Αυτό ακριβώς εννοούμε… - Φαιακία

Αυτό ακριβώς εννοούμε…

👉…όταν μιλά­με για απο­λύ­τως ανα­γκαί­ες πρω­το­βου­λί­ες πολι­τι­κών και κοινωνικών
φορέ­ων στην αντι­με­τώ­πι­ση της πανδημίας… 

Θα ήταν εξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μο από την αρχή,
όταν συνο­μω­σιο­λό­γοι, ακρο­δε­ξιοί, θρη­σκό­λη­πτοι και κάθε είδους σκο­τα­δι­στές, σε έναν
άψο­γο συντο­νι­σμό είχαν κηρύ­ξει τον … “ιερό” πόλε­μο κατά της μάσκας με την
ευλο­γία ουκ ολί­γων ιεραρ­χών, πολ­λών ιερω­μέ­νων και ακό­μη περισ­σό­τε­ρων φανατικών…
 



Η σωστή ενη­μέ­ρω­ση είναι ασυ­γκρί­τως απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη από την
απει­λή της κατα­στο­λής, του προ­στί­μου και τελι­κά του γενι­κού μπά­χα­λου, που έχει
επι­λέ­ξει η κυβέρ­νη­ση… Η ενη­μέ­ρω­ση δεν κρί­θη­κε ως υψη­λής προ­τε­ραιό­τη­τας όπλο
στην αντι­με­τώ­πι­ση μίας μαζι­κής κοι­νω­νι­κής απει­λής… Μόνον την πρώ­τη περίοδο,
όταν μετα­ξύ άλλων, το έργο της λαϊ­κής πλη­ρο­φό­ρη­σης είχε ανα­τε­θεί -με το αζημίωτο-
στον πρώ­ην εκπρό­σω­πο τύπου της κ. Τζού­λιας Αλε­ξαν­δρά­του κ.α.

Από την αρχή, πολύ πριν …δια­βού­με την Ερυ­θρά Θάλασ­σα οι Μωϋσήδες
και το ιερα­τείο τους μας έδει­χναν το τέλος του δρό­μου: τα εμβό­λια. Αυτά, που θα
μας …χάρι­ζαν την ελευ­θε­ρία, θα μας έδι­ναν τη ζωή μας πίσω και
άλλα φτη­νά προ­πα­γαν­δι­στι­κά και άκρως αντιε­πι­στη­μο­νι­κά και ανα­κρι­βή, που έσπειραν
φρού­δες προσ­δο­κί­ες και τρο­φο­δό­τη­σαν σαν μπού­με­ραγκ τους “συνε­πείς” αντιεβολιαστές.
Απέ­δω­σαν δηλα­δή σε ένα πολύ σοβα­ρό όπλο της επι­στή­μης, το κύριο την παρούσα
φάση, ιδιό­τη­τες μετα­φυ­σι­κές, θαυματουργικές… 

Και επει­δή σε τέτοιου μεγέ­θους ανοη­σί­ες, η ζωή γρή­γο­ρα σου
βγά­ζει την γλώσ­σα, τώρα απο­λαμ­βά­νου­με ένα σκλη­ρό, συμπα­γές αντιεμ­βο­λια­στι­κό “κίνη­μα”
(ο θεός να το κάνει κίνη­μα). Η ταυ­τό­χρο­να γενι­κή χαλά­ρω­ση επικουρεί
απο­φα­σι­στι­κά την άνθι­ση του τέταρ­του κύμα­τος… Η πρό­σφα­τη επί­ση­μη σύστα­ση να
φορά­με τη μάσκα εκεί… που υπάρ­χει συνω­στι­σμός (ή αλλιώς πιά­στο αυγό και
κού­ρευ­το
) επέ­φε­ρε άμε­σα τα …ευερ­γε­τι­κά της απο­τε­λέ­σμα­τα. Ελά­χι­στες μέρες
πέρα­σαν, όσες χρειά­ζε­ται η παν­δη­μία να ξανα­φου­ντώ­σει και οι αριθ­μοί πήραν την
ανηφόρα… 

Αν η κατά­στα­ση δεν ανα­τρα­πεί, θα …απο­λαμ­βά­νου­με το λου­τρό μας στα
απα­νω­τά κύμα­τα της παν­δη­μί­ας!!! Μέχρις ότου τελειώ­σει, εξα­ντλώ­ντας το
μολυ­σμα­τι­κό της δυνα­μι­κό… Όχι δηλα­δή ως απο­τέ­λε­σμα συνει­δη­τής παρέμ­βα­σης αλλά μέσα
από δια­δι­κα­σί­ες … φυσι­κής εξέ­λι­ξης και -φυσι­κά- απα­ρά­δε­κτα υψη­λών απωλειών…

Είναι εντυ­πω­σια­κή η παρα­σιώ­πη­ση του ανα­γκαί­ου μηνύ­μα­τος: ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ!!!
Για όσο και­ρό είναι ανα­γκαίο να εξα­σφα­λί­σου­με τις δύο ανα­γκαί­ες προϋποθέσεις: 

-συλ­λο­γι­κός ανο­σο­λο­γι­κός εξο­πλι­σμός για την
αντι­με­τώ­πι­ση του ιού (εμβό­λια).

-περιο­ρι­σμός της κυκλο­φο­ρί­ας του ιού με
ιδα­νι­κό στό­χο την εξα­φά­νι­σή του (υγειο­νο­μι­κά μέτρα).

Τι νόη­μα, όμως έχει να τα συζη­τά­με και να τα ξανα­συ­ζη­τά­με, όταν
λεί­πουν παντε­λώς οι πρω­το­βου­λί­ες, που μπο­ρούν -ενδε­χο­μέ­νως- να ανα­τρέ­ψουν τα με
μαθη­μα­τι­κή βεβαιό­τη­τα αναμενόμενα ;;;

Το σημεί­ω­μα του Αρη Χατη­στε­φά­νου στον ιστό­το­πο EFSYN με τίτλο: Κομ­μου­νι­στές
στα χρό­νια της χολέ­ρας
, μας γυρί­ζει στην Νάπο­λη του 1973, που την ταρακούνησε
η σχε­τι­κή επι­δη­μία… Αλλες επο­χές, άλλα προβλήματα…Μήπως όμως μηνύματα
δια­χρο­νι­κής αξίας;;;

 Σας το προ­τεί­νου­με προς ανάγνωση
και προβληματισμό.

(https://www.efsyn.gr/themata/infowar/304708_kommoynistes-sta-hronia-tis-holeras
)

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Αυτό ακριβώς εννοούμε…

… όταν μιλά­με για κινη­μα­τι­κή ανά­πτυ­ξη της αρι­στε­ράς, που είναι και η μονα­δι­κή εγγύ­η­ση για την ανα­τρο­πή… Μας παρέ­χει το παρά­δειγ­μα το κεί­με­νο του Ανδρέα Ζαφεί­ρη, που αντι­γρά­φου­με από την ISKRA.

ΕΝΦΙΑ, ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ…
Η ΛΑΪΚΗ ΣΤΕΓΗ, Η
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΔΙΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΠΑΛΛΑΪΚΩΝ ΜΕΤΩΠΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ
Ο αυτο­κρά­το­ρας
Τσι­μι­σκής (925 – 976), λόγω των πολέ­μων, επέ­βα­λε το
φόρο
«των καπνο­δό­χων». Σώμα εφο­ρια­κών είχε απο­στο­λή να
κατα­γρά­φει τον αριθ­μό των καπνο­δό­χων κάθε σπι­τιού, ώστε να καθο­ρι­στεί ο αναλογών
φόρος σε κάθε ιδιοκτήτη.
1000 χρό­νια μετά το
Μεσαί­ω­να, θα είχε ενδια­φέ­ρον να παρου­σί­α­ζε η λαλί­στα­τη κ.
Βούλ­τε­ψη
ένα επι­χεί­ρη­μα που να δικαιο­λο­γεί τον ΕΝΦΙΑ.
Εάν στην περί­πτω­ση των εχό­ντων λει­τουρ­γεί ως τεκ­μή­ριο, στη
περί­πτω­ση των λαϊ­κών οικο­γε­νειών πως δικαιο­λο­γεί­ται η φορο­λό­γη­ση ενός
περιου­σια­κού στοι­χεί­ου που απο­κτή­θη­κε χωρίς καμία αρω­γή από το
κράτος;
Το 2014 η
Eurostat υπο­λο­γί­ζει ότι στο σύνο­λο της χώρας:
-σε ιδιό­κτη­τα χωρίς δάνειο ή υποθήκες
ακί­νη­τα κατοι­κεί το 61% του πληθυσμού
-σε ιδιό­κτη­τα με στε­γα­στι­κό δάνειο
ακί­νη­τα κατοι­κεί το 15%
-σε νοι­κια­σμέ­να ακί­νη­τα κατοι­κεί το
24% του πλη­θυ­σμού της χώρας.
Μετά τον
ΕΝΦΙΑ, τα ποσο­στά θα τρο­πο­ποι­η­θούν. Ουσια­στι­κά, εκατοντάδες
χιλιά­δες θα πλη­ρώ­νουν ενοί­κιο στο κρά­τος. Στις πρώην
σοσια­λι­στι­κές χώρες η ιδιο­κα­τοί­κη­ση είναι 95%,
ο μέσος όρος της Ε.Ε. 64%, στη Γερ­μα­νία 43,8%.
Άλλη μια επι­βε­βαί­ω­ση ότι οι “κομ­μου­νι­στές θα μας πάρουν τα
σπίτια”…
ΛΑΪΚΗ ΣΤΕΓΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ – ΤΟ ΔΥΤΙΚΟ
ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ
Ο Φ.
Ένγκελς
, ήδη από το 1872, θα ανα­φερ­θεί στο ζήτη­μα της στέ­γα­σης της
εργα­τι­κής τάξης, η οποία από τότε συν­δε­ό­ταν με το δανει­σμό, τους τόκους και τις
δόσεις. Τα «30 χρυ­σά χρό­νια» μετά τον
πόλε­μο, το μοντέ­λο της ιδιό­κτη­της μονο­κα­τοι­κί­ας στα προ­ά­στια, με κήπο και
γκα­ράζ, έγι­νε, στη Δύση, η απει­κό­νι­ση του αμε­ρι­κά­νι­κου ονείρου,
στα μεσαία στρώ­μα­τα ή σε ανώ­τε­ρα τμή­μα­τα της εργα­τι­κής τάξης.
Μετά τη δεκαετία
του 1970, στη προ­σπά­θεια ο καπι­τα­λι­σμός να
ξεπε­ρά­σει τη κρί­ση του και να βρει νέους δρό­μους κερ­δο­φο­ρί­ας επε­κτεί­νει το
αμε­ρι­κά­νι­κο όνει­ρο, ή την ευρω­παϊ­κή εκδοχή
του, σε όλες τις κοι­νω­νι­κές ομά­δες. Πώς ; Με δανει­σμό χωρίς
έλεγ­χο , με ενυ­πό­θη­κα δάνεια, με νέες υπο­θή­κες πάνω στις παλιές.
Το
2006, ο τότε υπουρ­γός εσω­τε­ρι­κών της Γαλλίας,
Σαρ­κο­ζί θα δηλώ­σει την επι­θυ­μία του να κάνει την πατρί­δα του
«χώρα των ιδιο­κτη­τών (pays de propriétaires)», καθώς «η
ιδιο­κτη­σία είναι ένα στοι­χείο στα­θε­ρό­τη­τας της
Δημο­κρα­τί­ας και του Έθνους». Στην
πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, και στις δύο πλευ­ρές του Ατλα­ντι­κού, η «ιδιό­κτη­τη» κατοι­κία ήταν
συνι­διο­κτη­σία με τις Τρά­πε­ζες ή το κρά­τος (ή και τους δύο). Και
όλη η εικό­να της ευμά­ρειας, ένα σαθρό οικο­δό­μη­μα.
Καθό­λου τυχαίο το
ότι παρ’ όλο που σημείο έναρ­ξης της σημε­ρι­νής κρί­σης θεωρείται
η κατάρ­ρευ­ση της Lehmann Brothers το 2008, τα
πρώ­τα σημά­δια της είχαν εμφα­νι­στεί δύο χρό­νια πριν, στη κατάρ­ρευ­ση της αγοράς
κατοι­κί­ας στις ΗΠΑ. Η ταξικότητα
της κατάρ­ρευ­σης
εντο­πί­στη­κε κυρί­ως στη λεγό­με­νη Sun
Belt
, το νότιο τόξο της χώρας μετα­ξύ των δύο ωκε­α­νών, μια περιο­χή που
χαρα­κτη­ρί­ζε­τε από την ύπαρ­ξη δια­φο­ρε­τι­κών εθνο­τή­των, την αύξη­ση της φτώ­χειας και
των αστέ­γων, τις συνοι­κί­ες της εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας κτλ.
Στον
καπι­τα­λι­σμό
, δεν μπο­ρεί να βρε­θεί λύση στο πρό­βλη­μα της κατοι­κί­ας από
τη στιγ­μή που η στέ­γη απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο κερδοφορίας.
Είτε μέσω της πολι­τι­κής των δανεί­ων είτε (όταν η
πολι­τι­κή αυτή καταρ­ρεύ­σει) μέσω της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης, ενός
συστή­μα­τος μετα­βί­βα­σης εισο­δή­μα­τος από τις κυριαρ­χού­με­νες προς τις κυρίαρχες
τάξεις, όπως είναι ο ΕΝΦΙΑ.

ΛΑΪΚΗ ΣΤΕΓΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΜΙΑ ΙΔΙΟΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΕ
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
Η παρα­πά­νω εικόνα
στην Ελλά­δα δια­φο­ρο­ποιεί­ται σημα­ντι­κά. Τα χρό­νια του ’50,του ’60 , του ΄70 και
του ΄80, «το κερα­μί­δι πάνω από το κεφά­λι» δεν ήταν ούτε
κεϋν­σια­νή κατά­κτη­ση ούτε μικρο­α­στι­κό όνει­ρο, αλλά η ανά­γκη
στέ­γα­σης
ευρύ­τα­των λαϊ­κών στρω­μά­των που «σπρώ­χτη­καν» στα μεγά­λα αστικά
κέντρα και ειδι­κά στην Αθή­να. Από τα αυθαί­ρε­τα του Περάματος
μέχρι την αντι­πα­ρο­χή στο Κέντρο, η οικο­δο­μή ήταν πολλά
περισ­σό­τε­ρα από μια βασι­κή παρα­γω­γι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα ή στοι­χείο επίδειξης
συγκε­κρι­μέ­νων κοι­νω­νι­κών στρωμάτων.
Ήταν και ο
εργα­ζό­με­νος που χωρίς ελεύ­θε­ρο χρό­νο για τον εαυ­τό του ή τα
παι­διά του, απο­τα­μί­ευε για ένα «σπί­τι για τα παι­διά» ή για να
έχει ένα «απο­κού­μπι για τα γερά­μα­τα», λόγω της χαμη­λής ή ανύ­παρ­κτης κοινωνικής
ασφάλειας. 
Ήταν ο
μετα­νά­στης
ή ο ναυ­τι­κός που έστελ­νε τα λεφτά «πίσω στη
πατρί­δα»
, ώστε να γυρί­σει πίσω και να έχει ένα στα­θε­ρό σημείο
επα­νεκ­κί­νη­σης της ζωής του.
Ήταν ο
κάτοι­κος της Αθή­νας που, εγκλω­βι­σμέ­νος μέσα σε τόνους τσιμέντο,
ανα­ζη­τού­σε μια στα­γό­να ανθρώ­πι­νης δια­βί­ω­σης την Κυρια­κή, στα «οικό­πε­δα με θέα»
και τα αυθαί­ρε­τα που σηκω­νό­ταν σε ένα βράδυ.
Η λαϊ­κή
στέ­γη
στην Ελλά­δα δεν στη­ρί­χθη­κε, σε αντί­θε­ση με άλλες χώρες της Δύσης,
κυρί­ως σε κάποια χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή «φού­σκα», αλλά στη προ­σω­πι­κή
στέ­ρη­ση
και θυσία μιας ολό­κλη­ρης γενιάς. Ακό­μη και η περί­ο­δος των
δανεί­ων, που εγκαι­νιά­ζε­ται μετά τη Σημι­τι­κή περί­ο­δο, δεν αλλά­ζει τη συνολική
εικό­να. Και αυτή η «ιδιαι­τε­ρό­τη­τα» είναι ιδιαίτερα
κρί­σι­μη πολι­τι­κά
.
ΕΝΦΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Υπάρ­χουν αρκετοί
τρό­ποι να στα­θεί η Αρι­στε­ρά απέ­να­ντι στη κατα­λή­στευ­ση του ΕΝΦΙΑ.
Μπο­ρεί να ξεκινήσει
μια συζή­τη­ση για το τι θα κάνει η κυβέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς ή η
λαϊ­κή εξου­σία ή η αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή εργα­τι­κή
εξου­σία
(όταν και εάν). Θα καταρ­γή­σει τον ΕΝΦΙΑ (και
σε ποιό ποσο­στό), θα φορο­λο­γή­σει την κατοι­κία και με ποια
κρι­τή­ρια; Καταγ­γέλ­λο­ντας βέβαια με έμφα­ση, στο παρό­ντα χρόνο,
το άδι­κο και απα­ρά­δε­κτο μέτρο.
Μπο­ρεί, όμως, και
χωρίς να εγκα­τα­λεί­πε­ται η παρα­πά­νω συζή­τη­ση, που είναι όντως ουσια­στι­κή, να
γίνει μια ισχυ­ρή προ­σπά­θεια, ειδι­κά στις λαϊ­κές γει­το­νιές και
όχι μόνο, ώστε να συγκρο­τη­θούν μετω­πι­κές παλλαϊκές
πρω­το­βου­λί­ες,
χωρίς κομ­μα­τι­κά στίγ­μα­τα ή προ­σπά­θειες άντλησης
μικρο­κομ­μα­τι­κής υπε­ρα­ξί­ας. Μετω­πι­κές παλ­λαϊ­κές πρω­το­βου­λί­ες όπου θα συνδράμουν
και θα συμ­με­τέ­χουν όλες οι δυνά­μεις της Αρι­στε­ράς (και όχι
μόνο), χωρίς απο­κλει­σμούς χωρίς περιχαρακώσεις.
Υπάρ­χουν
εμπει­ρί­ες από προη­γού­με­να κινή­μα­τα. (Διό­δια, ΔΕΗ, “Δεν
Πλη­ρώ­νω”, Αγα­να­κτι­σμέ­νοι). Εμπει­ρί­ες που μένει να αξιο­ποι­η­θούν,
να ανα­πτυ­χθούν. Ήδη σε κάποιες περιο­χές, έχουν ξεκι­νή­σει κινή­σεις, όπως στη
Ζάκυν­θο και αλλού. Απαι­τεί­ται συντο­νι­σμός, σχέ­διο, πολι­τι­κή κάλυ­ψη και
μετω­πι­κή λογι­κή.

Και εκεί, στο
πεδίο της πρά­ξης, θα κρι­θού­με όλοι.  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted