι­σέ της
ιστο­ρί­ας «Τσι­πρι­κοί» και Τσα­κα­λώ­τοι της τρύ­πιας ομπρέ­λας του μανι­φέ­στου των 53.
Αυτοί που το ’15 πρω­το­στά­τη­σαν στη περι­θω­ριο­ποί­η­ση όσων αντι­στά­θη­καν στο τρίτο
δολο­φο­νι­κό μνημόνιο.

Μπο­ρεί
ο Αλέ­ξης Τσί­πρας να μην ακο­λού­θη­σε… επα­να­στα­τι­κή πορεία, αλλά πρέ­πει να
παρα­δε­χτού­με πως στο φάγω­μα ενο­χλη­τι­κών «συντρό­φων» επέ­τυ­χε απο­λύ­τως! Τώρα με
την «αιφ­νι­δια­στι­κή» προ­ώ­θη­ση του… αυτο­δη­μιούρ­γη­του εφο­πλι­στή Κασ­σε­λά­κη θα
γίνει ολι­κή φασί­να απο­λύ­μαν­σης του Συρι­ζαί­ι­κου σκά­φους, προ­κει­μέ­νου να
εξα­λει­φθεί κάθε κίν­δυ­νος αρι­στε­ρής επιμόλυνσης.

Το
«βαθύ σύστη­μα» εξου­σί­ας στο­χεύ­ει σε ένα διπλό μονο­κομ­μα­τι­κό «παι­γνί­δι»! Και το
επι­τυγ­χά­νει από τότε που με «πρω­τό­κολ­λο» παρά­δο­σης-παρα­λα­βής η Αγγλία μας
παρέ­δω­σε μεσού­ντος του εμφυ­λί­ου στις ΗΠΑ. Στη­μέ­νο πολι­τι­κό σκηνικό
«αντι­πα­ρά­θε­σης» σ’ αυτά που δε θίγουν συμ­φέ­ρο­ντα ντό­πιων και ξένων και τις
«ειλημ­μέ­νες υπο­χρε­ώ­σεις» της χώρας…

Όταν
παρακ­μά­ζουν οι «ηγέ­τες», τότε εκεί­νοι που προ­γραμ­μα­τί­ζουν τη κολα­σμέ­νη πορεία
αυτού του τόπου παρου­σιά­ζουν στο προ­σκή­νιο νέους και άφθαρ­τους με  προ­σό­ντα και διπλώ­μα­τα, ως τους απαραίτητους
σωτή­ρες. Ορι­σμέ­νοι και λόγω συγκυ­ρί­ας πετυ­χαί­νουν, άλλοι εξα­φα­νί­ζο­νται αφού
εξα­ντλή­σουν ένα βρα­χύ­βιο «ποτα­μί­σιο» κύκλο.

Σε
μια κατα­καη­μέ­νη και πνιγ­μέ­νη στη λάσπη, μ’ ένα συνε­χώς διο­γκού­με­νο δημόσιο
χρέ­ος, και με πλή­θος άλλα σοβα­ρά προ­βλή­μα­τα χώρα, τους είναι ανά­γκη να υπάρχει
ως ρεζέρ­βα ένας νέος πολι­τι­κός σωτήρας. 

Στό­χος, η συσ­σω­ρευ­μέ­νη οργή να
μετα­τρα­πεί και πάλι σε ελπί­δα… Τεχνά­σμα­τα σαλ­τι­μπά­γκων που πετύ­χαι­ναν! Σήμερα
όμως το επι­κίν­δυ­να ομι­χλώ­δες ευρω­παϊ­κό τοπίο αλλά και το παγκό­σμιο ρευ­στό, δεν
βοηθάνε.

Η
Κρι­στίν Λαγκάρντ τις προ­άλ­λες, στο Τζάκ­σον Χολ του Ουαϊ­ό­μινγκ, μπρο­στά στους
παγκό­σμιους κεντρι­κούς τρα­πε­ζί­τες, προ­έ­βλε­ψε την κατάρ­ρευ­ση του διεθνούς
χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού συστή­μα­τος. Η εργα­τι­κή τάξη σ’ όλη την καπι­τα­λι­στι­κή Δύση,
δια­πι­στώ­νο­ντας πως η νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη παγκο­σμιο­ποί­η­ση λει­τούρ­γη­σε σε βάρος της,
ξεκί­νη­σε απεργίες!

Η
ζωή έχει και παρα­κά­τω εκπλή­ξεις. Δυνα­μι­κό έργο ζωής παί­ζε­ται στην Αφρι­κή! Εκεί
παίρ­νουν πόδι οι Γάλ­λοι νέο-αποι­κιο­κρά­τες, εξε­λί­ξεις που θυμί­ζουν τον Φρανσουά
Μιτε­ράν που είχε πει: «Χωρίς την Αφρι­κή, η Γαλ­λία δε θα έχει ιστο­ρία στον 21ο
αιώνα…»

Εκπλή­ξεις
και στη «πίσω αυλή» των ΗΠΑ! Στην Αβά­να της Κού­βας έγι­νε η συνά­ντη­ση των G77
συν την Κίνα! Μια συγκέ­ντρω­ση 134 εθνών, του­τέ­στιν το 80% του παγκόσμιου
πληθυσμού! 

Η
ζωή έχει και παρα­κά­τω εκπλή­ξεις αρκεί, βλέ­πο­ντας το επερ­χό­με­νο τέλος της
παντο­δυ­να­μί­ας τους, να μην επα­να­λά­βουν το “Little Boy” της Χιροσίμα,
στο  πολ­λα­πλά­σιο της κατα­στρο­φι­κής του δύναμης…

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted