Και οι επτά δεν ήταν υπέροχοι… - Φαιακία

Και οι επτά δεν ήταν υπέροχοι…

Όταν οι νυν απο­χω­ρού­ντες από την Νέα Αριστερά
μαζί με άλλα στε­λέ­χη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ απο­φά­σι­σαν -πριν δυό­μι­σι περίπου
χρό­νια- να απο­χω­ρή­σουν και να συγκρο­τή­σουν κάτι άλλο μπο­ρού­σε κανείς να
ανα­γνώ­ρι­σει στην κίνη­ση το υγιές της αντί­δρα­σης στο δημο­σιο­σχε­σί­τι­κο μπάχαλο,
που είχε εξε­λι­χθεί (μάλ­λον φυσιο­λο­γι­κά) ο φορέ­ας. Αυτό και τίπο­τε άλλο…

Από την αρχή επι­ση­μά­να­με πως πρωτοκλασάτα
στε­λέ­χη της νέας κίνη­σης (Τσα­κα­λώ­τος, Αχτσιό­γλου, Χαρί­τσης κ.α.) διακρίθηκαν
στην υπε­ρά­σπι­ση της κωλο­τού­μπας του
Alexis και στην υλο­ποί­η­ση των κατευ­θύν­σε­ων των
μνημονίων…


Η ‘επι­τυ­χία’ τους μάλι­στα ήταν τόση, ώστε
απέ­δω­σε ένα τερα­τώ­δες πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα των 37 δις, που πολύ το χάρη­καν τα
αφε­ντι­κά των Βρυ­ξε­λών, η Ευρω­παϊ­κή και Ελλη­νι­κή ολι­γαρ­χία αλλά και ο διαδεχθείς
τον Alexis στην δια­κυ­βέρ­νη­ση Κυριάκος. 
Έτσι, μαζί με άλλες
πηγές, άρχι­σε η πολι­τι­κή των ‘φιλο­λαϊ­κών’ επι­δο­μά­των αλλά και των μεγά­λων έργων
με κατευ­θεί­αν ανάθεση. 
Οι δημιουρ­γοί λοι­πόν της Νέας Αρι­στε­ράς είχαν
πρω­ταρ­χι­κό καθή­κον μία βαθύ­τα­τη αυτοκριτική !!!

Και φυσι­κά δεν εννο­ού­με τα Φαρι­σαϊ­κά: mea culpa και τελειώ­σα­με, πάμε παρα­κά­τω. Η χώρα και ο χώρος είχε ανά­γκη από ουσιαστική
ανά­λυ­ση των γεγο­νό­των και των συσχε­τι­σμών των δυνά­με­ων, που τα καθό­ρι­σαν… Ετσι
θα μπο­ρού­σε να προ­κύ­ψει ή του­λά­χι­στον να υπάρ­χει μία συμ­βο­λή στην ανα­ζή­τη­ση ερμηνείας
για την ραγδαία φθο­ρά και έκπτω­ση της αξιο­πι­στί­ας του χώρου και όλου σχε­δόν του
πολι­τι­κού φάσματος. 
Η ΝΔ σημεί­ω­σε δύο απα­νω­τές θριαμ­βευ­τι­κές εκλογικές
επι­τυ­χί­ες και ετοι­μά­ζε­ται για μία τρί­τη (;) ελλεί­ψει αξιό­πι­στων αντιπάλων…

Από χτες τα ΜΜΕ έχουν γεμί­σει τα δελ­τία τους με
την ανε­ξαρ­τη­το­ποί­η­ση των επτά ηγε­τι­κών στε­λε­χών, του μέχρι προ ολί­γου ηγέ­τη και
ηγε­τι­κού επι­τε­λεί­ου της Νέας Αρι­στε­ράς και άλλων 150 ‘στε­λε­χών’, που
ετοι­μά­ζο­νται να πέσουν στην ορθά­νοι­χτη αγκα­λιά του
Alexis.

Κλί­νει λοι­πόν ένας κύκλος, που οι σταθ­μοί του
ήταν:

●Εναρ­μό­νι­ση με την πολι­τι­κή υλο­ποί­η­σης των
μνημονίων.

●Ενα­ντί­ω­ση στην γρα­φι­κό­τη­τα με την αρχηγία
Κασ­σε­λά­κη, για την οποία και ο Αλέ­ξης είχε βάλει το χερά­κι του. Κρι­τι­κή στις γενικότερες
πολι­τι­κές επι­λο­γές του Τσί­πρα, του­λά­χι­στον στο διά­στη­μα 2019-2023, που άσκησαν
αξιω­μα­τι­κή αντιπολίτευση.

●Δημιουρ­γία ενός σχή­μα­τος, που φιλο­δο­ξού­σε να
είναι ριζο­σπα­στι­κό­τε­ρο στις θέσεις του, επα­να­στα­τι­κό­τε­ρο στην λει­τουρ­γία του,
πιο ελπι­δο­φό­ρο με την πολι­τι­κή του δράση.
●Εγκα­τά­λει­ψη του ‘δημιουρ­γή­μα­τος’ τους για να
ξανα­συ­να­ντη­θούν με τον Αλέ­ξη στην ΕΛ.Α.Σ. σε σαφώς πιο συντη­ρη­τι­κή, δεξιόστροφη
κατεύθυνση…

Ισως κάποιος να έπρε­πε να τους υπο­δεί­ξει πως
ο πολι­τι­κός αυτός σου­ρε­α­λι­σμός δεν τους καθι­στά ελκυ­στι­κό­τε­ρους στον λαό, όπως και
όλο το εγχείρημα…
Δια­τη­ρού­με σοβα­ρές επι­φυ­λά­ξεις για τις δημοσκοπήσεις,
που σε παγκό­σμια κλί­μα­κα (πόσο μάλ­λον εδώ) έχουν χάσει την αξιο­πι­στία τους…
Αλλά και αν τις πιστέ­ψου­με, προς τί η τόση υπε­ραι­σιο­δο­ξία… Δεύ­τε­ροι και
καταϊ­δρω­μέ­νοι… Αυτό δεν θα πεί­ρα­ζε τόσο αν η πορεία τους ενεί­χε δυναμισμό,
αυτο­γνω­σία, στε­ρέ­ω­ση των δεσμών τους με τους λαϊ­κούς αγώ­νες… Τίπο­τε τέτοιο δεν
υπάρ­χει ούτε φαί­νε­ται πως θα υπάρ­ξει. Γι’ αυτό νομί­ζου­με, ότι ούτε οι επτά
βου­λευ­τές ούτε τα 147 στε­λέ­χη, που ανε­ξαρ­τη­το­ποι­ή­θη­καν ήταν ή είναι υπέροχοι…
Τέλος, οι παρα­μέ­νο­ντες στην Νέα Αρι­στε­ρά δεν μας
έπει­σαν μέχρι τώρα για την ανα­γεν­νη­τι­κή πνοή, που δια­περ­νά το έργο τους…

Εικό­να στα­δια­κής από­συρ­σης αποπνέουν… 

 

 

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted