Τις κρίσεις ποιος τις δημιουργεί ??? - Φαιακία

Τις κρίσεις ποιος τις δημιουργεί ???

Η έκφρα­ση ‘κρί­ση’ βρί­σκε­ται σε ευρεία χρή­ση… Πολιτική
κρίση…Ενεργειακή Κρί­ση… Οικο­νο­μι­κή κρί­ση… Περι­βαλ­λο­ντι­κή κρί­ση κ.ο.κ.

Ακρως ενδια­φέ­ρου­σα είναι η ενσυ­νεί­δη­τη, επιστημονικά
οργα­νω­μέ­νη κατεύ­θυν­ση της κοι­νής γνώ­μης έξω και μακριά από τα πραγ­μα­τι­κά αίτια…

Παρα­δείγ­μα­τος χάριν… Η πολι­τι­κή κρί­ση στην Ουκρανία,
που έχει πάρει και πολε­μι­κό χαρα­κτή­ρα με κιν­δύ­νους επέ­κτα­σης απο­δί­δε­ται από τους
Δυτι­κούς, που κρα­τά­νε το πεπό­νι και το μαχαί­ρι της χει­ρα­γω­γη­μέ­νης ενη­μέ­ρω­σης, στον Πούτιν… 

Μία παγκό­σμια βοή, επι­στη­μο­νι­κά οργα­νω­μέ­νης προ­πα­γάν­δας στα
καλύ­τε­ρα κέντρα της Μεγά­λης Βρε­τα­νί­ας και των ΗΠΑ έχει ανα­κη­ρύ­ξει τον Πού­τιν σε
Βελ­ζε­βούλ!!! Ο Ρώσος Πρό­ε­δρος εμφα­νί­ζε­ται ικα­νός να δια­τα­ρά­ξει την παγκό­σμια δημοκρατική
τάξη, που επέ­βαλ­λαν οι δυτι­κοί μετά την πτώ­ση του ‘υπαρ­κτού’…

Αυτή η παγκό­σμια δημο­κρα­τι­κή τάξη έχει φέρει του
πυραύ­λους του ΝΑΤΟ στην αυλή της Ρωσί­ας, που αν ήταν …σωστή και δημο­κρα­τι­κή χώρα  θα τους έβλε­πε και δεν
θάλε­γε κουβέντα… 

Ετσι, μία πραγ­μα­τι­κό­τη­τα έχει ανα­τρα­πεί στην δημόσια
προ­πα­γάν­δα της Δύσης κατά 180
ο. Η ΝΑΤΟι­κή κλι­μα­κού­με­νη επιθετικότητα
έχει ντυ­θεί τον μαν­δύα της δημο­κρα­τι­κής ευαισθησίας.

Την ώρα, που πλήθος
ντο­κου­μέ­ντων επι­βε­βαιώ­νουν, ότι η επι­χεί­ρη­ση Ουκρα­νία έχει πολύ και­ρό πριν
ξεκι­νή­σει με τελι­κό στό­χο το χτύ­πη­μα της Ρωσίας…

Φυσι­κά ο Πού­τιν είναι υπεύ­θυ­νος και για την άλλη κρίση,
την ενερ­γεια­κή… Διό­τι αν ήταν καλός ο Πού­τιν έπρε­πε να δεχτεί το ποι­νο­λό­γιο της
Δύσης σαν υπά­κουο μαθη­τού­δι, στα πλαί­σια του σωφρο­νι­σμού του… Κάθε άλλη
κίνη­ση, όπως, δια­κο­πή της ροής των Ρωσι­κών καυ­σί­μων απο­δει­κνύ­ει τον κακό του χαρακτήρα
και την βαριά ευθύ­νη του…

Εκεί, όμως που γίνε­ται το μεγά­λο γλέ­ντι αποπροσανατολισμού
είναι όταν η συζή­τη­ση κατα­πιά­νε­ται με το ζήτη­μα της οικο­νο­μι­κής κρίσης…
Ανε­ξέ­λεγ­κτο πλή­θος’ επι­χει­ρη­μά­των εφευ­ρί­σκε­ται και ενερ­γο­ποιεί­ται στην
προ­σπά­θεια απο­μά­κρυν­σης από τα πραγ­μα­τι­κή της αιτία, που είναι ο ίδιος ο
καπιταλισμός…

Αυτός ο αδη­φά­γος κυρί­αρ­χος του πλα­νή­τη, που θεμε­λιώ­δης ιδιότητά
του είναι η συνε­χής αύξη­ση του ποσο­στού κέρ­δους… Και αυτό δεν συμ­βαί­νει γιατί
είναι …κακός και μοχθη­ρός… Συμ­βαί­νει, όπως μας ερμή­νευ­σε και δίδα­ξε ο Κάρολος,
για­τί πολύ απλά είναι τέτοιος… Αυτή είναι δομι­κή του ιδιό­τη­τα και δεν
συζη­τιέ­ται αν μας αρέ­σει ή όχι… Χωρίς την λει­τουρ­γία της ο καπι­τα­λι­σμός δεν
υπάρ­χει… Δεν είναι καπιταλισμός…

Συζη­τή­σι­μο είναι για πόσο και­ρό θα απο­δε­χό­μα­στε τον ίδιο
και τις συνέ­πειές του… 

Ο Ιγκνά­θιο Ραμο­νέ, πρώ­ην δ/ντής της Monde Diplomatique, κατα­δεί­κνυε, εδώ και 30 χρό­νια, πως αν τα μέσα
παρα­γω­γής ήταν κοι­κω­νι­κο­ποι­η­μέ­να, τότε ο κάθε πολί­της του πλα­νή­τη θα μπορούσε
να δου­λεύ­ει 16 ώρες την εβδο­μά­δα για 23 εργά­σι­μα 
χρό­νια και να δια­θέ­τει αστικό
σπί­τι, εξο­χι­κό σπί­τι, δύο αυτο­κί­νη­τα και ένα μικρό σκάφος!!! 

Αυτό είναι ένα
συγκε­κρι­με­νο­ποι­η­μέ­νο παρά­δειγ­μα του μεγέ­θους του παγκό­σμιου πλού­του, που σε
συν­θή­κες καπι­τα­λι­σμού αντί να απο­τε­λεί βάση υλι­κής και πνευ­μα­τι­κής ευδαι­μο­νί­ας είναι
αίτιο τερά­στιων δυστυ­χιών, πολε­μι­κών συρ­ρά­ξε­ων, κατα­στρο­φι­κών θεο­μη­νιών χωρίς
έλεγχο… 

Ισως δεν χρειά­ζε­ται να επε­κτα­θού­με στην κλι­μα­το­λο­γι­κή και
την γενι­κό­τε­ρη περι­βαλ­λο­ντι­κή κρί­ση, που είναι προ­φα­νές τέκνο της καπιταλιστικής
εξα­χρεί­ω­σης… Δεν νομί­ζω, ότι μπο­ρεί να υπάρ­χει περι­βαλ­λο­ντι­κή ευαι­σθη­σία και
δρά­ση χωρίς συνεί­δη­ση του προ­φα­νούς αιτί­ου των επα­πει­λού­με­νης κατα­στρο­φής του
πλανήτη…

Για­τί αν δεν μπει τέρ­μα στις φιλο­δο­ξί­ες των επι­χει­ρη­μα­τι­κών κολοσσών
για αυξη­μέ­να κέρ­δη, το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΣΩΖΕΤΑΙ!!!  ΑΝ σώζε­ται και δεν είναι ήδη πολύ
αργά!!! Η περι­βαλ­λο­ντι­κή δρά­ση δεν μπο­ρεί παρά να έχει αντικαπιταλιτική
κατεύ­θυν­ση… Ας

κοι­τά­ξου­με γύρω μας τις πιο απλές έως τις πιο μεγά­λες περιβαλλοντικές
απει­λές… Εχουν κάποιο άλλο αίτιο πέρα από την κερδοσκοπία;;;

Θα ειπω­θεί εύλο­γα: Δύσκο­λα
πρά­μα­τα
… Συμ­φω­νού­με… Αλλά δεν γίνε­ται αλλιώς… 

 

ΥΓ Φυσι­κά, όσα γρά­φτη­καν για τον Πού­τιν δεν συνιστούν
έκφρα­ση προ­σω­πι­κού θαυ­μα­σμού ούτε έγκρι­ση πολ­λών πλευ­ρών της πολι­τι­κής του,
ιδιαί­τε­ρα στο εσω­τε­ρι­κό… Αλλά αυτό δεν είναι θέμα του παρό­ντος… Η ανά­λυ­ση, που
επι­χει­ρή­θη­κε στο άρθρο δεν εξαρ­τιέ­ται από τον καλό ή κακό Πού­τιν… Αυτό είναι
ένα ωραίο ‘κόλ­πο’ για την απο­μά­κρυν­ση της συγκε­κρι­μέ­νης συζή­τη­σης από την ουσία της.  

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted