Αυτό, που σήμερα χρειάζεται, είναι ένα Αριστερό Μέτωπο.

Ο φίλ­τα­τος Δημή­τρης
Στρατούλης
περι­γρά­φει τους όρους και το πλαί­σιο συγκρό­τη­σης ενός πολι­τι­κού και κοινωνικού
μετώ­που της αρι­στε­ράς, την ανα­γκαιό­τη­τα του οποί­ου υπο­στη­ρί­ζει σε σχετικά
πρό­σφα­το κεί­με­νό του. Παραθέτουμε… 

Αυτό,
που σήμε­ρα χρειά­ζε­ται, είναι ένα Αρι­στε­ρό Μέτωπο.

Πως μπο­ρείς να καλείς σε αντι­δε­ξιό μέτω­πο, όταν
εσύ μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ψήφι­σες και εν συνε­χεία ως κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ –
ΑΝΕΛ εφάρ­μο­σες το 3^ο μνη­μό­νιο, που περι­λάμ­βα­νε όχι απλά δεξιές αλλά
υπερ­δε­ξιές και νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές; Κι όταν ισχυ­ρί­ζε­σαι, χωρίς καμία
αυτο­κρι­τι­κή, ότι μέσα από τέτοιες πολι­τι­κές βγή­κε όρθια η κοινωνία;

Πως μπο­ρείς να καλείς σε αντιδεξιά
προ­ο­δευ­τι­κή συνερ­γα­σία, όταν οι πολι­τι­κές που προ­τεί­νεις ως προ­γραμ­μα­τι­κή βάση της
κινού­νται στο πλαί­σιο των δεσμεύ­σε­ων, που ως κυβέρ­νη­ση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ είχες
ανα­λά­βει μέχρι το 2060 ένα­ντι των δανει­στών της χώρας, για συνέ­χι­ση με άλλους
τρό­πους μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών, που είναι πιο δεξιές και από τη Δεξιά;

Με ποια πολι­τι­κή αξιο­πι­στία καλείς για
αντι­δε­ξιό μέτω­πο, όταν με τις δεξιές μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές που εφάρ­μο­σες ως
κυβέρ­νη­ση, ανά­στη­σες πολι­τι­κά τη Δεξιά και ξανα­έ­φε­ρες τη ΝΔ στην κυβέρ­νη­ση για
να τις εφαρ­μό­σει πιο αυθεντικά;

Πως μπο­ρείς να καλείς σε αντι­δε­ξιό μέτωπο,
όταν στα γεω­στρα­τη­γι­κά θέμα­τα και στις διε­θνείς συμ­μα­χί­ες της Ελλά­δας μονομερώς
στα πλαί­σια του ευω­α­τλα­ντι­σμού συμ­φω­νείς με τη ΝΔ;

Επο­μέ­νως, μία τέτοια πρό­τα­ση ψευδεπίγραφου
Αντι­δε­ξιού Μετώ­που δεν αφο­ρά τις δυνά­μεις της Ριζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς και δεν
ωφε­λεί το λαό.

Είναι, βέβαια, δια­φο­ρε­τι­κό θέμα, η προώθηση
κοι­νών πολι­τι­κών πρω­το­βου­λιών της Ριζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς με κόμ­μα­τα της
σημε­ρι­νής αντι­πο­λί­τευ­σης, πλην ακρο­δε­ξιάς, όταν οι αυταρ­χι­κές και αντιλαϊκές
πολι­τι­κές της κυβέρ­νη­σης της ΝΔ παίρ­νουν άγριες αντι­κοι­νω­νι­κές και αντιδημοκρατικές
μορ­φές, όπως η αντι­συ­νταγ­μα­τι­κή γενι­κή απα­γό­ρευ­ση των πορειών για την επέτειο
του Πολυ­τε­χνεί­ου. Τέτοιες πρω­το­βου­λί­ες για την υπε­ρά­σπι­ση της δημο­κρα­τί­ας και
θεμε­λιω­δών λαϊ­κών δικαιω­μά­των είναι χρή­σι­μες και ανα­γκαί­ες για το λαό. Δεν
έχουν, όμως, σχέ­ση με γενι­κό­τε­ρη πολι­τι­κή συνερ­γα­σία με αυτές τις πολι­τι­κές δυνάμεις,
που δεν μπο­ρεί να υπάρξει.

Αυτό αφο­ρά τις ηγε­σί­ες τους και όχι τους
ψηφο­φό­ρους τους, που προ­έρ­χο­νται από λαϊ­κά στρώ­μα­τα, με τους οποί­ους θέλουμε
και πρέ­πει να συμ­με­τέ­χου­με από κοι­νού στους κοι­νω­νι­κούς αγώ­νες για την
από­κρου­ση των αυταρ­χι­κών  και αντι­λαϊ­κών κυβερνητικών
πολιτικών. 

Αυτό που ο λαός και η νεο­λαία χρειάζονται
σήμε­ρα – και που πραγ­μα­τι­κά λεί­πει –  είναι να βρουν στή­ριγ­μα κι απο­κού­μπι σ΄ ένα
ευρύ­τα­το πολι­τι­κό μέτω­πο των δυνά­με­ων της ανυ­πό­τα­κτης Αριστεράς.

Μόνο ένα τέτοιο Αρι­στε­ρό Μέτω­πο μπο­ρεί να ασκήσει
πραγ­μα­τι­κή κοι­νω­νι­κή και πολι­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, να στη­ρί­ξει απο­τε­λε­σμα­τι­κά τους
λαϊ­κούς αγώ­νες για την ακύ­ρω­ση και ανα­τρο­πή των αντι­κοι­νω­νι­κών κυβερ­νη­τι­κών πολιτικών.
Για την υπε­ρά­σπι­ση της υγεί­ας, της ζωής, της εργα­σί­ας, των εισο­δη­μά­των, των
κοι­νω­νι­κών και δημο­κρα­τι­κών δικαιω­μά­των του λαού, που συν­θλί­βο­νται από την κυβέρνηση
της ΝΔ, που αξιο­ποιεί την υγειο­νο­μι­κή και οικο­νο­μι­κή κρί­ση, για να περάσει
χωρίς αντι­στά­σεις τις αντι­κοι­νω­νι­κές νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές της με πρωτοφανή
αυταρ­χι­σμό και κατα­στο­λή. Αυτό είναι, που μπο­ρεί και πρέ­πει, ταυ­τό­χρο­να, να
προ­βάλ­λει μία εναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση προ­ο­δευ­τι­κής φιλο­λαϊ­κής διε­ξό­δου από την
κρί­ση με σοσια­λι­στι­κό ορίζοντα.