Εχει ο καιρός γυρίσματα… - Φαιακία

σκέψεις

Εχει ο καιρός γυρίσματα…

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016
Μίλτος Βασιλείου
Η ΦΑΙΑΚΙΑ δεν χρειά­ζε­ται να γνω­στο­ποι­ή­σει με το κεί­με­νο αυτό τα αισθή­μα­τά της για τον εκδιω­χθέ­ντα Υπουρ­γό Παι­δεί­ας Νίκο Φίλη… Και φυσι­κά δεν θεω­ρεί υπο­χρέ­ω­σή της να το κάνει, πιστεύ­ο­ντας οτι ο καθα­ρός λόγος δεν χρειά­ζε­ται επε­ξη­γή­σεις, που είναι πάντο­τε ανα­γκαί­ες μόνον εκεί που φωλιά­ζει η καχυ­πο­ψία, η ίντρι­γκα και -πάνω από όλα- ο δογ­μα­τι­σμός. Ο απο­πεμ­φθείς Υπουρ­γός υπήρ­ξε επί­λε­κτο μέλος της Γ’ μνη­μο­νια­κής κυβέρ­νη­σης με …αγώ­νες για την επι­κρά­τη­ση αυτής της πολι­τι­κής και με “ανα­γνώ­ρι­ση” των αγώ­νων του. Και πάλι στο θέμα μας, όμως.
Η απο­πο­μπή του Νίκου Φίλη έχει πολ­λα­πλή ιστο­ρι­κο­πο­λι­τι­κή σημα­σία. Πρώ­τα από όλα, μας υπεν­θυ­μί­ζει απο­λύ­τως τεκ­μη­ριω­μέ­να, πως η Ελλη­νι­κή Πολι­τεία στο έτος 2016 δεν έχει κατα­φέ­ρει να ενσω­μα­τώ­σει βασι­κές κατα­κτή­σεις της Γαλ­λι­κής επα­νά­στα­σης του 1789… Ετσι ο δια­χω­ρι­σμός του κρά­τους από την Εκκλη­σία παρα­μέ­νει μέγα ζητού­με­νο στοι­χειώ­δους πολι­τεια­κής δημο­κρα­τι­κό­τη­τας μακρυ­νό και δυσθε­ώ­ρη­το… Το τρί­πτυ­χο Πατρίς-Θρη­σκεία-Οικο­γέ­νεια είναι πανί­σχυ­ρο στη δημό­σια ζωή του τόπου εδώ και κάποιες δει­κά­δες χρό­νια “ελεύ­θε­ρου” βίου, ενώ το εθνο­σω­τή­ριο: Ελλάς Ελλή­νων Χρι­στια­νών όχι μόνον κυριαρ­χεί αλλά και­ρός είναι να βελ­τιω­θεί προς το: Ελλάς Ελλή­νων Ορθο­δό­ξων Χρι­στια­νών… Σε πρό­σφα­τη τελε­τή βάπτι­σης στον Αη Δημή­τρη Τον Λου­μπαρ­διά­ρη, πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με την εξαι­ρε­τι­κά λεπτή σημα­σία της Ορθό­δο­ξης τελε­τής, που μας δια­χω­ρί­ζει από τους αιρε­τι­κούς και σχι­σμα­τι­κούς καθο­λι­κούς… Αυτά μας εκή­ρυ­ξε νεα­ρός λεβί­της περί­που τριά­ντα ετών…
Η απο­πο­μπή Φίλη μας θυμί­ζει ακό­μη, πως “προ­ο­δευ­τι­κοί” ιεράρ­χες όπως ο Αρχιε­πί­σκο­πος, ο Σια­τί­στης κ.λ.π. δεν έχουν κανέ­να πρό­βλη­μα να σφι­χτα­γκα­λι­στούν με τους Αμβρό­σιους, μπρο­στά στον “κοι­νό εχθρό”. Τόχου­με ζήσει πολ­λές φορές στην ιστο­ρία του τόπου και οι φωτει­νές αξιο­μνη­μό­νευ­τες εξαι­ρέ­σεις ιεραρ­χών, που στά­θη­καν δίπλα στον λαό ακό­μη και στα πιο δύσκο­λα είναι δυστυ­χώς εξαι­ρέ­σεις, που επι­βε­βαιώ­νουν τον κανόνα. 
Η ειλι­κρι­νής – πιστεύ­ου­με- συγκί­νη­ση του εκδιω­χθέ­ντα κατά την επι­ση­μο­ποί­η­ση της απο­πο­μπής του, μοιά­ζει να βρί­σκε­ται σε αντί­θε­ση με τον λάβρο υβρι­στή Φίλη, που είχε ανα­λά­βει εργο­λα­βι­κά πριν από έναν χρό­νο και κάτι να πριο­νί­σει την καρέ­κλα και να σπι­λώ­σει την προ­σω­πι­κό­τη­τα της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου. Και εδώ, βέβαια, αξί­ζει να θυμί­σου­με το βιβλι­κό: Μάχαι­ραν έδω­σες, μάχαι­ραν θα λάβεις… Οι “μαχαι­ριές” προς την Κων­στα­ντο­πού­λου ανή­κουν στην ίδια (μπο­ρεί και χει­ρό­τε­ρη) κατη­γο­ρία ηθι­κής συγκρό­τη­σης και πολι­τι­σμού με αυτές, που στρά­φη­καν κατά του Φίλη… Και προ­ο­δευ­τι­κό, γνή­σια αρι­στε­ρό, είναι να κατα­νο­ή­σεις αυτή την ταύ­τι­ση, πέρα από προ­σω­πι­κές φορ­τί­σεις και εμπλο­κές… Αυτό μπο­ρεί και πρέ­πει να είναι το συμπέ­ρα­σμα γνή­σιων αυτο­κρι­τι­κών και κρι­τι­κών δια­λο­γι­σμών… Το: άλλο τότε, άλλο τώρα το εβί­ω­σαν με πολύ ενθου­σια­σμό και περισ­σεύ­ου­σα αφέ­λεια οι ίδιοι οι αρι­στε­ροί… Τρα­γι­κό­τε­ρη κατα­γρα­φή οι κατή­γο­ροι των στα­λι­νι­κών δικών, που μετά σχε­δόν στα­θε­ρό χρό­νο (περί­που 2 χρό­νια) μετα­τρέ­πο­νταν σε μελ­λο­θά­να­τους κάτω από παρό­μοιο κατη­γο­ρη­τή­ριο εκφω­νη­μέ­νο από άλλους απροϊ­δέ­α­στους κατή­γο­ρους και προ­σε­χείς μελλοθάνατους…
Ο σκο­πός αγιά­ζει τα μέσα, μόνον για τους ισχυ­ρούς… Η χωρίς αρχές χρη­σι­μο­ποί­η­ση των μέσων αργά ή γρή­γο­ρα θα φαυ­λο­κυλ­κώ­σει και θα ματαιώ­σει τις επι­διώ­ξεις των ανί­σχυ­ρων, των εξε­γερ­μέ­νων. Η πολ­λα­πλή και κατά περί­πτω­ση ηθι­κή είναι βαθειά μικρο­α­στι­κή και βαθύ­τα­τα αντι­δρα­στι­κή… Η συνέ­πεια πάνω και πέρα από μικρο-συναι­σθη­μα­τι­κές περέλ­ξεις μπο­ρεί να κατο­χυ­ρώ­σει την ουσία λόγων και έργων. Μόνον έτσι μπο­ρού­με να αντι­πα­ρέλ­θου­με με το μικρό­τε­ρο τίμη­μα τα γυρί­σμα­τα του καιρού…Αυτό το ήθος είναι σημα­ντι­κό­τα­το εργα­λείο για την επι­θυ­μη­τή ηγε­μο­νία των αρι­στε­ρών ιδε­ών μέσα στην κοινωνία…
Post Views: 2
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
πολιτικά κείμενα

Εχει ο καιρός γυρίσματα…

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2016
Μίλτος Βασιλείου
Και μάλι­στα πολύ ενδιαφέροντα,έτσι ή αλλιώς, και για μας… Ανα­φε­ρό­μα­στε στις εξε­λί­ξεις στη Μέση Ανα­το­λή, που για πολ­λα­πλή φορά είναι το επί­κε­ντρο γεω­πο­λι­τι­κών ανα­κα­τα­τά­ξε­ων… Η Ρώσι­κη παρου­σία απο­τε­λεί, όπως φαί­νε­ται, σοβα­ρό­τα­το παρά­γο­ντα ανα­τρο­πής του μέχρι πρό­τι­νος συσχε­τι­σμού δυνάμεων…
Σχε­τι­κό το άρθρο του Γιώρ­γου Καπό­που­λου, που αντι­γρά­φου­με και παραθέτουμε

Αντιαμερικανικό κρεσέντο Ερντογάν

Η Αγκυ­ρα δηλώ­νει «σοκα­ρι­σμέ­νη» για­τί οι ΗΠΑ βάζουν την Τουρκία
και τη συρο­κουρ­δι­κή οργά­νω­ση YPG (παρα­κλά­δι του ΡΚΚ) στο ίδιο καλά­θι και ο
Ντα­βού­το­γλου από το Κίε­βο απει­λεί με την πιο σκλη­ρή αντί­δρα­ση αν οι Κούρδοι
θέσουν υπό τον έλεγ­χό τους την πόλη Αζάζ.
Σε παρό­μοια κλι­μά­κω­ση ψυχρο­πο­λε­μι­κής ρητο­ρι­κής δεν είχε φθάσει
ποτέ η Τουρ­κία απέ­να­ντι στις ΗΠΑ: Ούτε όταν το καλο­καί­ρι του 1964 ο τότε
πρό­ε­δρος Τζόν­σον έστει­λε επι­στο­λή-τελε­σί­γρα­φο στον τότε πρω­θυ­πουρ­γό Ινο­νού και
τον εξα­νά­γκα­σε να ματαιώ­σει από­βα­ση στην Κύπρο, ούτε όταν το καλο­καί­ρι του 2003
ειδι­κές δυνά­μεις πεζο­ναυ­τών αιχ­μα­λώ­τι­σαν ως τρο­μο­κρά­τες Τούρ­κους κομά­ντος στο
Βόρειο Ιράκ. Η ρητο­ρι­κή της Αγκυ­ρας είναι ρητο­ρι­κή ρήξης, είναι πολιτική
πρό­κλη­ση προς τις ΗΠΑ που αγνο­εί τους συσχε­τι­σμούς, είναι τυχο­διω­κτι­κή φυγή
προς τα εμπρός ανά­λο­γης βαρύ­τη­τας με την κατάρ­ρι­ψη του ρωσι­κού Σου­χόι τον
περα­σμέ­νο Νοέμ­βριο. Η στά­ση των ΗΠΑ είναι λογι­κή απόρ­ροια της στρο­φής τους στη
Συρία τα δύο τελευ­ταία χρό­νια και όχι μόνον:
• Πρώ­τον στην
Ουά­σιγ­κτον γνω­ρί­ζουν ότι στη Συρία δεν υπάρ­χει μετριο­πα­θής αντι­πο­λί­τευ­ση, απλά
συντη­ρούν τον μύθο για να μετριά­σουν τις αντι­δρά­σεις της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας και
των εμι­ρά­των. Μόνοι σύμ­μα­χοι των ΗΠΑ εντός Συρί­ας είναι οι Κούρ­δοι της
Βορειο­α­να­το­λι­κής Συρίας.
• Δεύ­τε­ρον είναι
προ­φα­νές ύστε­ρα από επί­πο­νες κρού­σεις, προ­σπά­θειες, συνα­ντή­σεις του Ομπά­μα και
του Μπάι­ντεν με τον Ερντο­γάν, ότι η αμε­ρι­κα­νι­κή πλευ­ρά θεω­ρεί τον Τούρ­κο ηγέτη
αφε­ρέγ­γυο και απρό­βλε­πτο συνο­μι­λη­τή και έτσι δεν του δίνει ούτε καν τα
προ­σχή­μα­τα ανα­δί­πλω­σης-προ­σαρ­μο­γής που δίνει στο Ριάντ και στα κρά­τη του
Κόλπου.
Ο Ερντο­γάν προ­κα­λεί τις ΗΠΑ όπως ο Σαντάμ στην περί­ο­δο 1988-90,
όταν διεκ­δι­κού­σε αμοι­βή για το κόστος του οκτα­ε­τούς πολέ­μου με το Ιράν, και
όπως ο Μιλό­σε­βιτς, που αγνό­η­σε τη στρο­φή της Ουά­σιγ­κτον στη Γιου­γκο­σλα­βία στα
τέλη του 1991 αμέ­σως μετά την από­φα­ση της τότε Ευρω­παϊ­κής Κοι­νό­τη­τας να
ανα­γνω­ρί­σει τη διά­λυ­ση της Ομο­σπον­δί­ας. Τι αντί­κρι­σμα όμως έχουν οι απει­λές Νταβούτογλου
για επέμ­βα­ση στη Συρία; Πρό­σφα­το δημο­σί­ευ­μα της αντι­πο­λι­τευό­με­νης Χουριέτ
ανα­φέ­ρει ότι η στρα­τιω­τι­κή ηγε­σία δεν θέλει εμπλο­κή στη Συρία χωρίς τη
συγκα­τά­θε­ση των ΗΠΑ και την κάλυ­ψη του ΟΗΕ. Θα οδη­γή­σει η κρί­ση στη Συρία στη
διάρ­ρη­ξη της λυκο­φι­λί­ας των τελευ­ταί­ων χρό­νων Ερντογάν-στρατηγών;

Η απά­ντη­ση στο ερώ­τη­μα θα είναι καθοριστικής
σημα­σί­ας για τις ισορ­ρο­πί­ες στην ευρύ­τε­ρη Μέση Ανα­το­λή. Το μήνυ­μα των ΗΠΑ ότι
δεν θεω­ρούν υπεύ­θυ­νο συνο­μι­λη­τή τον Ερντο­γάν εμμέ­σως δια­βά­ζε­ται και ως
ανα­ζή­τη­ση άλλου πιο φερέγ­γυου συνομιλητή.


Post Views: 0
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
πολιτικά κείμενα

Εχει ο καιρός γυρίσματα…

Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008
Μίλτος Βασιλείου
Μοιά­ζει μόλις χτες, που η Ρωσία του Γιέλ­τσιν στε­κό­νταν έξω από τα διε­θνή χρη­μα­το­πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα παρα­κα­λώ­ντας ικε­τευ­τι­κά για την φιλευ­σπλα­χνία τους με την μορ­φή δανει­σμού. Και σίγου­ρα είναι μόλις χτες, που οι ταγοί του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού μας παρου­σί­α­ζαν σαν και­νού­ριο μοντέ­λο αερα­δυ­να­μι­κού αυτο­κι­νή­του την ανθού­σα Ισλαν­δία, που απο­τε­λού­σε το πρό­τυ­πο ακρ­ραιο­φι­λε­λεύ­θε­ρης ανά­πτυ­ξης, πρω­τα­γω­νι­στώ­ντας σε διε­θνείς επεν­δύ­σεις, ιδιαί­τε­ρα στην μεγά­λη φίλη χώρα των ΗΠΑ αλλά και στην μεγά­λη Βρε­τα­νία. Κι’ όταν οι φου­σκω­μέ­νες μετο­χές της αγο­ράς ακι­νή­των στις ΗΠΑ άρχι­σαν πρώ­τες τον χορό του Ζαλόγ­γου, η Ισλαν­δία πλή­ρω­σε τις αμαρ­τί­ες της μετα­πη­δώ­ντας από τον παρά­δει­σο της ανά­πτυ­ξης (με ποιούς και για ποιούς, άλλη συζή­τη­ση) στα τάρ­τα­ρα της χρε­ω­κο­πί­ας… «Βοη­θά­τε Χρι­στια­νοί!!!» η κραυ­γή της απελ­πι­σί­ας… « 4 δισε­κατ. Ευρώ για δάνειο να συγ­χω­ρε­θούν τα πεθα­μέ­να σας»… 

Καθο­λι­κοί όμως και Προ­τε­στά­ντες των ΗΠΑ και της Ευρώ­πης σφύ­ρι­ξαν αδιά­φο­ρα… «…ο σώζων εαυ­τόν σωθεί­τω …». Η Ορθό­δο­ξη Ρωσία ευτυ­χώς έδει­ξε την υπε­ρο­χή της στο τομέα της φιλευ­σπλα­χνί­ας… «Ο,τι θέλουν οι φίλοι μας οι Ισλαν­δοί…» δήλω­σε ο Ρώσος υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών Αλε­ξέϊ Κού­ντριν. Και έγι­νε το αγί­νο­το… Τέσ­σε­ρα δις ευρώ δανεί­σθη­καν στην Ισλαν­δία από Ρωσι­κό τρα­πε­ζι­κό ίδρυ­μα (Troika Dialog) με ευνοϊ­κό επι­τό­κιο (το δια­τρα­πε­ζι­κό Libor της Μ Βρε­τα­νί­ας +0.5%). Είναι τόσο μικρό το ποσό δηλώ­νει ο επι­κε­φα­λής της τρά­πε­ζας Εβγκέ­νι Γκα­βρι­λέν­κωφ, που δεν επη­ρε­ά­ζει καθό­λου την μακρο­οι­κο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τα της Ρωσί­ας.
Παρ­θε­νι­κή έξο­δος ή μάλ­λον είσο­δος της Ρωσί­ας στο διε­θνές παι­γνί­δι των δανει­σμών, αυτή την φορά από την αντί­θε­τη μεριά: του δανει­στή. Οσο για το επι­τό­κιο-ξεφτί­λα, αυτό δεί­χνει, πως ο δανει­σμός έχει ξεκά­θα­ρα πολι­τι­κές στο­χεύ­σεις. Η Ισλαν­δία, πιστή φίλη των ΗΠΑ μέχρι τώρα, βρί­σκε­ται στην είσο­δο του Μεγά­λου Βορ­ρά. Εκεί, που το ενδια­φέ­ρον της Ρωσί­ας ανε­βαί­νει κατα­κό­ρυ­φα, όπως παρου­σιά­σα­με στην ακρι­βώς προη­γού­με­νη ανάρ­τη­ση της ΦΑΙΑΚΙΑΣ. Και η Ρωσία ξέρει καλά πως το ζεστό χρή­μα που δανεί­ζει με ορί­ζο­ντα 3-4 ετών στην Ισλαν­δία είναι πολύ… και πιθα­νόν αρκε­τό για να αλλά­ξει φιλί­ες και αισθήματα… 
Post Views: 0
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted