αστέρι καρφώθηκε στην στέγη του Ράιχσταγκ, απεικονίστηκε μία από τις πιο συγκινητικές
και ελπιδοφόρες στιγμές για το ανθρώπινο είδος.
κάποιου ή κάποιων εναντίον κάποιων άλλων… Ένας πανίσχυρος αρμαγεδώνας από
ανθρωποειδή, πήγε να πνίξει κάθε είδος ελευθερίας και ανθρωπιάς, που μπορεί και πρέπει να μας χαρακτηρίζει…
Γι’ αυτό, ο Μιχαήλ Μίνιν, πάνω στο ναζιστικό
κοινοβούλιο έχει γίνει αιώνιο σύμβολο ενός θριάμβου, που η ανθρωπότητα
κατέχτησε με πολύ αίμα, βάσανο και πόνο για να φτάσει μέχρι τη συντριβή του θηρίου…
Σοβιετικού στρατιώτη την ώρα, που καρφώνει την ‘καρδιά’ του βρυκόλακα
αισθανόμαστε το ίδιο ρίγος, την ίδια συγκίνηση, την ίδια αισιοδοξία για τις προοπτικές
της ανθρωπότητας…
Ο δρόμος βέβαια για την ‘πανανθρώπινη τη λευτεριά’ δεν
είναι εύκολος και η πορεία προς τα εκεί σίγουρα δεν θα είναι γραμμική…
φασιστικού κινδύνου… Γνήσιου τέκνου ενός στριμωγμένου καπιταλισμού με χορηγούς
του πολιτικούς ηγέτες της …δημοκρατικής Δύσης, που υπηρετούν την
στρατιωτικοποίηση σαν γιατρικό των προβληματικών τους οικονομιών.
παρευρεθούν στην μεγάλη επετειακή παρέλαση στη Μόσχα, παρεμποδίζοντας μάλιστα
όσους από αυτούς θέλουν να την παρακολουθήσουν…
Ο Ολιβερ Στόουν έδωσε συντριπτική απάντηση στις φαιδρότητες
των δυτικών, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους ταξίδεψε στην Μόσχα για τον
σκοπό αυτό, όπως έχουμε γράψει στην προχθεσινή ανάρτηση της ΦΑΙΑΚΙΑΣ (9η Μάη 1945: Τιμή στους
τιμώντες)
αξίζει να προσθέσουμε την παλιότερη μαρτυρία ενός άλλου μεγάλου Αμερικανού, του
Ερνεστ Χεμινγουαίη: Κάθε άνθρωπος που αγαπάει την ελευθερία, χρωστάει στον
κόκκινο στρατό περισσότερα από ό,τι μπορεί ποτέ να πληρώσει.
Η υψηλή διαμαρτυρία της ανθρώπινης νόησης μπορεί να υποτάξει
την χυδαιότητα των μικροαπατεώνων της διαστροφής της ιστορίας.