Μία στιγμή στο χωροχρόνο της βαρβαρότητας… - Φαιακία

Μία στιγμή στο χωροχρόνο της βαρβαρότητας…

Τελι­κά, η ναζι­στι­κή αθλιό­τη­τα δεν έχει τέλος… Καθώς ο
χρό­νος απο­μα­κρύ­νε­ται από τον φρι­χτό­τε­ρο έγκλη­μα κατά της ανθρω­πό­τη­τας, νέα στιγμιότυπα
έρχο­νται να ‘πλου­τί­σουν΄ το ημε­ρο­λό­γιο της παγκό­σμιας κτη­νω­δί­ας και της ντροπής.

Το δια­βά­σα­με στον ιστό­το­πο ‘documento’. Ο σύν­δε­σμος για να το δια­βά­σε­τε είναι: https://www.documentonews.gr/article/mnimes-frikis-apo-tin-germaniki-katoxi-zontanepsan-stin-agia-triada-hleias/

Προ­τι­μή­σα­με την παρά­θε­σή του στην ΦΑΙΑΚΙΑ,
πιστεύ­ο­ντας, πως τέτοια τερα­τουρ­γή­μα­τα αξί­ζουν αυτή την …’τιμή’.

Ο Γιάν­νης Πορε­τσά­νος, το Ιού­νιο του 44
περ­πα­τού­σε με άλλους δύο φίλους του στα περί­χω­ρα της Ολυ­μπί­ας όταν συνά­ντη­σαν 3
Γερ­μα­νούς, που πήγαι­ναν για Τρί­πο­λη… Οι δύο κρύ­φτη­καν αλλά ο Γιάν­νης θεώρησε
πως δεν υπάρ­χει λόγος. Εδω­σε μάλι­στα νερό στους Γερ­μα­νούς από ένα πηγά­δι που
βρι­σκό­ταν εκεί.

Του ζήτη­σαν τα χαρ­τιά του… Τα έδω­σε πρό­θυ­μα… Ανα­με­σά τους
οι Γερ­μα­νοί βρή­καν και το αντάρ­τι­κο ‘πάσο’ του… Τον πιά­σα­νε… Τον σύρα­νε έξω από
το χωριό Αγία Τριά­δα. Τον έδε­σαν σε ένα δέντρο και άρχι­σαν να κάνουν πάνω του
άσκη­ση σκο­πο­βο­λής από …από­στα­ση… Μέχρι να πιστέ­ψουν, μέχρι να κατα­λά­βουν πως
δεν ζει πια το κορ­μί του Γιάν­νη Πορ­τε­σά­νου ήταν στό­χος …ελεύ­θε­ρης άσκησης
σκοποβολής. 

Και για να ολο­κλη­ρώ­σουν το θαυ­μα­στό δείγ­μα του
τευ­το­νι­κού του πολι­τι­σμού τα ναζι­στι­κά ανθρω­ποει­δή απα­γό­ρευ­σαν στους κατοίκους
του χωριού επί ποι­νή εμπρη­σμού του χωριού…Αφησαν, λοι­πόν το νεκρό κου­φά­ρι να το
απο­τε­λειώ­νουν τα περα­στι­κά άγρια ζώα… Τα καθάρ­μα­τα ‘δικαιώ­θη­καν’ …

Δεν έχου­με δεδο­μέ­να για την τύχη τους… Υπάρ­χουν όμως πολλές
πιθα­νό­τη­τες να επέ­στρε­ψαν στην πατρί­δα τους, να έκα­ναν οικο­γέ­νειες, να
συνέ­χι­σαν την ζωή τους …κανο­νι­κά…

‘Αδι­κία’ της ιστο­ρί­ας να μην μας τους γνω­ρί­σει… Να
ξέρου­με και τα ονο­μα­τά­κια τους… Να δού­με και τις …φατσού­λες τους… Να τους προσθέσουν
στο ‘εικο­νο­στά­σι’ τους εντό­πιοι ‘ιδε­ο­λο­γι­κοί’ από­γο­νοί τους… Πλάι στο Αδόλφο
και τα άλλα παιδιά…

Ο συνώ­νυ­μος ανι­ψιός του Γιάν­νη Πορε­τσά­νου, πήγε στην
Αγία Τριά­δα, έψα­ξε, ρώτη­σε, έμα­θε και προ­σκύ­νη­σε στο δέντρο, που ο θεί­ος του
εβί­ω­σε το μαρ­τυ­ρι­κό του τέλος… Δικαί­ω­ση μνήμης… 

Ας κρα­τή­σου­με λίγα από τα λόγια δημο­τι­κού συμ­βού­λου της
περιοχής:

Ας κρα­τή­σου­με ζωντα­νές τις μνή­μες του παρελθόντος
ως παρά­δειγ­μα προς απο­φυ­γή αλλά και με σεβα­σμό στους παθό­ντες, στους ανθρώπους
που βασα­νί­στη­καν κι υπέ­φε­ραν τα δει­νά του πολέ­μου. Ας μη ζήσου­με ποτέ ξανά
τέτοιες φρι­κτές στιγ­μές

Ωραί­ες κου­βέ­ντες… Χρειά­ζε­ται, όμως να παίρ­νου­με μέτρα…
Η ιστο­ρία του Γιάν­νη Πορε­τσά­νου είναι άκρως διδα­κτι­κή… Και σαν τέτοια
εξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μο ανά­γνω­σμα ή άκου­σμα για νεώ­τε­ρους… Που δεν άκου­σαν, δεν
διά­βα­σαν, δεν έμα­θαν ή τους τα είπαν στραβά… 

Το τελευ­ταίο συνηθίζεται…

Η αδια­φο­ρία για την διδα­χή και την μάθη­ση της ιστορίας,
η στρέ­βλω­σή της και ο ‘παν­δα­μά­το­ρας’ (υπό αυτές τις συν­θή­κες) χρό­νος είναι μία
απο­τε­λε­σμα­τι­κή τριά­δα εργα­λεί­ων φασιστογένεσης…

   

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted