Η Αξιοπιστία…

Υπε­ρά­νω όλων η …αξιο­πι­στία του συστή­μα­τος… Σε αυτήν ανα­φέ­ρε­ται το άρθρο
του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη, που αναπαράγουμε…

Η Αξιο­πι­στία…

Σε κύριο άρθρο της η Καθη­με­ρι­νή με τίτλο «Το παι­χνί­δι της φθο­ράς» υποστηρίζει
πως τα δημο­σκο­πι­κά ευρή­μα­τα για την ταυ­τό­τη­τα των πολι­τών που είναι αρνητικοί
στο εμβό­λιο επι­βε­βαιώ­νουν ότι το αντι­συ­στη­μι­κό ρεύ­μα κάθε άλλο παρά έχει
εκλείψει. 

Και συστή­νει σ’ όλες τις 
πολι­τι­κές δυνά­μεις να μην παί­ζουν το παι­χνί­δι της φθο­ράς, για­τί  δεν πριο­νί­ζουν το κύρος μόνο του αντιπάλου·
πριο­νί­ζουν την αξιο­πι­στία του πολι­τι­κού συστήματος…

«Ευφυ­ής» δημο­σιο­γρα­φία, που θεω­ρεί ως  αντι­συ­στη­μι­κούς τους αρνη­τές του εμβο­λί­ου και συστημικούς
τους… εμβο­λια­σμέ­νους! Προ­φα­νώς μια χθε­σι­νή δημο­σκό­πη­ση που δεί­χνει να
πλειο­ψη­φούν οι δυσα­ρε­στη­μέ­νοι από τα κυβερ­νη­τι­κά μέτρα αντι­με­τώ­πι­σης της
παν­δη­μί­ας, ν’αναγκάζει ορι­σμέ­νους δημο­σιο­γρά­φους σε νέες πολι­τι­κές αναλύσεις
και…αφηγήματα! Συστη­μι­κοί λοι­πόν οι νοσο­κο­μεια­κοί για­τροί και νοση­λευ­τές που
θα εμβο­λιά­ζο­νται και θα εμβο­λιά­ζουν, όταν η «αξιο­πι­στία» του συστή­μα­τος τους έχει
απλή­ρω­τους και παράλ­λη­λα τους περ­νά­ει από ένορ­κη διοι­κη­τι­κή εξέ­τα­ση! Συστημικές
οι ηρω­ι­κές «άσπρες μπλού­ζες» που οι «προ­στά­τες του πολί­τη» τη μια τους λού­ζουν με
χημι­κά και την άλλη τους δια­λύ­ουν βίαια, κρα­δαί­νο­ντας απει­λη­τι­κά τα κλομπ πάνω απ’
τα κεφά­λια τους, λόγω…συγχρωτισμού!

Συστη­μι­κοί λόγω εμβο­λί­ου, αλλά με τσα­κι­σμέ­να κεφά­λια οι χθε­σι­νοί αλλά και
οι αυρια­νοί δια­δη­λω­τές του ιδιω­τι­κού και του δημό­σιου τομέα, δια­μαρ­τυ­ρό­με­νοι για
εργα­σια­κά και κοι­νω­νι­κά δικαιώ­μα­τα που «ανα­διαρ­θρώ­νο­νται» με συνοπτικές
δια­δι­κα­σί­ες επί το… δημο­κρα­τι­κό­τε­ρο από τους γαλά­ζιους εκσυγ­χρο­νι­στές! Αρκεί
λοι­πόν η απο­δο­χή του εμβο­λί­ου για να περά­σεις στην πλευ­ρά των υπέρ­μα­χων ενός
συστή­μα­τος που καταρ­γεί το δικαί­ω­μα στην απερ­γία και στις δια­δη­λώ­σεις, που
βάζει διπλο­σκο­πιές στα Πανε­πι­στή­μια και αύριο θα εφαρ­μό­σει νέα μνημόνια
ονο­μά­ζο­ντάς τα «Προ­γράμ­μα­τα Ανα­συ­γκρό­τη­σης» με την υπο­γρα­φή του νομπε­λί­στα κ.
Πισ­σα­ρί­δη. 

Το δεύ­τε­ρο σκέ­λος αυτού του κύριου άρθρου ανα­φέ­ρε­ται στην «αξιο­πι­στία»
του πολι­τι­κού συστή­μα­τος, και συνι­στά στα κόμ­μα­τα, ότι δεν πρέ­πει να πριονίζουν
το κλα­δί στο οποίο κάθο­νται ανα­παυ­τι­κά και κελαη­δούν! Αυτό εννο­εί ο εν λόγω,
χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τον όρο «αξιο­πι­στία» του πολι­τι­κού συστή­μα­τος! Δηλα­δή τα εν
οίκω μην εν δήμω, ανα­φε­ρό­με­νος πάντα στα ουσια­στι­κά, στα σοβα­ρά και «υπό­γεια» που
αφο­ρούν το βαθύ σύστη­μα εξου­σί­ας! Αυτά όταν ξεφεύ­γουν των κλει­στών θυρών,
φθεί­ρουν την αξιο­πι­στία, δημιουρ­γώ­ντας αμφι­βο­λί­ες στους υπη­κό­ους για την
εντι­μό­τη­τα και το ήθος των εκά­στο­τε κυβερ­νώ­ντων, πολ­λα­πλα­σιά­ζο­ντας επι­κίν­δυ­να τους
αντι­συ­στη­μι­κούς ανυ­πά­κουους και την οργή τους…

Βεβαί­ως κομ­μα­τι­κές αντι­πα­λό­τη­τες και πάντα σε μέτρο, είναι όχι μόνο
επι­τρε­πτές από το «σύστη­μα» αλλά και επι­βε­βλη­μέ­νες! Αυτές αφαι­ρούν επιχειρήματα
κακό­βου­λων περί σικέ πολι­τι­κών παι­χνι­διών, που αμαυ­ρώ­νουν την εικό­να μιας ομαλής
δημο­κρα­τι­κής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής λει­τουρ­γί­ας! Σύμ­φω­να λοι­πόν με τις οδη­γί­ες του
άρθρου, το κύρος των ηγε­τών σ’ αυτό το δια­χρο­νι­κό δικομ­μα­τι­κό παι­γνί­δι δεν θα
πρέ­πει να πριο­νί­ζε­ται με «επει­σό­δια», τύπου βίλας της «οδού Αγρά­μπε­λης», που
τελι­κά έφε­ρε εντε­λώς αντί­θε­τα απο­τε­λέ­σμα­τα, από τα επιδιωκόμενα… 

Όμως ο αρθρο­γρά­φος έχει απο­δε­δειγ­μέ­να πολύ ευρύ­τε­ρη δημο­σιο­γρα­φι­κή ματιά και
όταν ανη­συ­χεί για την αξιο­πι­στία του πολι­τι­κού συστή­μα­τος δεν περιο­ρί­ζε­ται στη
Ελλά­δα και μόνο! Προ­φα­νώς τον προ­βλη­μα­τί­ζει η μετά κορο­νο­ϊό οικονομική
κατά­στα­ση που θα επι­κρα­τή­σει γενι­κά στην Ευρώ­πη, και μια επι­στρο­φή στη
καθη­με­ρι­νό­τη­τα που δεν θα έχει καμιά σχέ­ση με προη­γού­με­νη ζωή μας… Τον
ανη­συ­χούν τα επι­κίν­δυ­να κοι­νω­νι­κά φαι­νό­με­να που θα προ­κύ­ψουν από την εκρηκτική
ανερ­γία, το συνε­χές κόψι­μο μισθών, συντά­ξε­ων, κοι­νω­νι­κών βοηθημάτων,την εντεινόμενη
φτώ­χεια λαϊ­κών στρω­μά­των, την έκρη­ξη πλει­στη­ρια­σμών παλιών αλλά και νέων…

Τον φοβί­ζουν κυρί­ως οι συνε­χείς τερά­στιες μαχη­τι­κές δια­δη­λώ­σεις που
πραγ­μα­το­ποιού­νται τώρα στη Γαλ­λία, μήτρα κοι­νω­νι­κών και πολι­τι­κών εξελίξεων!
Εκεί οι φωτιές που ανά­βουν κάθε μέρα ζεσταί­νουν ελπί­δες για μια πλατύτερη
αμφι­σβή­τη­ση αυτού του κάθε άλλο παρά αξιό­πι­στου γερα­σμέ­νου πολιτικού
συστή­μα­τος… Γι’ αυτό και ο έμπει­ρος αρθρο­γρά­φος ζητά κατ’ ουσία, συναί­νε­ση των
παι­κτών του δικομ­μα­τι­σμού ή ακό­μα και του τρι­κομ­μα­τι­σμού, τον οποίο γευ­τή­κα­με στο
πρό­σφα­το παρελ­θόν! Όχι λοι­πόν παι­γνί­δια πολι­τι­κής φθο­ράς. Για την… Ελλά­δα των
χορ­τά­των, ρε γαμώτο!