‘Επικίνδυνοι’ στίχοι… - Φαιακία

‘Επικίνδυνοι’ στίχοι…

Ο φίλ­τα­τος Γιώρ­γος Ρού­σης σχο­λιά­ζει το παίξιμο
του Γαλ­λι­κού Εθνι­κού ύμνου μόνον με μου­σι­κή, χωρίς τους στί­χους του… Αξί­ζει να
θυμη­θού­με, πως ο ‘αρχι­σο­σια­λι­στής’ Μιτε­ράν ήθε­λε να καταρ­γή­σει την ‘Μασ­σα­λιώ­τι­δα’
σαν εθνι­κό ύμνο της Γαλ­λί­ας… Πολύ φυσι­κό αν σκε­φτού­με, πως απ’ όταν γράφτηκε
από τον λοχα­γό Claude Joseph Rouget de Lisle (17 Απρι­λί­ου 1792) πέρα­σε πολ­λές φάσεις
ανα­γνώ­ρι­σης και απόρ­ρι­ψης ανά­λο­γα με την ταξι­κή φύση των κυβερ­νώ­ντων… Η
κομ­μού­να π.χ. το ανα­γνώ­ρι­σε σαν επα­να­στα­τι­κό τρα­γού­δι, ενώ ο Λου­δο­βί­κος 18ος
το απαγόρευσε…

Παρα­θέ­του­με το σημεί­ω­μα του Γιώρ­γου, που περιλαμβάνει
το σύντο­μο σχό­λιό του και τους μετα­φρα­σμέ­νους στί­χους του γαλ­λι­κού Εθνι­κού Υμνου.


Δεν σας φάνη­κε περί­ερ­γο ότι κατά την τελε­τή λήξης των
Ολυ­μπια­κών Αγώ­νων ακού­στη­κε μόνον η μου­σι­κή κι όχι τα λόγια του Εθνι­κού Ύμνου
της Γαλλίας ;

Δια­βά­στε τα λόγια και θα κατα­λά­βε­τε από μόνοι σας  το λόγο και 
γενι­κό­τε­ρα για­τί  η αστι­κή τάξη
αναι­ρεί σήμε­ρα τις  προοδευτικές,
επα­να­στα­τι­κές πλευ­ρές και αξί­ες της ιστο­ρί­ας της,  τις οποί­ες και καλού­μα­στε να διαφυλάξουμε
εμείς .

 

Εμπρός παι­διά της Πατρίδας

Η μέρα της δόξας έφθασε

Ενά­ντια της τυραν­νί­ας μας

Το ματω­μέ­νο λάβα­ρο υψώθηκε

Ακού­στε τον ήχο στα λιβάδια

Το ουρ­λια­χτό αυτών των φοβε­ρών στρατιωτών

Έρχο­νται ανά­με­σά μας

Να κόψουν τους λαι­μούς των γιων και των συζύ­γων σας.

Στα όπλα πολίτες

Σχη­μα­τί­στε τα τάγ­μα­τά σας

Προ­ε­λά­στε, προελάστε

Αφή­στε το μολυ­σμέ­νο αίμα

Να ποτί­σει τα αυλά­κια στα χωρά­φια μας

Ιερή αγά­πη για την Πατρίδα

Οδή­γη­σε και στή­ρι­ξε τα εκδι­κη­τι­κά μας όπλα.

Ελευ­θε­ρία, λατρευ­τή Ελευθερία

Μπες στον αγώ­να με τους υπε­ρα­σπι­στές σου

Κάτω από τις σημαί­ες μας, άσε τη νίκη

να σπεύ­σει σε σένα, ρωμα­λέα δύναμη

Έτσι ώστε στο θάνα­το οι εχθροί σας να δουν το θρί­αμ­βό σας και
τη δόξα μας.

Στα όπλα πολίτες

Σχη­μα­τί­στε τα τάγ­μα­τά σας

Προ­ε­λά­στε, προελάστε

Αφή­στε το μολυ­σμέ­νο αίμα

Να ποτί­σει τα αυλά­κια στα χωρά­φια μας”

 

Στον Πίνα­κα του Isidore Pils, ο Claude Joseph Rouget
de Lisle που έγρα­ψε τους στί­χους και την μου­σι­κή της  τρα­γου­δά την Μασαλιωτιδα.

Θυμί­ζω ότι η
ίδια μου­σι­κή συνο­δεύ­ει και τον ύμνο 
της Κομ­μού­νας του Παρι­σιού, ο οποί­ος βεβαί­ως πετάχτηκε
στο πυρ το εξώ­τε­ρο από τους διορ­γα­νω­τές των Ολυ­μπια­κών
  αγώ­νων αυτής της ηρω­ι­κής πόλης.

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted