Αλλη μία αποτίμηση των αποτελεσμάτων… - Φαιακία

Αλλη μία αποτίμηση των αποτελεσμάτων…

Το σημεί­ω­μα, που ακο­λου­θεί υπο­γρά­φε­ται από τον Νίκο Σαρα­ντά­κο και έφτα­σε στην ΦΑΙΑΚΙΑ με την φρο­ντί­δα του φίλ­τα­του Στέ­φα­νου Πάντου… Δια­βά­στε το… Μερι­κές από τις απο­τι­μή­σεις είναι ιδιαί­τε­ρα αιχ­μη­ρές… Οπως είναι και τα ίδια τα πράματα…
” Απ’ εδώ και απ’ εκεί ,
σύμ­βου­λοι δημοτικοί “
Νίκη­σε η τοπι­κή αυτοδιοίκηση;
Το ιστο­λό­γιο προ­τι­μά να λεξιλογεί
παρά να πολι­τι­κο­λο­γεί, αλλά δεν ζει και σε άλλο πλα­νή­τη. Την επο­μέ­νη μιας
σημα­ντι­κής εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης, έτσι κι αλλιώς το ενδια­φέ­ρον είναι στραμμένο
στα εκλο­γι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα, οπό­τε ένα αμι­γώς λεξι­λο­γι­κό άρθρο θα φαινόταν
παρά­ται­ρο. Έτσι, στα επό­με­να θα πολι­τι­κο­λο­γή­σω α βολο­ντέ, όχι σαν ουδέτερος
παρα­τη­ρη­τής (υπάρ­χουν;) αλλά σαν έντι­μος σχο­λια­στής που έχει σαφώς ταχθεί με
μια συγκε­κρι­μέ­νη πλευ­ρά. Έντι­μος με την έννοια ότι θα πω αυτά που σκέφτομαι,
χωρίς να προ­σπα­θώ να τα παρου­σιά­σω πει­ραγ­μέ­να για να κερ­δί­σω κάποιαν
αντι­πα­ρά­θε­ση ή να σας πεί­σω -και θα περι­μέ­νω φυσι­κά να ακού­σω και τις δικές σας
απόψεις.


Υπό κανο­νι­κές συν­θή­κες, όταν
κρί­νου­με τα απο­τε­λέ­σμα­τα εκλο­γών, για να δού­με πώς τα πήγαν οι πολιτικές
δυνά­μεις, κάνου­με σύγκρι­ση με τα απο­τε­λέ­σμα­τα των αμέ­σως προη­γού­με­νων ομοειδών
εκλο­γών. Αν κρί­να­με με το μέτρο αυτό και συγκρί­να­με με τις αυτοδιοικητικές
εκλο­γές του 2010, θα συμπε­ραί­να­με θρί­αμ­βο του ΣΥΡΙΖΑ, σημα­ντι­κή υπο­χώ­ρη­ση των
κομ­μά­των της συγκυ­βέρ­νη­σης, μικρή πτώ­ση του ΚΚΕ -και στρα­το­σφαι­ρι­κή άνο­δο της
Χρυ­σής Αυγής. Ωστό­σο, οι συν­θή­κες δεν είναι κανο­νι­κές: από το 2010 ως σήμερα
έχουν έρθει τα πάνω κάτω, ο ΣΥΡΙΖΑ από το 4% έχει εκτο­ξευ­τεί στο 27% ενώ το
κρα­ταιό ΠΑΣΟΚ του 2010 πνέ­ει τώρα τα λοί­σθια. Οπό­τε, είναι εύλο­γο να γίνονται
συγκρί­σεις και με τις εκλο­γές του 2012. Αν κάνου­με αυτή τη σύγκρι­ση, τότε ο
ΣΥΡΙΖΑ υπέ­στη πανω­λε­θρία, αφού μάλ­λον σε καμιά περι­φέ­ρεια δεν συγκρα­τεί τις
δυνά­μεις του 2012, ενώ η συγκυ­βέρ­νη­ση τα πήγε μάλ­λον καλά, ιδί­ως η
κεντρο­α­ρι­στε­ρή συνι­στώ­σα της. Αλλά και αυτή η σύγκρι­ση θα ήταν παραπλανητική,
και μάλι­στα περισ­σό­τε­ρο παραπλανητική.
Πριν προ­χω­ρή­σω, μια παρένθεση:
παρό­μοιο μεθο­δο­λο­γι­κό πρό­βλη­μα σύγκρι­σης θα έχου­με και την επό­με­νη Κυρια­κή όπου
θα κλη­θού­με να αξιο­λο­γή­σου­με τα απο­τε­λέ­σμα­τα των ευρω­ε­κλο­γών. Ολο­φά­νε­ρο γίνεται
ότι η σύγκρι­ση με τις προη­γού­με­νες ομοει­δείς εκλο­γές -τις ευρω­ε­κλο­γές του 2009-
πολύ λίγο νόη­μα έχει, όσο κι αν η κυβέρ­νη­ση απο­φά­σι­σε να μοι­ρά­σει την εκλογική
επι­χο­ρή­γη­ση για τις ευρω­ε­κλο­γές κυρί­ως με βάση τα απο­τε­λέ­σμα­τα του 2009. Για να
έχει νόη­μα η σύγκρι­σή μας, σε ό,τι αφο­ρά τις ευρω­ε­κλο­γές, πρέ­πει να πάρουμε
πολύ περισ­σό­τε­ρο υπό­ψη τα απο­τε­λέ­σμα­τα του 2012.
Υπο­στη­ρί­ζω ότι, αν τα αποτελέσματα
των ευρω­ε­κλο­γών μπο­ρούν βάσι­μα να συγκρι­θούν με τα απο­τε­λέ­σμα­τα του 2012, αυτό
ισχύ­ει πολύ λιγό­τε­ρο για τα απο­τε­λέ­σμα­τα των αυτο­διοι­κη­τι­κών εκλο­γών. Στις
αυτο­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές, τόσο στους δήμους όσο και στις περι­φέ­ρειες, οι
απερ­χό­με­νοι αιρε­τοί άρχο­ντες έχουν πανί­σχυ­ρους μηχα­νι­σμούς πελα­τεί­ας κι έτσι η
εκλο­γι­κή τους επιρ­ροή τοπι­κά βρί­σκε­ται σε πλή­ρη ανα­ντι­στοι­χία με την επιρροή
των κομ­μά­των που τους στη­ρί­ζουν, εκτός αν πιστεύ­ει κανείς π.χ. ότι το ΠΑΣΟΚ θα
συγκε­ντρώ­σει την επό­με­νη Κυρια­κή 22% στην Αττι­κή επει­δή πήρε τόσο ο κ. Σγουρός
στις περιφερειακές.
Κατά συνέ­πεια, για να σταθμίσουμε
τις επι­δό­σεις των κομ­μά­των στις χτε­σι­νές εκλο­γές, πρέ­πει να πάρου­με υπό­ψη τόσο
τις εκλο­γές του 2010 όσο και του 2012, μια λύση που έχει το μειο­νέ­κτη­μα ότι
αφή­νει μπό­λι­κο περι­θώ­ριο σε ερμη­νεί­ες αλλά είναι η μόνη που μπο­ρεί να μας δώσει
έναν αξιό­πι­στο μπού­σου­λα. Φυσι­κά, τα πράγ­μα­τα δυσκο­λεύ­ουν περισ­σό­τε­ρο στις
δημο­τι­κές εκλο­γές, όπου παί­ζουν πολύ μεγα­λύ­τε­ρο ρόλο τα πρό­σω­πα, παρά τα
κόμ­μα­τα που τους στη­ρί­ζουν -θα έπρε­πε μάλι­στα να πω “που τους στη­ρί­ζουν κρυφά,
χωρίς να το δηλώ­νουν”, αφού στους περισ­σό­τε­ρους δήμους της χώρας οι απερχόμενοι
δήμαρ­χοι -που είχαν εκλε­γεί το 2010 με τη σημαία ενός εκ των δύο εταί­ρων του
παλιού δικομ­μα­τι­σμού που πέθα­νε- έσπευ­σαν να απαλ­λα­γούν από την επιζήμια
κομ­μα­τι­κή στή­ρι­ξη, η οποία από εγγύ­η­ση επι­τυ­χί­ας μετα­τρά­πη­κε σε χιτώ­να του
Νέσ­σου, και να παρου­σια­στούν ανε­ξάρ­τη­τοι. Θα είδα­τε ίσως στην τηλε­ό­ρα­ση τον κ.
Ιωαν­νί­δη να απο­δί­δει την ηχη­ρή ήττα του στην περι­φέ­ρεια Μακε­δο­νί­ας ακρι­βώς στο
ότι είχε το επί­ση­μο χρί­σμα του κόμ­μα­τός του!
Σε ό,τι αφο­ρά τον ΣΥΡΙΖΑ, με το χέρι
στην καρ­διά είμαι ευχα­ρι­στη­μέ­νος. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα δεν ήταν ούτε θρί­αμ­βος ούτε
πανω­λε­θρία, αλλά ήταν ένα θετι­κό πρώ­το βήμα.Ο ΣΥΡΙΖΑ σε τοπι­κό και σε
οργα­νω­τι­κό επί­πε­δο δεν είναι κόμ­μα του 27% (ούτε και κόμ­μα του 4% βέβαια),
είναι κόμ­μα του 10-12%. Ο οργα­νω­τι­κός του ιστός είναι ακό­μα υπα­νά­πτυ­κτος, οι
δυνά­μεις του δεν έχουν πάντο­τε την απα­ραί­τη­τη ενό­τη­τα, πολ­λές τοπικές
οργα­νώ­σεις είναι εντε­λώς άμα­ζες. Σε επαρ­χια­κούς -καλ­λι­κρα­τι­κούς- δήμους στους
οποί­ους τον Ιού­νιο του 2012 πήρε όχι ευκα­τα­φρό­νη­τα ποσο­στά (17-21% ας πούμε)
φέτος δεν μπό­ρε­σε καν να καταρ­τί­σει ψηφο­δέλ­τιο. Επι­πλέ­ον, στις περιφερειακές,
που έχουν λίγο περισ­σό­τε­ρο πολι­τι­κό χαρα­κτή­ρα από τις δημο­τι­κές εκλο­γές, οι
παρα­τε­τα­μέ­νες εσω­τε­ρι­κές δια­φω­νί­ες για ορι­σμέ­νους υπο­ψη­φί­ους έδρασαν
υπο­νο­μευ­τι­κά στην όλη προσπάθεια.
Προ­σω­πι­κά, δεν περί­με­να τόσο καλά
απο­τε­λέ­σμα­τα και φοβό­μουν μήπως υπάρ­ξουν απο­τε­λέ­σμα­τα που θα επι­τρέ­πα­νε στους
επι­δέ­ξιους παρα­πλα­νη­τές να φιλο­τε­χνή­σουν μια μαγι­κή εικό­να “ΝΔ 33% – ΣΥΡΙΖΑ
18%”, την οποία θα πρό­βαλ­λαν μετά για όλη την υπό­λοι­πη βδο­μά­δα τα μέσα
χει­ρα­γώ­γη­σης ελπί­ζο­ντας να επη­ρε­ά­σουν τους πολί­τες και να δημιουρ­γή­σουν κλίμα
και για τις ευρω­παϊ­κές εκλο­γές. Ίσως και τώρα το επι­χει­ρή­σουν αυτό, αλλά η
λαμπρή επί­δο­ση της Ρένας Δού­ρου στην Αττι­κή και του Γαβρι­ήλ Σακελ­λα­ρί­δη στην
Αθή­να έβα­λαν τη σφρα­γί­δα τους στην απο­τί­μη­ση των εκλο­γών συνο­λι­κά, διό­τι, κακά
τα ψέμα­τα, η Αθή­να και η Αττι­κή δίνουν τον τόνο, όσο κι αν προ­σπά­θη­σαν οι
ταχυ­δα­κτυ­λουρ­γοί των κανα­λιών, σε μια επί­δει­ξη δημιουρ­γι­κής εκλογολογιστικής,
να συμ­ψη­φί­σουν τον δήμο Αθη­ναί­ων με τον δήμο Βορεί­ων Τζου­μέρ­κων (τον αναφέρω
για παρά­δειγ­μα, χωρίς να έχω να του κατα­μαρ­τυ­ρή­σω τίπο­τα, αντί­θε­τα ο δήμαρχός
του είναι και φίλος του έργου του Γ. Κοτζιούλα).
Αυτό δεν σημαί­νει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τα
πήγε παντού καλά -το αντί­θε­το. Ο ΣΥΡΙΖΑ έδει­ξε τα όριά του -και ελπί­ζω να τα
είδε. Στε­νά κομ­μα­τι­κές υπο­ψη­φιό­τη­τες χωρίς ευρύ­τε­ρη απεύ­θυν­ση συνή­θως απέτυχαν,
με ιδιαί­τε­ρα οδυ­νη­ρή την απο­τυ­χία στον δήμο Θεσ­σα­λο­νί­κης (όπου θα ήταν ευκταία
μια συνερ­γα­σία με τον Γ. Μπου­τά­ρη, εφό­σον είχε προ­λειαν­θεί το έδα­φος από πολύ
νωρί­τε­ρα) και στην περι­φέ­ρεια Κ. Μακε­δο­νί­ας, αλλά και στην Κρή­τη. Το πρόβλημα
του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από τις άμα­ζες οργα­νώ­σεις, είναι ότι πολ­λά μέλη του είναι
απο­λύ­τως δυσα­νε­κτι­κά στις ευρύ­τε­ρες συνερ­γα­σί­ες και νοσταλ­γούν την καθαρότητα
και την αμε­ρι­μνη­σία του 4%, για να μην πω πως κάνουν ό,τι μπο­ρούν για να
επι­στρέ­ψει το κόμ­μα στα γνώ­ρι­μα ποσο­στά του. Χαρα­κτη­ρι­στι­κός είναι ο
αυτο­κτο­νι­κός τρό­πος με τον οποίο υπο­δέ­χτη­κε η δυσα­νε­κτι­κή μερί­δα της βάσης του
ΣΥΡΙΖΑ τα πολύ δει­λά βήμα­τα ευρύ­τε­ρων συνερ­γα­σιών που τόλ­μη­σε να προ­τεί­νει η
ηγε­σία του κόμ­μα­τος σε σχέ­ση με τους υπο­ψή­φιους περι­φε­ρειάρ­χες. Κατόρθωσαν
μάλι­στα να ματαιώ­σουν τη στή­ρι­ξη του ΣΥΡΙΖΑ στην πολύ καλή ανεξάρτητη
υπο­ψη­φιό­τη­τα του Καρυ­πί­δη στη Δυτ. Μακε­δο­νία, επει­δή κάποιος βοη­θός του,
ανά­με­σα στις δεκά­δες ανα­δη­μο­σιεύ­σεις που ανέ­βα­ζε στον τοί­χο του στο Φέισμπουκ,
έβα­λε δυο απα­ρά­δε­κτα πράγ­μα­τι σχό­λια αντι­γραμ­μέ­να από το Χωνί (μια
“αντι­μνη­μο­νια­κή” εφη­με­ρί­δα του Καζάκη).
Τέλος πάντων, τα εσω­κομ­μα­τι­κά δεν
ενδια­φέ­ρουν τον πολύ κόσμο που υπο­φέ­ρει. Ελπί­ζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπο­ρέ­σει να απαλλαγεί
από τη  νοο­τρο­πία του αρι­στε­ρό­με­τρου, να απο­μο­νώ­σει τους μυγοσπαθάτους,
τους ανθρω­πο­διώ­χτες και τα άλλα βαρί­δια και να προ­χω­ρή­σει στις πλατιές
συνερ­γα­σί­ες που έχει ανά­γκη ο τόπος, τόσο μακρο­πρό­θε­σμα όσο και ενό­ψει του
δεύ­τε­ρου γύρου των εκλογών.
Όσο για τον δεύ­τε­ρο γύρο, ένας
επι­πό­λαιος παρα­τη­ρη­τής θα έλε­γε ότι η Δού­ρου και ο Σακελ­λα­ρί­δης παρά τις
ανέλ­πι­στα καλές επι­δό­σεις τους έχουν μικρές πιθα­νό­τη­τες να κατα­κτή­σουν τελικά
την πρώ­τη θέση στον δεύ­τε­ρο γύρο, εφό­σον οι αντί­πα­λοί τους φαί­νε­ται εκ πρώτης
όψε­ως να έχουν πολύ μεγα­λύ­τε­ρες δεξα­με­νές για να αντλή­σουν ψήφους. Ωστό­σο, η
πρώ­τη θεώ­ρη­ση δεν επα­λη­θεύ­ε­ται πάντο­τε, ούτε η μετα­φο­ρά των ψήφων γίνεται
απρό­σκο­πτα. Καταρ­χάς, και οι συν­δυα­σμοί του ΣΥΡΙΖΑ έχουν αρκε­τό περιθώριο
δυνη­τι­κής ενί­σχυ­σης από τους πολί­τες που στή­ρι­ξαν άλλους συν­δυα­σμούς της
ευρύ­τε­ρης αρι­στε­ράς (από τη ΔΗΜΑΡ και τους Οικο­λό­γους ως την Ανταρ­σύα και τη
βάση του ΚΚΕ, για­τί η ηγε­σία του προ­τι­μά­ει να δει δεξιούς να εκλέ­γο­νται παρά
συρι­ζαί­ους), κι έπει­τα οι πολί­τες στον δεύ­τε­ρο γύρο παρα­δο­σια­κά στρέφονται
ενα­ντί­ον του υπο­ψη­φί­ου που πρό­σκει­ται στην κυβέρ­νη­ση. Θα θυμά­στε, ας πού­με, τις
δημο­τι­κές εκλο­γές του 1982 όταν στην Πάτρα ο υπο­στη­ρι­ζό­με­νος από το ΚΚΕ Θ.
Άννι­νος υπο­λει­πό­ταν πολύ στον πρώ­το γύρο από τον υπο­ψή­φιο του ΠΑΣΟΚ, αλλά στον β’
γύρο τον πέρα­σε με μεγά­λη δια­φο­ρά επει­δή οι ψηφο­φό­ροι των άλλων συνδυασμών
θέλη­σαν να τιμω­ρή­σουν την κυβέρνηση.
Μια και ανέ­φε­ρα το ΚΚΕ, πρέ­πει να πω
ότι πήγε πολύ καλά, αφού κατά­φε­ρε, όπως ήταν ζητού­με­νο (και ανα­με­νό­με­νο) να
‘επα­να­πα­τρί­σει’ σημα­ντι­κό μέρος των ψηφο­φό­ρων του που είχαν διαρ­ρεύ­σει στον
ΣΥΡΙΖΑ από τον Μάιο έως τον Ιού­νιο του 2012, κάτι που εξη­γεί και τις σχετικά
χαμη­λές επι­δό­σεις των συρι­ζαί­ων σε περιο­χές που έχει δύνα­μη το ΚΚΕ (π.χ. Βόρειο
Αιγαίο). Συν­δυα­σμοί της Λαϊ­κής Συσπεί­ρω­σης μπό­ρε­σαν να περά­σουν στον β’ γύρο σε
περισ­σό­τε­ρους δήμους απ’ ό,τι το 2010, με πιο εντυ­πω­σια­κή επι­τυ­χία την Πάτρα,
όπου ο υπο­ψή­φιος του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη δηλώ­σει την υπο­στή­ρι­ξή του, όπως άλλωστε
έγι­νε και στην Πετρού­πο­λη, ενώ πρώ­το βρί­σκε­ται το ΚΚΕ και στο Χαϊ­δά­ρι. Παρά την
αλγει­νή εντύ­πω­ση που προ­κά­λε­σε η μαι­νό­με­νη Λιά­να Κανέλ­λη στα τηλε­ο­πτι­κά πάνελ,
ευελ­πι­στώ ότι ο κόσμος του ΚΚΕ θα στη­ρί­ξει τους υπο­ψη­φί­ους της Αρι­στε­ράς στην
Αττι­κή, στα Ιόνια, στην Αθή­να, και στους πολ­λούς ακό­μα δήμους όπου βρίσκονται
αντι­μέ­τω­ποι με δεξιούς π.χ. στην Κέρ­κυ­ρα. (Για την ειδι­κή περί­πτω­ση του Βόλου,
θα πω παρακάτω).
Όσο για τις υψη­λές επι­δό­σεις της
Χρυ­σής Αυγής στην Αττι­κή και κυρί­ως στην Αθή­να, χωρίς να θέλω να τις προσπεράσω
σαν κάτι το ασή­μα­ντο, δεν τις βρί­σκω ιδιαί­τε­ρα απει­λη­τι­κές, ίσως επει­δή τις
περί­με­να -μάλι­στα φοβό­μουν πολύ χει­ρό­τε­ρα. Θα έλε­γα ότι η Χρυ­σή Αυγή, που
δια­τυ­μπά­νι­ζε ότι θα πάρει την πρώ­τη θέση στην Αθή­να, μάλ­λον η ηττη­μέ­νη των
εκλο­γών είναι. Ωστό­σο, απο­δεί­χτη­κε αυτό που πολ­λοί φοβό­μα­σταν, ότι οι
δικα­στι­κές διώ­ξεις δεν οδή­γη­σαν σε κατα­βα­ρά­θρω­ση των ποσο­στών της ΧΑ. Και ούτε
θα μειω­θούν τα ποσο­στά της αν η κυβέρ­νη­ση, όπως ήδη εξάγ­γει­λε από τα τηλεοπτικά
πάνελ ο κ. Βορί­δης, υιο­θε­τή­σει ακό­μα περισ­σό­τε­ρο τη χρυ­σα­βγί­τι­κη ατζέ­ντα: κάτι
τέτοιο επι­χεί­ρη­σε να κάνει και ο Σαρ­κο­ζί στη Γαλ­λία και τώρα η Μαρίν Λεπέν
διεκ­δι­κεί την πρώ­τη θέση.
Ίσως μεγα­λύ­τε­ρη απει­λή να θεω­ρώ την
ανά­δυ­ση του μπερ­λου­σκο­νι­σμού, όπως φαί­νε­ται από τα απο­τε­λέ­σμα­τα στον Βόλο και
στον Πει­ραιά. Κι αν στον Βόλο βρέ­θη­κε στη δεύ­τε­ρη θέση ο υπο­ψή­φιος του ΣΥΡΙΖΑ
που ελπι­ζω ότι θα πάρει τη στή­ρι­ξη τόσο από τον απερ­χό­με­νο κεντροαριστερό
δήμαρ­χο Π. Σκο­τι­νιώ­τη όσο και (κατ’ εξαί­ρε­ση έστω!) από τον υπο­ψή­φιο του ΚΚΕ,
τα πράγ­μα­τα στον Πει­ραιά είναι πιο δύσκο­λα, αφού ο εκλε­κτός του εφοπλιστή
Μαρι­νά­κη είναι πρώ­τος και έχει για αντί­πα­λο τον απερ­χό­με­νο δήμαρ­χο Μιχαλολιάκο
που πρό­σκει­ται στη ΝΔ (αλλά που προ­δό­θη­κε από πρω­το­κλα­σά­τα στε­λέ­χη του κόμματός
του που έσπευ­σαν να δηλώ­σουν υπο­τα­γή στον κ. Μαρινάκη).
Στον Πει­ραιά, ο συν­δυα­σμός που
στη­ρί­χτη­κε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ύστε­ρα από γεν­ναία αλλά άνι­ση μάχη πήρε την τρίτη
θέση. Προ­σω­πι­κά, αν ψήφι­ζα στον Πει­ραιά, στον δεύ­τε­ρο γύρο θα ψήφι­ζα τον
Μιχα­λο­λιά­κο και το ίδιο συστή­νω σε όλους. Αν δεχτού­με ότι έχου­με στον δεύτερο
γύρο “δύο τέρα­τα” (τίτλος διη­γή­μα­τος του Παπα­δια­μά­ντη), προ­τι­μώ να ενι­σχύ­σω το
γερα­σμέ­νο, το κατερ­χό­με­νο, εκεί­νο που σε πέντε χρό­νια θα μπο­ρέ­σω να το νικήσω,
και όχι το νεα­ρό, το άπλη­στο, το ανερ­χό­με­νο, που αν βγει τώρα θα μου κατσικωθεί
μια ζωή. Προ­τι­μώ για δήμαρ­χο τον δεξιό πολι­τι­κό από το κακέ­κτυ­πο του
Μπερ­λου­σκό­νι. Και λυπά­μαι που το θνη­σι­μαίο ΠΑΣΟΚ έσπευ­σε, σε αγα­στή σύμπνοια με
τον Μητρο­πο­λί­τη Σερα­φείμ, να αγκα­λιά­σει τον συν­δυα­σμό του κ. Μώρα­λη, λες και
θέλει με τον επι­θα­νά­τιο ρόγ­χο του να δώσει φύση­μα ζωής στο τέρας του
μπερλουσκονισμού.
Όμως είπα πάρα πολ­λά, περισ­σό­τε­ρα απ’ όσα λογά­ρια­ζα στην
αρχή. Ακούω τις δικές σας εκτι­μή­σεις, που δεν είναι φυσι­κά ανά­γκη να συμπίπτουν
με τις δικές μου, ή να αφο­ρούν τις πτυ­χές που έθι­ξα στα παραπάνω.



Και υπό­σχο­μαι το αυρια­νό άρθρο να
μην έχει καμιά σχέ­ση με την επι­και­ρό­τη­τα, πολι­τι­κή και άλλη!

ΥΓ Θα ανα­ρω­τη­θεί­τε για τον τίτλο.
Πρό­κει­ται για μια δήλω­ση του Ανδρέα Παπαν­δρέ­ου, ύστε­ρα από κάποιες δημοτικές
εκλο­γές που δεν είχαν πάει πολύ καλά για το κόμ­μα του. Την άκου­σα χτες να
επα­να­λαμ­βά­νε­ται στα τηλε­ο­πτι­κά πάνελ -και έβα­λα το ερω­τη­μα­τι­κό για να το
συζητήσουμε.


Νίκος Σαρα­ντά­κος


0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted