Η ιστορία με χάρτες…

Χάρ­της 1

Τα χρό­νια κυλούσαν
και φτά­σα­με -χωρίς να το έχου­με πολυ­κα­τα­λά­βει- στο βρώ­μι­κο 89, όπως θα έλεγε
και ο Λευ­τέ­ρης Παπα­δό­που­λος… Η κατάρ­ρευ­ση του “σοσια­λι­στι­κού” μπλοκ με την μία
λαϊ­κή δημο­κρα­τία να καταρ­ρέ­ει ως τρα­που­λό­χαρ­το μετά την άλλη, ο χάρ­της άλλαξε
χρώ­μα­τα άρδην…

Χάρ­της 2

Ένα μεγά­λο μέρος του κόκ­κι­νου έπα­ψε να είναι κόκ­κι­νο (χάρ­της 2)… 

Τότε, λοι­πόν, οι Δυτι­κοί είχαν συμ­φω­νή­σει -υπάρ­χουν έγγρα­φα, που το αποδεικνύουν
και δεν ενα­πό­κει­ται στο τί λέει ο ένας και ο άλλος- πως το ΝΑΤΟ ΔΕΝ θα
επε­κτα­θεί προς Ανα­το­λάς !!! Όχι μόνον με την
έντα­ξη χωρών αλλά ούτε με την ανά­πτυ­ξη οπλι­σμού στις πρώ­ην χώρες του Συμ­φώ­νου της
Βαρ­σο­βί­ας… 

Βέβαια, η τήρη­ση των συμ­φω­νιών είναι πάντο­τε προϊόν
συσχε­τι­σμού δυνά­με­ων, που σίγου­ρα δεν ήταν ευμε­νής για την Σοβιε­τι­κή Ενω­ση… Η
οικο­νο­μία της ήταν στα πρό­θυ­ρα κατάρ­ρευ­σης ενώ στην ηγε­σία της Ρωσί­ας είχε
ανέλ­θει ένας μέθυ­σος, αρλε­κί­νος, γελω­το­ποιός που δια­κρί­νο­νταν μόνον για τα
τσι­μπή­μα­τα στα οπί­σθια χαρι­τω­μέ­νων συνοδών… 

Ετσι, επί Γιέλ­τσιν, συντε­λέ­στη­κε ο
Γ΄πανευρωπαϊκός πόλε­μος για την διά­λυ­ση της Γιου­γκο­σλα­βί­ας ενώ ταυ­τό­χρο­να το
ένα μετά το άλλο τα κρά­τη της κεντρι­κής και Ανα­το­λι­κής Ευρώ­πης εντάσ­σο­νταν στο
ΝΑΤΟ… (χάρ­της 3) 

Χάρ­της 3

Βέβαια η όλη
κατά­στα­ση από άπο­ψη πολι­τι­κού ορθο­λο­γι­σμού έμοια­ζε σου­ρε­α­λι­στι­κή… Διότι
μονα­δι­κός σκο­πός της ύπαρ­ξης του ΝΑΤΟ ήταν η κατα­πο­λέ­μη­ση του κομ­μου­νι­σμού… Προς
τί λοι­πόν ΝΑΤΟ αφού ο κομ­μου­νι­σμός κατέρρευσε;;; 

Σιγά-σιγά τα
πρά­μα­τα άρχι­σαν να παίρ­νουν …τον φυσιο­λο­γι­κό, τον λογι­κό τους δρό­μο, που δεν
ήταν άλλος από την περι­κύ­κλω­ση της Ρωσί­ας… Ακό­μη και για τους αφε­λείς, ο
πόλε­μος για την διά­λυ­ση της Γιου­γκο­σλα­βί­ας δεν απο­σκο­πού­σε σε τίπο­τε περισσότερο
παρά στην κατά­χτη­ση προ­κε­χω­ρη­μέ­νων θέσε­ων απέ­να­ντι στην Ρωσία… 

Γεγο­νός, που
επι­τά­θη­κε με την ταχύ­τα­τη στην συνέ­χεια ΝΑΤΟ­ποί­η­ση των Βαλ­κα­νι­κών κρατών,
παλιών και νέων. Τα κρά­τη της κεντρι­κής Ευρώ­πης είχαν ήδη προηγηθεί. 

Ο Γιέλ­τσιν
εν τω μετα­ξύ, ανα­ψο­κοκ­κι­νι­σμέ­νος και παρα­παί­ων μας άφη­σε χρό­νους αλλά το πολιτικό
του έργο κατέ­γρα­ψε νέα πολι­τι­κά δεδο­μέ­να… Ανέ­τρε­ψε την πολι­τι­κή φυσιο­γνω­μία της
Ευρώ­πης με κεντρι­κό μακρό­χρο­νο στό­χο την περι­κύ­κλω­ση της Ρωσίας. 

Οι γρα­φειο­κρά­τες
όλων αυτών των χωρών μετα­τρά­πη­καν δια της αγί­ας φιλε­λεύ­θε­ρης μαγι­κής μπαγκέτας
σε μεγι­στά­νες, έχο­ντας ιδιο­ποι­η­θεί τον πλού­το των εργα­ζό­με­νων, που …”εκπρο­σω­πού­σαν”. Ετσι, πολύ απλά έβα­λαν τιτλος ιδιο­κτη­σί­ας πάνω στον πλού­το που ‘δια­χει­ρί­ζο­νταν’ στα πλαί­σια του ..’σοσια­λι­σμού’. Μεγά­λο μέρος αυτού του πλού­του …μετα­νά­στευ­σε σε προ­σφο­ρό­τε­ρες περιο­χές του πλα­νή­τη…  

Οι εξε­λί­ξεις αυτές
είχαν τόσο πολύ ενθου­σιά­σει τους ελευ­θε­ρό­φρο­νες Δυτι­κούς, που έβα­λαν μπρο­στά τον
θεσμό των “ανοι­ξιά­τι­κων επα­να­στά­σε­ων” σε Ουκρα­νία και Γεωρ­γία με λαμπρή
επι­τυ­χία ιδιαί­τε­ρα στην πρώτη.

Με την βοή­θεια της αβελ­τη­ρί­ας των Ρωσ­σό­φι­λων δυνάμεων
που κρα­τού­σαν την αδρά­νεια της επο­χής Γιέλ­τσιν, εγκα­τέ­στη­σαν κάτι “εκλεγ­μέ­νες” κυβερνήσεις
μπου­κιά και συχώριο. 

Πρό­σφα­τα ετοί­μα­ζαν μία πολύ­χρω­μη επα­νά­στα­ση και στην
Λευ­κο­ρω­σία, που δεν πέτυχε… 

Στην Ουκρα­νία όμως, αφού ξεκα­θά­ρι­σαν παλιούς
αγω­νι­στές κομ­μου­νι­στές (όχι γρα­φειο­κρά­τες) έφε­ραν στο προ­σκή­νιο όλους τους φιλοναζί,
φασί­στες ακτι­βι­στές, που σεμνύ­νο­νται για το πόσους αντι­στα­σια­κούς καθά­ρι­σαν οι
πατε­ρά­δες τους και οι μπαρ­μπά­δες τους στον μεγά­λο πόλεμο… 

Τιμούν σαν ήρω­ες τους
μεγα­λύ­τε­ρους συνερ­γά­τες των ναζί, τους στή­νουν αγάλ­μα­τα. Καθιε­ρώ­νουν εθνικές
γιορ­τές τις ημε­ρο­μη­νί­ες νικών των ναζι­στι­κών δυνά­με­ων και των συνερ­γα­τών τους στις
αρχές του πολέ­μου… Ολο αυτό το φασι­στι­κό συνον­θύ­λευ­μα  συγκρο­τεί τον μηχα­νι­σμό της …ελεύ­θε­ρης,
δημο­κρα­τι­κής Ουκρα­νί­ας… Και η οποία ελεύ­θε­ρη και δημο­κρα­τι­κή Ουκρα­νία μία
επι­θυ­μία έχει πάνω απ’ όλα: να μπει στο ΝΑΤΟ!!!
Για να ολο­κλη­ρώ­σει ακό­μη περισ­σό­τε­ρο την δημο­κρα­τι­κή της πορεία… 

Και
βεβαί­ως, βεβαί­ως να βάλει και μερι­κά όπλα του ΝΑΤΟ στραμ­μέ­να κατά της Ρωσί­ας.  Ασφα­λώς, λένε οι φανα­τι­κοί δημο­κρά­τες δυτικοί…
Αυτοί, που είχαν δεσμευ­τεί με δια­τή­ρη­ση του στρα­τιω­τι­κού status quo στην
Ευρώ­πη, τώρα, δεν αρκού­νται στα …κεκτη­μέ­να!!! Ζητούν παρα­πά­νω κι’ ακό­μα παραπάνω… 

Ιδιαί­τε­ρα κατά την διε­τία του …δημο­κρα­τι­κού Μπάϊ­ντεν έχει γεμί­σει η ανατολική
Μεσό­γειος με αμε­ρι­κά­νι­κες βάσεις, που στο­χεύ­ουν την Ρωσία… Και η χώρα μας στην
πρώ­τη γραμ­μή με την Αλε­ξαν­δρού­πο­λη ως αιχ­μή του δόρατος…

Σε αυτή την
περί­πτω­ση, η Ρωσία οφεί­λει να σκύ­ψει ταπει­νά το κεφά­λι, να επι­τρέ­ψει ασυζητητί
την έντα­ξη της Ουκρα­νί­ας στο ΝΑΤΟ, που ξεκά­θα­ρο στό­χο έχει μόνον την Ρωσία και
να περι­μέ­νει ψύχραι­μα και νηφά­λια τους επό­με­νους εκβια­σμούς των Δυτι­κών, μέχρι
τον πλή­ρη στραγ­γα­λι­σμό της… 

Αυτή είναι μία politically correct στά­ση,
που επι­δο­κι­μά­ζουν όλα τα αντι­κει­με­νι­κά ΜΜΕ της δύσης και τα δικά μας στην πρώτη
γραμ­μή… Νυχθη­με­ρόν αγω­νιού­με μπάς και οι … βάρ­βα­ροι Ρώσοι επι­τε­θούν… Αν είναι
δημο­κρά­τες, πρέ­πει να δεχθούν ό,τι ζητά­ει ο Τζο και το Ουκρα­νι­κό φασισταριό… 

Καλό πάντως είναι
να κατα­λά­βου­με όλοι, πως η ταξι­κή πάλη δεν μετα­φρά­ζε­ται πάντο­τε με την απλοϊ­κή καθαρότητα:
από εδώ το κεφά­λαιο από εκεί οι εργά­τες. Είναι πιο περί­πλο­κη η καθημερινότητα
και η επι­λο­γή της ουδε­τε­ρό­τη­τας ή των ίσων απο­στά­σε­ων δεν είναι πάντο­τε η ενδεδειγμένη.