ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ…

Ο φίλ­τα­τος Δημή­τρης Λεβέ­ντης εκθέ­τει τις

Με μειω­μέ­νη την αριθ­μη­τι­κή της δύνα­μη αλλά με τον ίδιο
θυμό και με στα­θε­ρά συσπει­ρω­μέ­να τα νεο­λαι­ί­στι­κα μπλόκ (2^η φωτο) που
επι­μέ­νουν να δια­δη­λώ­νουν μαχη­τι­κά με τον ίδιο αντιε­ξου­σια­στι­κό προσανατολισμό. 

Είναι έκδη­λη η ανη­συ­χία εκ μέρους του πολι­τι­κού συστήματος
ως προς την εκδή­λω­ση ενός μαζι­κού κύμα­τος απα­ξί­ω­σης και κρί­σης εκπροσώπησης.

Μιας και η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή αρι­στε­ρά έχει υπερκερασθεί
από τις πρώ­τες κιό­λας μέρες του Μάρ­τη και παρα­κο­λου­θεί σχε­δόν αμή­χα­να με έκδηλο
φόβο το φαι­νό­με­νο αυτορ­γά­νω­σης και κίνη­σης ετού­της της ζωντα­νής μάζας.

Από κεί­νο το μαζι­κό κίνη­μα του 2012 περά­σα­με στην
δεκα­ε­τία αδιά­πτω­της υπο­τί­μη­σης της εργα­τι­κής δύνα­μης που δεν συνάντησε
ιδιαί­τε­ρες αντιστάσεις. 

Μια δεκα­ε­τία στα­δια­κής απο­ψί­λω­σης στρα­τη­γι­κών κρατικών
και δημό­σιων μέσων παρα­γω­γής και κοι­νω­νι­κής μέριμνας.

Σ’ αυτό συνέ­βα­λε και η ανο­χή που από­λαυ­σε η κυβέρνηση
Συρι­ζα­νέλ τους πρώ­τους μήνες στη δια­χεί­ρι­ση της εξου­σί­ας καθώς και το σοκ που
δέχτη­κε το πλειο­ψη­φι­κό αντιευ­ρω­παϊ­κό κίνη­μα στις 16 Ιού­λη του 2015. 

Άλλο είναι να χρή­ζε­σαι κυβέρ­νη­ση και άλλο να έχεις την
πραγ­μα­τι­κή εξου­σία και την δια­χεί­ρι­ση της οικονομίας.

Σήμε­ρα μπρο­στά μπή­καν τα νέα παι­διά που έχουν
παρα­τη­μέ­νη την προ­ο­πτι­κή του πανε­πι­στη­μί­ου. Η μόρ­φω­ση δεν έχει πια καμία
αυτα­ξία… Το ΑΕΙ παύ­ει να απο­τε­λεί λαϊ­κό όραμα… 

Παι­διά που κάνουν λόγο για ” Βία στην βία της
εξου­σί­ας” που μέχρι να γίνει επι­τέ­λους πράξη…

-έτσι απλά σαν αυτο­ά­μυ­να, σαν περι­φρού­ρη­ση των μαζικών
δια­δη­λώ­σε­ων και όχι σαν έφο­δος – έχει δρό­μο πολύ που σε καμ­μιά περί­πτω­ση δεν
περ­νά­ει μέσα από τις κάλπες..

Που φαί­νε­ται να στή­νο­νται μέσα στο κατα­κα­λό­και­ρο μήπως
και ξεθυ­μά­νει η κατάσταση….

Κομ­μά­τι δύσκολο…