Με τον Ηλία Ζερβό-Ιακωβάτο και τον Ιωσήφ Μονφεράτο - Φαιακία

Με τον Ηλία Ζερβό-Ιακωβάτο και τον Ιωσήφ Μονφεράτο

Γιορ­τά­ζου­με
σήμε­ρα την ένω­ση της Επτα­νή­σου με την ‘μητέ­ρα’ Ελλά­δα, που πραγματοποιήθηκε
επί­ση­μα την 21η Μαΐ­ου 1864… Με τις καθιε­ρω­μέ­νες παρε­λά­σεις και
τυμπα­νο­κρου­σί­ες και ελά­χι­στη ως καθό­λου ανά­κλη­ση της πραγ­μα­τι­κής ιστο­ρί­ας με
τους αγώ­νες του λαού και τους πρω­τα­γω­νι­στές τους.

Ετσι
η Ένω­ση παρου­σιά­ζε­ται ως ευγε­νι­κή χορη­γία της Μεγά­λης Βρε­τα­νί­ας προς τον νέον
βασι­λιά Γεώρ­γιο τον Α’ τον Γκλί­γκ­σμπουργκ, που η ίδια επέ­λε­ξε για το μικρό
Μεσο­γεια­κό της ‘εξάρ­τη­μα’. Κάπως έτσι έβλε­πε δια­χρο­νι­κά η Ιμπεριαλιστική
Βρε­τα­νι­κή πολι­τι­κή την Ελλάδα.

Σε
αυτό το πλαί­σιο ελά­χι­στα ως καθό­λου μνη­μο­νεύ­ο­νται οι αγώ­νες των Επτα­νη­σί­ων και
του ριζο­σπα­στι­κού κόμ­μα­τος ενα­ντί­ον των ‘προ­στα­τών’ Εγγλέζων. 

Πρό­κει­ται
για το πρώ­το κόμ­μα στον ευρύ­τε­ρο Ελλη­νι­κό χώρο. Εμπνευ­σμέ­νο βαθιά από τα
διδάγ­μα­τα κοι­νω­νι­κής και πολι­τι­κής δικαιο­σύ­νης των Γάλ­λων Ιακω­βί­νων και των πιο
πρω­το­πο­ρια­κών τους  ηγε­τών (Ροβε­σπιέ­ρου,
Σαιν Ζυστ). Το κίνη­μα των Ριζο­σπα­στών ανθί­ζει ιδιαί­τε­ρα στην Κεφαλλονιά. 

Οι
ριζο­σπά­στες ζυμω­μέ­νοι στις λαϊ­κές εξε­γέρ­σεις δια­τυ­πώ­νουν ανοι­χτά και ξεκάθαρα
το αίτη­μα για την ένω­ση με την Ελλά­δα. Και όχι μόνον. Δεν απο­συν­δέ­ουν το ζήτημα
της εθνι­κής χει­ρα­φέ­τη­σης από τα κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τι­κά τους ιδανικά…

Στο
Ψήφι­σμα η Αγγλι­κή αρμο­στεία απα­ντά­με τον γνω­στό …δημο­κρα­τι­κό της τρόπο.
Διώ­ξεις, φυλα­κί­σεις, εξο­ρί­ες, κλεί­σι­μο εφη­με­ρί­δων και φυσι­κά αξιοποίηση
αντί­θε­των προς την Ένω­ση δυνά­με­ων μετα­ξύ των Επτα­νη­σί­ων. Πρό­κει­ται κυρί­ως για
το κόμ­μα των Προ­στα­σια­νών ή κατα­χθο­νί­ων, που εκπρο­σω­πού­σε τους ντόπιους
ευγε­νείς και οι οποί­οι είχαν κάθε λόγο να επι­θυ­μούν παρά­τα­ση της Βρετανικής
‘προ­στα­σί­ας’

Ενδιά­με­σοι
είναι η στά­ση των μεταρ­ρυθ­μι­στών, που μετέ­θε­ταν το ζήτη­μα της Ενω­σης σε απώτερο
χρό­νο συν­δυά­ζο­ντάς το με την βελ­τί­ω­ση του μορ­φω­τι­κού επι­πέ­δου του λαού… Ανάμεσά
τους υπήρ­ξαν και φωτει­νές προ­σω­πι­κό­τη­τες με ξεχω­ρι­στό τον Βράι­λα Αρμένη. 

Σε
αυτό το πολι­τι­κό κλί­μα, οι διω­κό­με­νοι ριζο­σπά­στες, με τους ηγέ­τες του Ζερ­βό και
Μον­φε­ρά­το στην εξο­ρία δια­σπώ­νται και εμφα­νί­ζε­ται το κόμ­μα του Ζακυν­θι­νού Κωνσταντίνου
Λομ­βάρ­δου, οι νέοι ή ενω­τι­κοί ριζο­σπά­στες, που ενδια­φέ­ρο­νται μόνον για την
ένω­ση σε ένα κλί­μα ιδε­ο­λο­γι­κού μεγαλοϊδεατισμού…

Η
Ενω­ση απο­φα­σί­ζε­ται ανά­με­σα στο Ελλη­νι­κό κρά­τος και την Αγγλία. Ο βασι­λιάς έχει
επι­λε­γεί. Για την Ελλά­δα απο­τε­λεί υπο­χρέ­ω­ση η απο­φυ­γή συγκρού­σε­ων με την Οθωμανική
αυτο­κρα­το­ρία, που αν και καταρ­ρέ­ου­σα θεω­ρεί­ται από τους Αγγλους ως ανασταλτικός
παρά­γο­ντας στο μαλα­κό υπο­γά­στριο της Ρωσί­ας. Στην Ελλά­δα φορ­τώ­νο­νται όλα τα
χρέη, που έχουν δημιουρ­γή­σει οι Βρε­τα­νοί στην διάρ­κεια της 50ετούς ‘προ­στα­σί­ας’
των Επτα­νή­σων… Τα κοι­νω­νι­κά ιδε­ώ­δη των ριζο­σπα­στών ‘χάνο­νται’ κάτω από τον …’εθνι­κό’
ενθου­σια­σμό στον οποίο συμ­με­τέ­χουν ενερ­γά πια και οι κατα­χθό­νιοι και οι
μεταρ­ρυθ­μι­στές…  Στιγ­μές καπη­λεί­ας της ιστορίας,
που πολ­λές φορές επαναλαμβάνονται…

Όμως
ο αγώ­νας των ριζο­σπα­στών δεν πήγε χαμέ­νος. Αυτός ουσια­στι­κά έφε­ρε την ένω­ση και
κλη­ρο­νό­μη­σε στο υπό­λοι­πο έθνος λόγιους και πρό­δρο­μους αγω­νι­στές του
σοσια­λι­σμού. Ανά­με­σά τους οι Βράϊ­λας Αρμέ­νης και ο Σπύ­ρος Ζαμπέ­λιος ενώ στην
πρώ­τη γραμ­μή του κοι­νω­νι­σμού (μετέ­πει­τα σοσια­λι­σμού) βρέ­θη­καν οι Πανάς,
Δρα­κού­λης, Αντύ­πας, Χοϊδάς…

Κλί­νο­ντας
αυτό το επει­τεια­κό σημεί­ω­μα αξί­ζει να ανα­φέ­ρου­με, πως η ευρύ­τη­τα των ιδανικών
και η πολι­τι­κή τους διο­ρα­τι­κό­τη­τα έκα­ναν τους δύο πρω­τερ­γά­τες της Ένω­σης – Ηλία
Ζερ­βό Ιακω­βά­το και Ιωσήφ Μον­φε­ρά­το- να είναι από­ντες από τους γιορ­τα­σμούς, κλεισμένοι
στο σπί­τι τους… 

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted