Αναχρονισμούς ονόμασαν συνταγματικά δικαιώματα… - Φαιακία

Αναχρονισμούς ονόμασαν συνταγματικά δικαιώματα…

Γρά­φει ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μητσιά­λης για το νέο… εκσυγ­χρο­νι­στι­κό αρι­στούρ­γη­μα του Υπουρ­γεί­ου ΠΡΟ-ΠΟ και εμείς αναπαράγουμε.

Ανα­χρο­νι­σμούς ονό­μα­σαν συνταγματικά
δικαιώματα…
 «Καταρ­γεί ανα­χρο­νι­σμούς που ονομάστηκαν
δικαιώ­μα­τα…» αυτό ισχυ­ρί­στη­κε στην ολο­μέ­λεια της βου­λής ο Χρυσοχοΐδης
υπο­στη­ρί­ζο­ντας τον νόμο που στην ουσία καταρ­γεί πορεί­ες και συγκεντρώσεις…
Δικαιώ­μα­τα που κατα­κτή­θη­καν με σωρούς πτω­μά­των αγω­νι­στών μαρ­τύ­ρων, κοινωνικών
αγί­ων! Μορ­φές άφθαρ­τες στη μνή­μη όλων εκεί­νων που οφεί­λουν σ’ αυτούς το
δικαί­ω­μα τους να ζουν με κάποια αξιο­πρέ­πεια! Λαϊ­κοί αγω­νι­στές που έδω­σαν τη ζωή
τους, χωρίς να πάρουν την άδεια κάποιου «νόμου», υπε­ρα­σπί­ζο­ντας το δικαί­ω­μα στη
ζωή όπως: 


Στο ματω­μέ­νο Μάη του
’36 στην απερ­γία των καπνερ­γα­τών στη Θεσσαλονίκη…Αλλά και πολύ πριν το 1910
στο Κιλε­λέρ ενά­ντια στους τσι­φλι­κά­δες και σε τοκο­γλύ­φους! Μάρ­τυ­ρες αγωνιστές
εκτε­λε­σμέ­νοι στη Και­σα­ρια­νή, στο Λαζα­ρέ­το, στα ποι­κι­λώ­νυ­μα ξερο­νή­σια… 5 Μάρτη
1943, όλη η Αθή­να στους δρό­μους, για τη ματαί­ω­ση της πολι­τι­κής επιστράτευσης…
Στη «Ματω­μέ­νη Κυρια­κή της Αθή­νας» την ημέ­ρα που ξεκί­νη­σαν τα Δεκεμβριανά…
Χωρίς άδεια από την Κομα­ντα­τούρ ή τους Ταγ­μα­τα­λή­τες και στη συνέ­χεια από το
Σκόμπι…
Στο 1960, που βγαίνουν
μπρο­στά οι οικο­δό­μοι και απα­ντούν στις σφαί­ρες μισθο­φό­ρων με οδοφράγματα,
ανοί­γο­ντας έτσι την ιστο­ρι­κή περί­ο­δο των «οικο­δό­μων»! Στους φοι­τη­τι­κούς αγώνες
του 114 που ξεκί­νη­σαν τον Απρί­λη του 1962! Ιού­λιος του 65΄ με τεράστιες
συγκε­ντρώ­σεις και πορεί­ες για τη Δημο­κρα­τία, δολο­φο­νία του Σωτή­ρη Πέτρου­λα από
έμμι­σθους δολο­φό­νους… Συγκε­ντρώ­σεις και πορεί­ες δίχως την άδεια του Νόβα και
του Τσι­ρι­μώ­κου! 1973 Νομι­κή-Πολυ­τε­χνείο, δίχως την άδεια του Παπαδόπουλου…
Μια σύντο­μη ιστορική
δια­δρο­μή γι’ όλους αυτούς, τους κάθε φορά ανι­στό­ρη­τους, που πιστεύ­ουν πως με
νόμους είναι δυνα­τόν να στα­μα­τή­σουν την όποια κοι­νω­νι­κή έκρη­ξη… Που ηθελημένα
αγνο­ούν ότι τα συνταγ­μα­τι­κά δικαιώ­μα­τα που απέ­κτη­σε ο Λαός μας δια­χρο­νι­κά, όπως
και ο κάθε λαός στο πλα­νή­τη, τα πήρε πάντα στους οργι­σμέ­νους δρό­μους και στις
πλα­τεί­ες και μετά ψηφί­στη­καν σε νόμους στα κοι­νο­βού­λια… Όπως σε δρόμους
καταρ­γή­θη­καν νομι­κά τερα­τουρ­γή­μα­τα, ξηλώ­θη­καν βασι­λιά­δες και πολιτικοί
τύραν­νοι, βια­στές της λαϊ­κής θέλη­σης! Στους δρό­μους και στις πλα­τεί­ες γράφεται
πάντα η ιστο­ρία των λαών, εκεί στρι­μώ­χνε­ται η εξου­σία τρο­μαγ­μέ­νη και λασκάρει
τη θηλιά γύρω από το λαι­μό του κάθε Λαού… Στους δρό­μους των αμερικάνικων
μεγα­λου­πό­λε­ων παί­ζε­ται τώρα το στοί­χη­μα της αφύ­πνι­σης μιας μεγά­λης μερίδας
αυτού του πολυ­φυ­λε­τι­κού λαού…  
Και χθες ο κ.
Χρυ­σο­χο­ΐ­δης όλη αυτήν την δια­δρο­μή των λαϊ­κών αγώ­νων που είναι πανο­μοιό­τυ­πη σε
κάθε γωνιά του πλα­νή­τη, τη βαφτί­ζει… ανα­χρο­νι­σμό! Ανα­χρο­νι­σμός το δικαί­ω­μα του
καθε­νός, που του κλέ­βουν το ψωμί, το σπί­τι, την ελπί­δα, να δια­δη­λώ­νει…  Ανα­χρο­νι­σμός το δικαί­ω­μα του καθε­νός, που
καθι­στούν τη μόρ­φω­ση για τα παι­διά του δυσπρό­σι­τη, την πρό­σβα­ση στην υγεία
όνει­ρο απα­τη­λό και προ­σπα­θούν με τα ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­να τηλε­σκου­πί­δια να κάνουν την
κόλα­ση του «παρά­δει­σο», να δια­δη­λώ­νει. Και φοβού­νται πως «αν ξυπνή­σει μονομιάς
θα ‘ρθει ανά­πο­δα ο ντου­νιάς…», όπως λέει και ο Βάρ­να­λης, γι’ αυτό φτιάχνουν
νόμους που απα­γο­ρεύ­ουν να συμ­βεί αυτό που τρο­μά­ζουν ότι μπο­ρεί να συμβεί.
Το πρό­βλη­μα και αυτή τη
φορά δεν θα είναι κυρί­ως ο νόμος του κ. Χρυ­σο­χο­ΐ­δη… Αυτός  τη γνω­στή «δου­λειά» κάνει προ­σπα­θώ­ντας να
θωρα­κί­σει το «σύστη­μα» με διώ­ξεις και φυλα­κί­σεις. Το βάρος και πάλι πέφτει στο
λαϊ­κό κίνη­μα πόσο αυτό θα είναι δυνα­τό και ενω­τι­κό προ­κει­μέ­νου ο
αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός νόμος της Νέας Δημο­κρα­τί­ας, του ΚΙΝΑΛ και του Βελό­που­λου, να
έχει τη ίδια τύχη με τον καρα­μαν­λι­κό απερ­γιο­κτό­νο νόμο 330/1976 του Λάσκα­ρη που
δια­τυ­μπά­νι­ζε πως θα καταρ­γού­σε μ’ αυτόν και την…πάλη των τάξε­ων! Έτσι και τώρα
οι συνε­χι­στές μιας ίδιας πολι­τι­κής ευελ­πι­στούν πως με νόμο θα καταρ­γή­σουν το
δικαί­ω­μα στη ζωή… Απα­γο­ρεύ­ο­ντας την υπε­ρά­σπι­ση των αξιών αυτών σε δρό­μους και
πλα­τεί­ες, απαι­τώ­ντας άδειες και πιστο­ποι­η­τι­κά κοι­νω­νι­κών φρο­νη­μά­των, που απλώς
τώρα αλλά­ζουν την ονο­μα­σία τους.-  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted