Ω! της υποκρισίας το απύθμενο βάθος!!! - Φαιακία

Ω! της υποκρισίας το απύθμενο βάθος!!!

Κάποιες φορές κατα­θέ­του­με την ευχή μας για­τί επι­θυ­μού­με σφο­δρά να μην εκπλη­ρω­θεί… Εύχο­μαι να…. αλλά δεν
το πιστεύω, δεν το θέλω… Κάτι τέτοιο θα απο­τε­λού­σε βίτσιο στην περί­πτω­ση του κορο­νοϊ­ού… Τι
να πού­με δηλα­δή;;; Μακά­ρι να κολ­λή­σου­με, να αρρω­στή­σου­με, να πεθά­νου­με για να
βάλου­με μυα­λό;;;
 
Φταί­με κι’ εμείς… Φταί­ει κι’ ο … Χατζηπαυλής…
Εύκο­λη είναι η τάση να
ενο­χο­ποιείς τα άτο­μα και να αγνο­είς τις συλ­λο­γι­κές ηγε­σί­ες… Αυτό είναι και η
βαθύ­τα­τη ανά­γκη και τάση του καπι­τα­λι­σμού έτσι ώστε να  καλύ­πτει τις δομι­κές του ευθύ­νες, να διαχέει
την υπευ­θυ­νό­τη­τα και να την απο­δί­δει σε φαντα­στι­κές υπάρ­ξεις και δομές… Γι’
αυτό αν κάποιος θέλει να ερμη­νεύ­ει την συμπε­ρι­φο­ρά των πολ­λών ας δει καλύτερα
την κινη­τι­κή της εξουσίας…


Όταν η παν­δη­μία έφτασε
στη χώρα, ο μεγά­λος πανι­κός των κυβερ­νό­ντων ήταν η  επί δεκα­ε­τί­ες πριο­νι­σμέ­νη αντο­χή του ΕΣΥ και
ειδι­κό­τε­ρα του τομέα της εντα­τι­κής Νοση­λεί­ας, που έφτα­σε στα μνη­μο­νια­κά χρόνια
στο ναδίρ του. Λίγο-πολύ σε όλες τις καπι­τα­λι­στι­κές μητρο­πό­λεις  ίδια ήταν η αγω­νία της εξουσίας… 
Σε χώρες, όπου η
πρε­μού­ρα για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση της καπι­τα­λι­στι­κής αδη­φα­γί­ας ήταν εγκαταστημένη
και αδιαμ­φι­σβή­τη­τη προ­τε­ραιό­τη­τα επέ­λε­ξαν την λογι­κή της «αγε­λαί­ας» ανοσίας,
που μετα­ξύ άλλων εγγε­νών αθλιο­τή­των απο­δεί­χτη­κε και κατα­στρο­φι­κή από άποψη
απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας… Σε άλλες χώρες όπου οι πολι­τι­σμι­κές και κοινωνικές
συν­θή­κες ήταν …ανώ­ρι­μες για να απο­δε­χτούν τέτοιες επι­λο­γές, υιοθετήθηκαν
πρα­κτι­κές κοι­νω­νι­κής απο­μά­κρυν­σης και αντι­ση­πτι­κών μέτρων (μάσκες, γάντια, υγρά
κ.λ.π.) μαζί με μπό­λι­κο πασπά­λι­σμα δια­κη­ρύ­ξε­ων υψη­λού ανθρω­πι­σμού, σεβα­σμού προς
τους υγειο­νο­μι­κούς σε βαθ­μό καθη­με­ρι­νών εσπε­ρι­νών χει­ρο­κρο­τη­μά­των και άλλα
σκη­νι­κά παρα­πλά­νη­σης, εξαι­ρε­τι­κά μεθο­δευ­μέ­να σε κέντρα δια­μόρ­φω­σης της κοινής
γνώ­μης… Η «πολυ­χρο­νε­μέ­νη» μας πήρε -κυρί­ως από τον εαυ­τό της και τα φίλια ΜΜΕ (σχε­δόν
το σύνο­λο των λει­τουρ­γού­ντων δηλα­δή)- τα εύση­μα των καλύ­τε­ρων στην …Ευρώ­πη…
Εύση­μα, που μετα­φρά­στη­καν σε πολ­λούς πόντους δημο­φι­λί­ας την στιγ­μή μάλι­στα, που
η αντι­πο­λί­τευ­ση είχε προ­ση­λω­θεί σε δευ­τε­ρεύ­ου­σες κριτικές… 
Όλα αυτά διευκόλυναν
την κυβερ­νη­τι­κή μεθό­δευ­ση, που μετά την …συντρι­βή της παν­δη­μί­ας στρά­φη­κε προς την
ανόρ­θω­ση της οικο­νο­μί­ας… Εδώ τον δρό­μο τον προ­ε­τοί­μα­σαν τα παπα­γα­λά­κια των
μεγά­λων ΜΜΕ, έντυ­πων και ραδιο­τη­λε­ο­πτι­κών, …ζητώ­ντας την λήξη της καραντίνας,
περι­γρά­φο­ντας τις …συν­θή­κες της απε­λευ­θέ­ρω­σης και τις …απο­λαύ­σεις της ελευθερίας…
Την ίδια ώρα κυβερ­νη­τι­κοί και επι­στη­μο­νι­κοί εκπρό­σω­ποι τόνι­ζαν, πως … ο ιός είναι
εδώ, χρειά­ζε­ται προ­σο­χή, δεν επι­τρέ­πε­ται χαλά­ρω­ση και διά­φο­ρα τέτοια πατρικά,
μαζί με την υπο­γράμ­μι­ση της ατο­μι­κής ευθύ­νης… Προ­φα­νώς ενό­ψει της πλήρους
χαλά­ρω­σης του κοι­νω­νι­κού ελέγ­χου, που γινό­νταν προ­κλη­τι­κά φανε­ρή μέρα με την
ημέ­ρα.. Ετσι, από την φάση μιας συστη­μα­τι­κής παρου­σί­ας ελεγ­κτι­κών μηχανισμών
στα κατα­στή­μα­τα, στους περι­πά­τους, στις μετα­κι­νή­σεις και την συνε­χή τηλεοπτική,
ραδιο­φω­νι­κή και δια­δι­κτυα­κή υπό­μνη­ση του κιν­δύ­νου, μετα­πέ­σα­με στην εξαφάνιση
ελεγ­κτι­κών λει­τουρ­γιών και στο γορ­γό­τε­ρο του ανα­με­νο­μέ­νου ψαλί­δι­σμα περιορισμών…
Όλα αυτά μαζί, συνέ­βαλ­λαν στην ανά­πτυ­ξη κλί­μα­τος αισιό­δο­ξης ελαφρότητας
συνο­δευό­με­νης με βαριά ασυ­νάρ­τη­τες κορώ­νες συνω­μο­σιο­λο­γί­ας, αντιστασιακής
υπερ­δε­ξιάς ή/και …αρι­στε­ρής προ­διά­θε­σης… Όλα αυτά δεν έγι­ναν κατά λάθος… Οι
κρα­τού­ντες είχαν και την γνώ­μη των ειδι­κών (;) αλλά και την γνώ­ση από την
εμπει­ρία του εξα­μή­νου στην χώρα και τον πλα­νή­τη. Η αγω­νία για την οικονομία
ήταν πιά πραγ­μα­τι­κή αφού το μεγά­λο …φίλιο Γερ­μα­νι­κό και Βορειοευρωπαϊκό
κεφά­λαιο, θεώ­ρη­σε την παν­δη­μία σαν μία ακό­μη χρυ­σή ευκαι­ρία προ­ώ­θη­σης … σωτηρίων
μέτρων μνη­μο­νια­κού χαρα­κτή­ρα, πολύ μακριά από την ανα­γκαία και σχετικά
μακρό­χρο­νη ανά­γκη χρη­μα­το­δό­τη­σης εθνι­κών οικο­νο­μιών χωρίς βαρί­δια δανειακών
συμ­βά­σε­ων. Η καπι­τα­λι­στι­κή Ευρώ­πη, ο καπι­τα­λι­στι­κός κόσμος δεν δια­θέ­τει το
τερά­στιο περίσ­σευ­μα του παγκό­σμια συσ­σω­ρευ­μέ­νου πλού­του για την διά­σω­ση των ανθρώπων,
για­τί πολύ απλά δεν είναι αυτή η προ­τε­ραιό­τη­τά του… Ο,τι θα συμ­φω­νη­θεί να δοθεί,
θα δοθεί τελι­κά με όρους επι­δεί­νω­σης της εξάρ­τη­σης των αδυ­νά­των και φυσι­κά θα
παρου­σια­στεί ως υψη­λή πρά­ξη ανθρω­πι­στι­κής αλλη­λεγ­γύ­ης και θρί­αμ­βος των εντοπίων
τοποτηρητών…
Ασφα­λώς, τα πράματα
δυσκο­λεύ­ουν πολύ για τους εδώ κρα­τού­ντες, που επι­χει­ρούν να ισορ­ρο­πή­σουν σχοινοβατώντας
ανά­με­σα στην συντρι­βό­με­νη υπό το βάρος του ιού μονο­καλ­λιερ­γη­μέ­νη τουριστική
οικο­νο­μία και την ίδια την παρου­σία του ιού, που κάθε του­ρι­στι­κό άνοιγμα
εγγυά­ται αυξανόμενη… 
Πόσο θα τα καταφέρουν;;;
Οσο οι πολί­τες αδυ­να­τούν να ανα­φέ­ρο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα αλλά στην
fiction πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, που τα κυρί­αρ­χα ΜΜΕ επι­βάλ­λουν… Μόνον αν αποκαλυφθεί
το μέγε­θος της υπο­κρι­σί­ας, που ελλο­χεύ­ει ανά­με­σα στην κήρυ­ξη μέτρων και στην βιούμενη
αδια­φο­ρία για την εφαρ­μο­γή τους, υπάρ­χει η προ­ο­πτι­κή θετι­κής για τους ανθρώπους
και την ανθρω­πό­τη­τα επίλυσης. 
Η προ­σπά­θεια ενημέρωσης
και απο­κά­λυ­ψης είναι πρώ­τι­στη υπο­χρέ­ω­ση των ενσυ­νεί­δη­των σε επο­χή
Farhenheit 451… 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted