Ο εξευτελισμός (τους, μας) έχει γίνει σχεδόν τέλειος! - Φαιακία

Ο εξευτελισμός (τους, μας) έχει γίνει σχεδόν τέλειος!

Ο φίλ­τα­τος
Στέ­φα­νος Πάντος μας έστει­λε το παρα­κά­τω μήνυ­μα θυμού και οργής:

Αυτός ο αλή­της εγκλη­μα­τί­ας βια­στής παι­διών θα δια­λέ­γει σε κάθε κρά­τος ποιος θα είναι ο ηγέ­της του!!!

Και τα τιπο­τέ­νια υπο­ταγ­μέ­να ανθρω­πά­κια σε κυβερ­νή­σεις και λαούς δεν μιλά­νε, δεν αντιδρούν…

Βάζουν το κεφά­λι κάτω, γονα­τί­ζουν πιο πολύ και προ­σκυ­νούν την ανη­θι­κό­τη­τα και την αλητεία…

Ντρο­πή!

Ο Στέ­φα­νος τα κατά­φε­ρε! Σε 7 γραμ­μές τα είπε όλα!!! Τί έχει μεί­νει απ’ έξω; Τίπο­τε! Όλα είναι μέσα…

Ο πρό­τε­ρος έντι­μος βίος του Αμε­ρι­κα­νού Προ­έ­δρου, που κατέ­χει περί­ο­πτη θέση στα αρχεία του παγκό­σμιου ντα­βα­τζή, παι­δε­ρα­στή, βια­στή και συν­δαι­τη­μό­να της παγκό­σμιας άρχου­σας τάξης… 

Μέσα σε ελά­χι­στο χρό­νο ο Ντό­ναλντ έχει ματο­κυ­λί­σει τα επί­μα­χα μέρη του πλα­νή­τη… Εχει επι­βάλ­λει με ασύλ­λη­πτο τσα­μπου­κά την αλλα­γή ηγε­σί­ας ανε­ξάρ­τη­των κρα­τών και συνε­χί­ζει τα πλά­να του, ειδι­κό­τε­ρα στην Λατι­νι­κή Αμε­ρι­κή με πρώ­το στό­χο την ελεύ­θε­ρη Κούβα!!!
Αυτό το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο καλεί σε σύσκε­ψη στο Μαϊ­ά­μι, τους πρό­θυ­μους και προ­σκυ­νη­μέ­νους ηγέ­τες της Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής για να ‘συζη­τή­σει’ μαζί τους τις επι­βαλ­λό­με­νες ανα­δια­τά­ξεις στο Δυτι­κό ημι­σφαί­ριο… Απου­σιά­ζουν οι …αντιρ­ρη­σί­ες πρό­ε­δροι της Βρα­ζι­λί­ας, Μεξι­κού και Κολομβίας.
Οι κατα­γέ­λα­στοι ηγέ­τες των πολι­τι­σμέ­νων κρα­τών, της γηραιάς Ηπεί­ρου, προ­σποιού­νται τους επι­φυ­λα­κτι­κούς ή και τους …ελα­φρώς αντιρ­ρη­σί­ες με την παρά­νο­μη και αδια­νό­η­τη επί­θε­ση ενα­ντί­ον του Ιράν… Εξαι­ρεί­ται ο Ισπα­νός πρω­θυ­πουρ­γός, που δεν δίστα­σε να κάνει αυτό, που οι υπό­λοι­ποι τρέ­μουν ακό­μη και να σκε­φτούν… Αρνή­θη­κε το δικαί­ω­μα χρή­σης των Αμε­ρι­κα­νι­κών βάσε­ων κατα­δι­κά­ζο­ντας απε­ρί­φρα­στα των πόλε­μο και αρνού­με­νος την συμ­με­το­χή σε αυτόν…
Ο Μακρόν κάτι ψέλ­λι­σε. Σαν επι­δο­κι­μα­σία στον Σάν­τσες… Ο Κιρ Στάρ­μερ …κρα­τά­ει μού­τρα στον Τραμπ και αυτός τον …στό­λι­σε με τον γνω­στό …αυθορ­μη­τι­σμό του. Τον είπε ανί­κα­νο και ησύχασε…
Ο πολύς Μέρτς κάθι­σε άβο­λα πλάι τον Ντό­ναλντ σαν υφι­στά­με­νος δίπλα στον ανε­κτι­κό προϊ­στά­με­νο και δεν παρέ­λει­ψε να τονί­σει πόσο κακό, μα πόσο κακό είναι το καθε­στώς του Ιράν…

Καλά δεν συζη­τά­με για μας… Έχου­με από και­ρό απο­δεί­ξει πως δεν ανή­κου­με στην Δύση… Είμα­στε η Δύση !!! Γι’ αυτό εδώ και και­ρό δεν εκπλήσ­σου­με κανένα… 

Το σύνο­λο σχε­δόν των ηγε­τών της Δημο­κρα­τι­κής Δύσης, πολύ καμα­ρώ­νει για την δημο­κρα­τι­κή της παρά­δο­ση, τα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα που εξα­σφα­λί­ζει, τον κοσμι­κό και όχι θεο­κρα­τι­κό χαρα­κτή­ρα των κοι­νω­νιών της.

Πώς κατα­φέρ­νουν να συν­δυά­ζουν …τέτοια προ­σό­ντα με την βου­βα­μά­ρα τους μπρο­στά στις πιο άγριες παρα­βά­σεις του διε­θνούς δικαί­ου και του σεβα­σμού της ακε­ραιό­τη­τας ανε­ξάρ­τη­των κρατών;;; 

Πώς τολ­μούν να μιλούν για κοσμι­κές κοι­νω­νί­ες την ώρα, που ο υπε­ρα­τλα­ντι­κός αρχη­γός τους δέχε­ται την μαζι­κή ανα­γνώ­ρι­ση και ευλο­γία του …θεά­ρε­στου έργου του από ένα τσούρ­μο πάστορες…
Αυτά, που λέγο­νται και πράτ­το­νται σήμε­ρα από την καθό­λου Δύση σε βάρος εθνών, κρα­τών και λαών μέχρι πριν λίγα χρό­νια θα έμοια­ζαν με σατυ­ρι­κό σενά­ριο κωμω­δί­ας του Γού­ντυ Άλλεν ή του Μελ Μπρούκς… Κι’ όμως είναι η ωμή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των ημε­ρών, όσο και αν …τσι­μπιό­μα­στε να ξυπνήσουμε…

Λέει ο Στέ­φα­νος βέβαια και για τις ευθύ­νες των λαών… Σωστό είναι να μην εξαι­ρού­νται από την από­δο­ση των ευθυ­νών και όλοι όσοι ανέ­χο­νται με τον ένα ή τον άλλο τρό­πο αυτό το εφιαλ­τι­κό σκηνικό…


Μόνο που μέρος αυτού του σχε­δί­ου του πλή­ρους εξαν­δρα­πο­δι­σμού των συνει­δή­σε­ων είναι η πρω­το­φα­νής ενερ­γο­ποί­η­ση ΟΛΩΝ των οικο­νο­μι­κών, τεχνο­λο­γι­κών, ψυχο­λο­γι­κών δυνα­το­τή­των του συστή­μα­τος. Η καλ­λιέρ­γεια μίας βάρ­βα­ρης επι­θε­τι­κό­τη­τας στα πλαί­σια παρορ­μή­σε­ων αλλη­λο­ε­ξό­ντω­σης είναι κομ­μά­τια της σύγ­χρο­νης κοι­νω­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Το σύστη­μα δια­μορ­φώ­νει τους τέλειους υπη­κό­ους του με μεγα­λύ­τε­ρη από ποτέ επιτυχία…

Δύσκο­λοι, πολύ δύσκο­λοι και­ροί για την ανθρω­πό­τη­τα και την ανθρωπιά… 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted

Ο εξευτελισμός (τους, μας) έχει γίνει σχεδόν τέλειος!

Ο φίλ­τα­τος

Στέ­φα­νος Πάντος μας έστει­λε το
παρα­κά­τω μήνυ­μα θυμού και οργής:


Αυτός ο αλή­της εγκλη­μα­τί­ας βια­στής παι­διών θα διαλέγει
σε κάθε κρά­τος ποιος θα είναι ο ηγέ­της του!!!

Και τα τιπο­τέ­νια υπο­ταγ­μέ­να ανθρω­πά­κια σε κυβερνήσεις
και λαούς δεν μιλά­νε, δεν αντιδρούν…

Βάζουν το κεφά­λι κάτω, γονα­τί­ζουν πιο πολύ και
προ­σκυ­νούν την ανη­θι­κό­τη­τα και την αλητεία…

Ντρο­πή!


Ο Στέ­φα­νος τα κατά­φε­ρε! Σε 7 γραμ­μές τα είπε όλα!!! Τί
έχει μεί­νει απ’ έξω; Τίπο­τε! Όλα είναι μέσα…

Ο πρό­τε­ρος έντι­μος βίος του Αμε­ρι­κα­νού Προ­έ­δρου, που
κατέ­χει περί­ο­πτη θέση στα αρχεία του παγκό­σμιου ντα­βα­τζή, παι­δε­ρα­στή, βια­στή και
συν­δαι­τη­μό­να της παγκό­σμιας άρχου­σας τάξης… 

Μέσα σε ελά­χι­στο χρό­νο ο Ντόναλντ
έχει ματο­κυ­λί­σει τα επί­μα­χα μέρη του πλα­νή­τη… Εχει επι­βάλ­λει με ασύλληπτο
τσα­μπου­κά την αλλα­γή ηγε­σί­ας ανε­ξάρ­τη­των κρα­τών και συνε­χί­ζει τα πλά­να του,
ειδι­κό­τε­ρα στην Λατι­νι­κή Αμε­ρι­κή με πρώ­το στό­χο την ελεύ­θε­ρη Κούβα!!!

Αυτό το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο καλεί σε σύσκε­ψη στο Μαϊάμι,
τους πρό­θυ­μους και προ­σκυ­νη­μέ­νους ηγέ­τες της Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής για να ‘συζη­τή­σει’
μαζί τους τις επι­βαλ­λό­με­νες ανα­δια­τά­ξεις στο Δυτι­κό ημι­σφαί­ριο… Απου­σιά­ζουν οι …αντιρ­ρη­σί­ες
πρό­ε­δροι της Βρα­ζι­λί­ας, Μεξι­κού και Κολομβίας.

Οι κατα­γέ­λα­στοι ηγέ­τες των πολι­τι­σμέ­νων κρα­τών, της γηραιάς
Ηπεί­ρου, προ­σποιού­νται τους επι­φυ­λα­κτι­κούς ή και τους …ελα­φρώς αντιρ­ρη­σί­ες με
την παρά­νο­μη και αδια­νό­η­τη επί­θε­ση ενα­ντί­ον του Ιράν… Εξαι­ρεί­ται ο Ισπανός
πρω­θυ­πουρ­γός, που δεν δίστα­σε να κάνει αυτό, που οι υπό­λοι­ποι τρέ­μουν ακό­μη και
να σκε­φτούν… Αρνή­θη­κε το δικαί­ω­μα χρή­σης των Αμε­ρι­κα­νι­κών βάσε­ων καταδικάζοντας
απε­ρί­φρα­στα των πόλε­μο και αρνού­με­νος την συμ­με­το­χή σε αυτόν…

Ο Μακρόν κάτι ψέλ­λι­σε. Σαν επι­δο­κι­μα­σία στον Σάντσες…
Ο Κιρ Στάρ­μερ …κρα­τά­ει μού­τρα στον Τραμπ και αυτός τον …στό­λι­σε με τον γνω­στό …αυθορ­μη­τι­σμό
του. Τον είπε ανί­κα­νο και ησύχασε…

Ο πολύς Μέρτς κάθι­σε άβο­λα πλάι τον Ντό­ναλντ σαν
υφι­στά­με­νος δίπλα στον ανε­κτι­κό προϊ­στά­με­νο και δεν παρέ­λει­ψε να τονί­σει πόσο
κακό, μα πόσο κακό είναι το καθε­στώς του Ιράν…

Καλά δεν συζη­τά­με για μας… Έχου­με από και­ρό αποδείξει
πως δεν ανή­κου­με στην Δύση… Είμα­στε η Δύση !!! Γι’ αυτό εδώ και και­ρό δεν εκπλήσσουμε
κανένα… 

Το σύνο­λο σχε­δόν των ηγε­τών της Δημο­κρα­τι­κής Δύσης, πολύ
καμα­ρώ­νει για την δημο­κρα­τι­κή της παρά­δο­ση, τα ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα που
εξα­σφα­λί­ζει, τον κοσμι­κό και όχι θεο­κρα­τι­κό χαρα­κτή­ρα των κοι­νω­νιών της.

Πώς κατα­φέρ­νουν να συν­δυά­ζουν …τέτοια προ­σό­ντα με την
βου­βα­μά­ρα τους μπρο­στά στις πιο άγριες παρα­βά­σεις του διε­θνούς δικαί­ου και του
σεβα­σμού της ακε­ραιό­τη­τας ανε­ξάρ­τη­των κρατών;;; 

Πώς τολ­μούν να μιλούν για
κοσμι­κές κοι­νω­νί­ες την ώρα, που ο υπε­ρα­τλα­ντι­κός αρχη­γός τους δέχε­ται την μαζική
ανα­γνώ­ρι­ση και ευλο­γία του …θεά­ρε­στου έργου του από ένα τσούρ­μο πάστορες…

Αυτά, που λέγο­νται και πράτ­το­νται σήμε­ρα από την
καθό­λου Δύση σε βάρος εθνών, κρα­τών και λαών μέχρι πριν λίγα χρό­νια θα έμοιαζαν
με σατυ­ρι­κό σενά­ριο κωμω­δί­ας του Γού­ντυ Άλλεν ή του Μελ Μπρούκς… Κι’ όμως είναι
η ωμή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των ημε­ρών, όσο και αν …τσι­μπιό­μα­στε να ξυπνήσουμε…

Λέει ο Στέ­φα­νος βέβαια και για τις ευθύ­νες των λαών…
Σωστό είναι να μην εξαι­ρού­νται από την από­δο­ση των ευθυ­νών και όλοι όσοι
ανέ­χο­νται με τον ένα ή τον άλλο τρό­πο αυτό το εφιαλ­τι­κό σκηνικό…

Μόνο που μέρος
αυτού του σχε­δί­ου του πλή­ρους εξαν­δρα­πο­δι­σμού των συνει­δή­σε­ων είναι η
πρω­το­φα­νής ενερ­γο­ποί­η­ση ΟΛΩΝ των οικο­νο­μι­κών, τεχνο­λο­γι­κών, ψυχο­λο­γι­κών δυνατοτήτων
του συστή­μα­τος. Η καλ­λιέρ­γεια μίας βάρ­βα­ρης επι­θε­τι­κό­τη­τας στα πλαίσια
παρορ­μή­σε­ων αλλη­λο­ε­ξό­ντω­σης είναι κομ­μά­τια της σύγ­χρο­νης κοινωνικής
πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Το σύστη­μα δια­μορ­φώ­νει τους τέλειους υπη­κό­ους του με μεγαλύτερη
από ποτέ επιτυχία…

Δύσκο­λοι, πολύ δύσκο­λοι και­ροί για την ανθρω­πό­τη­τα και
την ανθρω­πιά…  

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted