Κι’ όμως είναι αλήθεια…

Ο Αμε­ρι­κά­νος δια­νοη­τής Νόαμ Τσόμ­σκι
σε ηλι­κία πλέ­ον 93 ετών, ξεστό­μι­σε την μεγά­λη αλή­θεια, που βιώ­νουν όσοι από τους
κατοι­κού­ντες επί της γης έχουν ακό­μη …σώας τας φρένας!

Ο μόνος δυτικός
πολι­τι­κός που πιέ­ζει για διπλω­μα­τι­κή λύση στην Ουκρα­νία, είναι ο… Τραμπ! 

Αν και παραμένει
«επι­κίν­δυ­νος», ο Ντό­ναλντ Τραμπ απο­τε­λεί τη μονα­δι­κή «φωνή λογι­κής» στον δυτικό
κόσμο, όσον αφο­ρά την τρέ­χου­σα κατά­στα­ση στην Ουκρα­νία, καθό­τι επι­θυ­μεί να
βρε­θεί άμε­σα μια διπλω­μα­τι­κή λύση.

Η τρα­γω­δία είναι πως ο Νόαμ Τσόμ­σκι σε
πλή­ρη νοη­τι­κή διαύ­γεια δια­τυ­πώ­νει την πεντα­κά­θα­ρη αλή­θεια… Ολοι αυτοί οι
λαμπροί λαο­πρό­βλη­τοι και ‘φανα­τι­κά δημο­κρα­τι­κοί’ πολι­τι­κοί της Δυτι­κής Ευρώπης,
υπα­κού­ουν ταπει­νά στις επι­τα­γές του Τζο, που και αυτός με την σει­ρά του εισπράττει
τα …θερ­μό­τε­ρα των συγ­χα­ρη­τη­ρί­ων των μεγά­λων Αμε­ρι­κά­νι­κων κολοσ­σών της πολεμικής
βιο­μη­χα­νί­ας… Και πράγ­μα­τι του αξίζουν!!! 

Κάτι, που ίσως έχει δια­λά­θει της προσοχής
μας είναι πως η Αμε­ρι­κα­νι­κή στρα­τιω­τι­κή βιο­μη­χα­νία θα ανα­λά­βει την μερί­δα του
λέο­ντος των παραγ­γε­λιών των εκα­το­ντά­δων δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων που θα ξοδευ­τούν από τους
ΝΑΤΟϊ­κούς συμ­μά­χους… Για πολ­λούς και προ­φα­νείς λόγους βέβαια αλλά και για έναν ‘τυπι­κό’.
Εχει ήδη απο­φα­σι­στεί στο ΝΑΤΟ, για λόγους ομοιο­μορ­φί­ας προ­έ­λευ­σης και χρή­σης η
κατα­σκευή κάθε νέου οπλι­σμού να τηρεί συγκε­κρι­μέ­νες  προ­δια­γρα­φές… Αυτές, για την ώρα καλύ­πτει η
πλειο­ψη­φία του Αμε­ρι­κα­νι­κού βιο­μη­χα­νι­κού στρα­τιω­τι­κού συμπλέγ­μα­τος και -κατά
συνέ­πεια- είναι η μόνη, που μπο­ρεί να ανα­λά­βει άμε­σα την εκτέ­λε­ση παραγγελιών.
Οι βιο­μη­χα­νί­ες των άλλων οπλο­πα­ρα­γω­γών ΝΑΤΟϊ­κών χωρών θα φρο­ντί­σουν να
προ­σαρ­μο­στούν αλλά αυτό χρειά­ζε­ται …κάποιο χρό­νο. Σαφώς μεγα­λύ­τε­ρο από τον
συντο­μό­τε­ρο δυνα­τό, που απαι­τεί η πολι­τι­κή της Δύσης στην Ουκρα­νία, που δεν
είναι άλλη από την χωρίς δια­κο­πή συνέ­χι­ση του πολέμου… 

Γι’ αυτό εξάλ­λου ούτε νύξη για ειρήνη,
κατά­παυ­ση του πυρός, ανα­κω­χή κ.λ.π. Εκφρά­σεις, που χρη­σι­μο­ποιού­ταν συχνότατα
έστω και ψευ­δε­πί­γρα­φα στις δεκα­ε­τί­ες του ψυχρού πολέ­μου… Τώρα, το ‘προ­ο­δευ­τι­κό­τε­ρο’,
‘δημο­κρα­τι­κό­τε­ρο’ και ‘φιλει­ρη­νι­κό­τε­ρο’ σύν­θη­μα είναι: Στρα­τιω­τι­κή ενί­σχυ­ση της Ουκρα­νί­ας…

Σε αυτό τον παρο­ξυ­σμό οπλικού
αντα­γω­νι­σμού και πολε­μο­θη­ρί­ας η μόνη δια­φο­ρε­τι­κή φωνή, η φωνή της λογι­κής, του
κατευ­να­σμού, της διπλω­μα­τι­κής συν­διαλ­λα­γής στην Δύση είναι …ο Ντό­ναλντ Τραμπ!!! Τον θυμό­μα­στε ακό­μη να
ποζά­ρει με ύφος Μου­σο­λί­νι μπρο­στά στο φανα­τι­κό του κοι­νό, με τα κάπως ιδιαίτερα
(διά­βα­ζε φασι­στοει­δή) χαρακτηριστικά… 

Αυτή είναι η τρα­γι­κή αλή­θεια με την τραγικότερη
συνέ­χεια…  Είναι και­ρός να
συνει­δη­το­ποι­η­θεί, πως κάθε μέρα που περ­νά­ει, φέρ­νει την περιο­χή και φυσι­κά την
ανθρω­πό­τη­τα πιο κοντά στην πιο επώ­δυ­νη, φρι­κα­λέα αυτο­κτο­νία…  

Το ό,τι ο Ντό­ναλντ Τραμπ είναι …’η
φωνή της λογι­κής’ δεν αφή­νει μεγά­λα περι­θώ­ρια για αισιο­δο­ξία… Οι αριστερές,
προ­ο­δευ­τι­κές, φιλει­ρη­νι­κές δυνά­μεις εξα­κο­λου­θούν να βιώ­νουν την παρατεινόμενη
περί­ο­δο δυσπρο­σαρ­μο­σί­ας τους στην μετά το 90 επο­χή. Ετσι, σήμε­ρα, αντί να
πρω­τα­γω­νι­στούν και να συντο­νί­ζουν τον βημα­τι­σμό της ανθρω­πό­τη­τας του­λά­χι­στον προς
την ειρή­νευ­ση, περιο­ρί­ζο­νται στην επί­δει­ξη ταυ­το­τή­των, που έλη­ξαν, χωρίς να
ανα­νε­ω­θούν με την βοή­θεια του κοι­νω­νι­κού-επι­στη­μο­νι­κού λόγου… Η δια­κύ­μαν­ση των
σχε­τι­κών τοπο­θε­τή­σε­ων από τον σκλη­ρό αντι­ρω­σι­σμό μέχρι τον άκρα­το φιλορωσισμό
με ενδιά­με­ση μεγά­λη ποι­κι­λία τοπο­θε­τή­σε­ων δεν συνι­στά έκπλη­ξη… Ζού­με πολλά
χρό­νια την καθή­λω­ση σε ψυχοι­σορ­ρο­πι­στι­κές ‘αλή­θειες’ και την άρνη­ση διερεύνησης
αιτί­ων, αιτια­τών και σχέσεων…

Επι­βε­βαιώ­νει, όμως, για πολ­λο­στή φορά
την αδυ­να­μία παρέμ­βα­σης σε ώρες τόσο κρί­σι­μες σαν τις σημε­ρι­νές, όπου μόνον ένα
ρωμα­λέο και ξεκά­θα­ρο φιλει­ρη­νι­κό κίνη­μα μπο­ρεί να αντι­στα­θεί στα στρα­τη­γι­κά ‘παί­γνια’
του Ιμπε­ρια­λι­σμού… Που κατά την πυρη­νι­κή επο­χή επι­δέ­χο­νται ως συνέ­πεια και τον
αφα­νι­σμό του πλανήτη…

Ας λέει ο μέγας γκου­ρού του Ιμπεριαλισμού
Χέν­ρυ Κίσι­γκερ, πως ένας περιο­ρι­σμέ­νος, μη συμ­βα­τι­κό πόλε­μος δεν θα είναι και
κατα­στρο­φή…    

Μωραί­νει κύριος ον βού­λε­ται απολέσαι…