…Η 19^η Μαΐ­ου ημέ­ρα μνή­μης της γενοκτονίας
των Ποντί­ων… Εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ενός πανάρ­χαιου λαού ξεκλη­ρί­στη­καν ομαδικά
και ‘βια­στι­κά’ μαζί με τους Αρμέ­νιους, του Ασσύ­ριους, τους Χαλ­δαί­ους και
δεκά­δες άλλες εθνι­κές μειο­νό­τη­τες, που κατοι­κού­σαν στην Μικρά Ασία… Ψήγματα,
όλων αυτών παρα­μέ­νουν ακό­μη στις πατρο­γο­νι­κές γαίες…

Οι Δυτι­κοί ‘σύμ­μα­χοι’ είχαν απο­φα­σί­σει να ανα­θέ­σουν σε
ένα ισχυ­ρό κρά­τος τον ρόλο του χωρο­φύ­λα­κα των νεο­α­να­κα­λυ­φθέ­ντων πλού­σιων κοιτασμάτων
πετρε­λαί­ων της Μοσού­λης και γενι­κό­τε­ρα του Ιράκ. Η Τουρ­κία έμοια­ζε ιδα­νι­κή αφού
διέ­θε­τε ένα ισχυ­ρό και συνε­χώς ανερ­χό­με­νο εθνι­κι­στι­κό κίνη­μα, έναν αναδιοργανωμένο
στρα­τό και μία ισχυ­ρή επι­θυ­μία να ανα­λά­βει δρά­ση για να απο­κα­τα­στή­σει την
εθνι­κή της τιμή.

Ένα μειο­νέ­κτη­μα είχε! Το προ­α­να­φέ­ρα­με… Η πολυεθνικότητα
της Μικράς Ασί­ας ήταν βόμ­βα στα θεμέ­λια της ενό­τη­τας και άρα της ισχύ­ος του
νέου εθνι­κού αστι­κού κράτους. 

Γι’ αυτό οι Νεό­τουρ­κοι ανέ­λα­βαν δρά­ση εθνι­κών εκκαθαρίσεων
σε βαθ­μό ολι­κού αφα­νι­σμού… Η δρά­ση αυτή γενι­κεύ­τη­κε προς τα τέλη της δεκαετίας
του 1910 με την πλή­ρη ανο­χή και υπο­στή­ρι­ξη των Ιμπε­ρια­λι­στών της Δύσης, που ήδη
είχαν στέ­ψει την Τουρ­κία του Κεμάλ θεμα­το­φύ­λα­κα των ‘ιερών’ τους συμφερόντων
στην περιοχή… 

Ουσια­στι­κά ήταν η επο­χή των μεγά­λων γεωπολιτικών
ανα­κα­τα­τά­ξε­ων που επέ­βα­λε η εμφά­νι­ση του μαύ­ρου χρυ­σού στην περιο­χή. Και,
φυσι­κά, αυτές τις μετα­το­πί­σεις ‘επεν­δυ­τι­κού’ ενδια­φέ­ρο­ντος του κεφα­λαί­ου τις πληρώνουν
συνή­θως με πολύ δάκρυ, πόνο και αίμα οι λαοί. 

Το αιμα­το­βαμ­μέ­νο ξήλω­μα του Ποντια­κού και γενι­κό­τε­ρα του
μικρα­σια­τι­κού Ελλη­νι­σμού σημαί­νει το τέλος μιας παρου­σί­ας στην περιο­χή τριών
χιλιά­δων χρό­νων περί­που… Σημαί­νει ταυ­τό­χρο­να το ξήλω­μα από τις ρίζες του ενός συγκλονιστικού
πολι­τι­σμού, που έχει αφή­σει όσο κανέ­νας άλλος το απο­τύ­πω­μά του στην δια­δρο­μή της
ανθρω­πό­τη­τας μέχρι σήμερα… 

Οταν μιλά­με για Ελλη­νι­κό πολι­τι­σμό ας μην ξεχνά­με πως γενέθλια
γη του υπήρ­ξαν τα παρά­λια του Πόντου και της Μικρα­σια­τι­κής Ακτής του Αιγαίου…
Εδώ ανθο­βό­λη­σαν και καρ­πο­φό­ρη­σαν οι επι­στή­μες, οι τέχνες και τα γράμ­μα­τα και από εδώ μεταλαμπαδεύτηκαν
στην ηπει­ρω­τι­κή Ελλά­δα, στην Νότια Ιτα­λία, την Νότια Γαλ­λία, την Ισπα­νία, την Βόρεια Αφρι­κή, την βόρεια ακτή του Εύξει­νου Πόντου και αλλού. 

Ο Πόντος υπήρ­ξε δια­χρο­νι­κά τόπος ανά­δει­ξης πολιτιστικών,
καλ­λι­τε­χνι­κών, και φιλο­σο­φι­κών ρευ­μά­των… Ακό­μη και στα περί­ερ­γα μεσαιω­νι­κά χρόνια
του Βυζα­ντί­ου εδώ οι τέχνες και τα γράμ­μα­τα έβρι­σκαν γόνι­μο έδα­φος… Εδώ οι
νεω­τε­ρι­σμοί φού­ντω­ναν, οι ενσω­μα­τώ­σεις δια­φο­ρε­τι­κών προ­βλη­μα­τι­σμών και νοημάτων
έξα­σφά­λι­ζαν φιλό­ξε­νη στέγη…

Το αίτη­μα για ανα­γνώ­ρι­ση της γενο­κτο­νί­ας των Ποντίων
είναι αυτο­νό­η­το για την λογι­κή και το ήθος, που ξέρει, πως
ουδείς αλά­θη­τος, πως όλοι μπο­ρεί να περι­πέ­σου­με από την κατά­στα­ση του ανθρώπου,
στην φάση του ανθρω­ποει­δούς… Το μαρ­τυ­ρούν οι δύο παγκό­σμιοι πόλε­μοι… Το
επι­βε­βαιώ­νει το σήμερα… 

Η απο­δο­χή, λοι­πόν και η συγ­γνώ­μη θα ήταν μήνυ­μα ελπίδας
για την προ­α­γω­γή και την απε­λευ­θέ­ρω­ση μας από τα δεσμά της προϊ­στο­ρί­ας μας… Απέ­χου­με πολύ… Η υπέρ­βα­ση της ταξι­κό­τη­τας ως κυριό­τα­της πηγής των ανθρώπινης
βαρ­βα­ρό­τη­τας είναι μέγα ζητούμενο…

Πρέ­πει να
θυμό­μα­στε… Χωρίς εμπά­θειες, μίση και εθνι­κι­στι­κές προ­κα­τα­λή­ψεις… Ο
ανα­μάρ­τη­τος πρώ­τος τον λίθον βαλέ­τω.

Σκύ­βου­με το κεφά­λι παίρ­νο­ντας ένα κόκ­κο από τον πόνο
του Ποντια­κού Ελληνισμού… 

Η σημε­ρι­νή ημέ­ρα μνή­μης ανή­κει στο κομ­μά­τι εκεί­νο της
ανθρω­πό­τη­τας, που έχει την ευαι­σθη­σία να ντρέ­πε­ται, την δυνα­τό­τη­τα να ζητάει
συγ­γνώ­μη και την ικα­νό­τη­τα να συγχωρεί. 

Ας κλεί­σου­με με ποντια­κό μιρο­λόι από τον Αλέ­ξη
Παρ­χα­ρί­δη…

Σαν και σήμε­ρα πριν 77 χρό­νια… Στις 17 Αυγού­στου του 1944…
Εκα­τόν σαρά­ντα οχτώ πατριώ­τες στή­θη­καν στον τοί­χο της οδού Ηλιου­πό­λε­ως 102 Α στην Κοκ­κι­νιά… Στους Ναζί κατα­κτη­τές τους
υπέ­δει­ξαν ταγ­μα­τα­λί­τες, κου­κου­λο­φό­ροι, γερ­μα­νο­τσο­λιά­δες και άλλες εθνικόφρονες
δυνά­μεις !!! Από εκεί­νους, που 2-3 μήνες αργό­τε­ρα …έσω­σαν την δημοκρατία…

Είναι χρή­σι­μο να θυμό­μα­στε ποιοι
– ποιους …