Σαν σήμερα, πριν επτά χρόνια…

Ενας θάνα­τος, μία δολο­φο­νία σφρά­γι­σε την βρα­δι­νή επέ­λα­ση του
εσμού των ανθρω­ποει­δών… Και ο Παύ­λος έφυ­γε από κοντά μας… Και έμει­ναν οι
φονιά­δες του… Περι­φε­ρό­με­νοι και “επι­βρα­βευό­με­νοι”… Με …ευά­ριθ­μη κοινοβουλευτική
παρου­σία ο “εξα­γνι­σμός” τους… Την απώ­λε­σαν και …πανη­γυ­ρί­σα­με… Λες και το
σημα­ντι­κό είναι ο αριθ­μός των βου­λευ­τών τους και όχι η ουσια­στι­κή απή­χη­ση των “ιδε­ών”
τους στον …παροι­μιώ­δη μέσο ανθρω­πά­κο… Τους είδα­με πρω­το­πό­ρους μετα­ξύ των
μακε­δο­νο­μά­χων, τους ξανα­συ­να­ντά­με μετα­ξύ των μασκομάχων…

Το σχή­μα τους αυτο­δια­λύ­ε­ται μέσα σε κλί­μα ανά­λο­γου πολιτισμού…
Στο εδώ­λιο ανα­μέ­νε­ται η από­φα­ση…  Όχι στη
συνεί­δη­σή μας… Εδώ τα πρά­μα­τα είναι πιο ξεκά­θα­ρα… Μακά­ρι οι αποφάσεις
συνεί­δη­σης και εδω­λί­ου να συμπέσουν…