Αφιερωμένο εξαιρετικά… - Φαιακία

πολιτικά κείμενα

Αφιερωμένο εξαιρετικά…

Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016
Μίλτος Βασιλείου
.. το κεί­με­νο του Μάρ­τιν Γούλφ στούς Financial Times προς φίλους …ανα­νε­ω­τι­κούς, “εκσυγ­χρο­νι­στές”, σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες κ.λ.π., που αντι­γρά­φου­με από τον ιστό­το­πο Nooz.gr.  Δια­βά­στε και θα καταλάβετε !!!

Financial Times: To τέλος των εθνι­κών δημοκρατιών

Είναι ανθε­κτι­κός ο γάμος της φιλε­λεύ­θε­ρης δημο­κρα­τί­ας με τον παγκό­σμιο καπι­τα­λι­σμό; Οι πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις στη Δύση -και ιδιαί­τε­ρα η υπο­ψη­φιό­τη­τα ενός αυταρ­χι­κού λαϊ­κι­στή για την προ­ε­δρία της σημα­ντι­κό­τε­ρης δυτι­κής δημο­κρα­τί­ας- προσ­δί­δουν μεγά­λη σημα­σία σε αυτό το ερώτημα. 

Η επι­τυ­χία των πολι­τι­κών και οικο­νο­μι­κών συστη­μά­των που λει­τουρ­γούν στον δυτι­κό κόσμο εδώ και τέσ­σε­ρις δεκα­ε­τί­ες δεν είναι πλέ­ον εγγυ­η­μέ­νη. Και το ερώ­τη­μα είναι τι θα μπο­ρού­σε να τα διαδεχθεί.

Υπάρ­χει μια προ­φα­νής σχέ­ση ανά­με­σα στη φιλε­λεύ­θε­ρη δημο­κρα­τία (τον συν­δυα­σμό της ψήφου με τα ατο­μι­κά δικαιώ­μα­τα) και τον καπι­τα­λι­σμό (το δικαί­ω­μα ελεύ­θε­ρης αγο­ρα­πω­λη­σί­ας αγα­θών, υπη­ρε­σιών, κεφα­λαί­ου και εργα­τι­κής δύνα­μης). Είναι κοι­νή η πεποί­θη­σή τους ότι οι πολί­τες πρέ­πει να κάνουν ελεύ­θε­ρα τις επι­λο­γές τους και όχι να απο­τε­λούν αντι­κεί­με­να της βού­λη­σης και της ισχύ­ος άλλων ανθρώπων.

Εύκο­λα δια­κρί­νει όμως κανείς και εντά­σεις ανά­με­σα στη δημο­κρα­τία και τον καπιταλισμό. 

Η δημο­κρα­τία είναι εξι­σω­τι­κή, ο καπι­τα­λι­σμός όχι. Όταν η οικο­νο­μία καταρ­ρέ­ει, η πλειο­ψη­φία κατα­φεύ­γει στον αυταρ­χι­σμό, όπως στη δεκα­ε­τία του 1930. Όταν ο καπι­τα­λι­σμός δημιουρ­γεί μεγά­λες ανι­σό­τη­τες, οι πλού­σιοι μετα­τρέ­πουν τη δημο­κρα­τία σε πλουτοκρατία.

Ιστο­ρι­κά, η άνο­δος του καπι­τα­λι­σμού συνο­δευό­ταν από πιέ­σεις για όλο και πιο οικου­με­νι­κή ψήφο. Αυτός είναι ο λόγος που οι πιο πλού­σιες χώρες είναι φιλε­λεύ­θε­ρες δημο­κρα­τί­ες με καπι­τα­λι­στι­κές οικο­νο­μί­ες. Η κατα­νο­μή της αύξη­σης του πλού­του συνέ­βα­λε στη νομι­μο­ποί­η­ση του καπι­τα­λι­σμού και τη στα­θε­ρο­ποί­η­ση της δημοκρατίας. 

Σήμε­ρα, όμως, ο καπι­τα­λι­σμός δυσκο­λεύ­ε­ται να εγγυ­η­θεί τη βελ­τί­ω­ση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου. Αντι­θέ­τως, οι ανι­σό­τη­τες αυξά­νο­νται και η αύξη­ση της παρα­γω­γι­κό­τη­τας επι­βρα­δύ­νε­ται. Αυτό το δηλη­τη­ριώ­δες μείγ­μα δυσφη­μί­ζει και τη δημο­κρα­τία και τον καπιταλισμό.

Ο σημε­ρι­νός καπι­τα­λι­σμός είναι παγκό­σμιος, κάτι που επί­σης μπο­ρεί να θεω­ρη­θεί φυσιο­λο­γι­κό. Οι καπι­τα­λι­στές δεν περιο­ρί­ζουν τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους σε μια εθνι­κή νομο­θε­σία. Αν οι ευκαι­ρί­ες είναι παγκό­σμιες, το ίδιο συμ­βαί­νει με τις δρα­στη­ριό­τη­τες. Το ίδιο και με τις οικο­νο­μι­κές οργα­νώ­σεις, ιδιαί­τε­ρα τις μεγά­λες εταιρείες.

Όπως επι­ση­μαί­νει, όμως, ο καθη­γη­τής του Χάρ­βαρντ, Ντά­νι Ρόντρικ, η παγκο­σμιο­ποί­η­ση περιο­ρί­ζει την εθνι­κή αυτο­νο­μία. «Η δημο­κρα­τία, η εθνι­κή κυριαρ­χία και η παγκό­σμια οικο­νο­μι­κή ενο­ποί­η­ση» γρά­φει, «μπο­ρούν να συν­δυα­στούν μόνο ανά δύο. Και τα τρία μαζί δεν μπο­ρούν να λειτουργήσουν». 

Όταν οι χώρες μπο­ρούν να εφαρ­μό­ζουν εθνι­κές δια­τά­ξεις, η ελευ­θε­ρία της αγο­ρα­πω­λη­σί­ας χωρίς σύνο­ρα περιο­ρί­ζε­ται. Όταν οι φραγ­μοί αίρο­νται και οι δια­τά­ξεις εναρ­μο­νί­ζο­νται, η νομο­θε­τι­κή αυτο­νο­μία των κρα­τών περιο­ρί­ζε­ται. Η ελευ­θε­ρία του κεφα­λαί­ου να δια­σχί­ζει τα σύνο­ρα περιο­ρί­ζει την ικα­νό­τη­τα των κρα­τών να εφαρ­μό­ζουν τις δικές τους δια­τά­ξεις και να επι­βάλ­λουν τους δικούς τους φόρους.

Επι­πλέ­ον, ένα συνη­θι­σμέ­νο γνώ­ρι­σμα των περιό­δων παγκο­σμιο­ποί­η­σης είναι η μαζι­κή μετα­νά­στευ­ση. Η ελεύ­θε­ρη μετα­κί­νη­ση οδη­γεί σε ακραία σύγκρου­ση της ατο­μι­κής ελευ­θε­ρί­ας και της δημο­κρα­τι­κής κυριαρ­χί­ας. Σύμ­φω­να με την πρώ­τη, οι άνθρω­ποι πρέ­πει να μπο­ρούν να μετα­κι­νού­νται ελεύ­θε­ρα. Σύμ­φω­να με τη δεύ­τε­ρη, η ιδιό­τη­τα του πολί­τη απο­τε­λεί συλ­λο­γι­κό δικαί­ω­μα και πρέ­πει να υπό­κει­ται σε έλεγχο. 

Στο μετα­ξύ, οι επι­χει­ρή­σεις θεω­ρούν ότι πρέ­πει να είναι ελεύ­θε­ρες να κάνουν προ­σλή­ψεις όπως εκεί­νες νομίζουν. 

Η μετα­νά­στευ­ση προ­κα­λεί έτσι, μοι­ραία, τρι­βές ανά­με­σα στην εθνι­κή δημο­κρα­τία και τις παγκό­σμιες οικο­νο­μι­κές ευκαιρίες.

Αν λάβου­με υπό­ψη και το γεγο­νός ότι η αντι­με­τώ­πι­ση της πρό­σφα­της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρί­σης κλό­νι­σε την εμπι­στο­σύ­νη των πολι­τών στις ελίτ που τους κυβερ­νούν, φτά­νου­με στο συμπέ­ρα­σμα ότι ο γάμος της φιλε­λεύ­θε­ρης δημο­κρα­τί­ας και του παγκό­σμιου καπι­τα­λι­σμού έχει συν­νε­φιά­σει απειλητικά. 

Τι θα μπο­ρού­σε λοι­πόν να πάρει τη θέση του;

Μία πιθα­νό­τη­τα είναι η άνο­δος της παγκό­σμιας πλου­το­κρα­τί­ας και, κατά συνέ­πεια, το τέλος των εθνι­κών δημο­κρα­τιών. Όπως και στη Ρωμαϊ­κή αυτο­κρα­το­ρία, οι δημο­κρα­τί­ες θα κρα­τή­σουν τη μορ­φή τους, θα χάσουν όμως το περιε­χό­με­νό τους.

Μια άλλη πιθα­νό­τη­τα είναι η άνο­δος ανε­λεύ­θε­ρων δημο­κρα­τιών ή σύγ­χρο­νων δικτα­το­ριών όπου ο εκλεγ­μέ­νος ηγέ­της θα ελέγ­χει τόσο το κρά­τος όσο και τους καπι­τα­λι­στές. Αυτό συμ­βαί­νει, σήμε­ρα, στη Ρωσία και την Τουρ­κία. Ο ελεγ­χό­με­νος εθνι­κός καπι­τα­λι­σμός θα πάρει τότε τη θέση του παγκό­σμιου καπιταλισμού. 

Κάτι τέτοιο έγι­νε τη δεκα­ε­τία του ΄30. 

Δεν είναι δύσκο­λο να εντο­πί­σει κανείς τους πολι­τι­κούς στη Δύση που θα ήθε­λαν να ακο­λου­θή­σουν αυτή την κατεύθυνση.

Στο μετα­ξύ, όσοι από εμάς θέλουν να δια­τη­ρή­σουν τόσο τη φιλε­λεύ­θε­ρη δημο­κρα­τία όσο και τον παγκό­σμιο καπι­τα­λι­σμό πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­σουν ορι­σμέ­να ζητή­μα­τα. Ένα από αυτά είναι κατά πόσον έχει νόη­μα να προ­ω­θού­νται διε­θνείς συμ­φω­νί­ες που περιο­ρί­ζουν τους εθνι­κούς ελέγ­χους προ­κει­μέ­νου να ωφε­λού­νται οι πολυ­ε­θνι­κές εται­ρεί­ες. Όπως επι­ση­μαί­νει ο καθη­γη­τής του Χάρ­βαρντ, Λόρενς Σάμερς, «οι διε­θνείς συμ­φω­νί­ες πρέ­πει να αξιο­λο­γού­νται όχι με βάση πόσοι φραγ­μοί αίρο­νται αλλά με βάση πόσο ενδυ­να­μώ­νο­νται οι πολίτες». 

Το εμπό­ριο απο­φέ­ρει κέρ­δη, αλλά δεν μπο­ρεί να απο­τε­λεί αυτοσκοπό.

Για να προ­στα­τευ­θεί η νομι­μό­τη­τα των δημο­κρα­τι­κών πολι­τι­κών μας συστη­μά­των, πρέ­πει πάνω απ΄ όλα να εξα­σφα­λι­στεί ότι η οικο­νο­μι­κή πολι­τι­κή υπη­ρε­τεί τους πολ­λούς, όχι τους λίγους. Αν δεν το πετύ­χου­με, η ίδια η βάση της πολι­τι­κής μας τάξης θα καταρ­ρεύ­σει. Και αυτό δεν θα κάνει καλό σε κανέναν.

_________________________________

Ο Βρε­τα­νός Μάρ­τιν Γουλφ είναι ο επι­κε­φα­λής σχο­λια­στής επί οικο­νο­μι­κών θεμά­των στους Financial Times 
(http://www.ft.com/comment/columnists/martin-wolf). Τα πλέ­ον πρό­σφα­τα βιβλία του είναι « The Shifts and the Shocks: What we’ve learned – and still have to learn – from the financial crisis» (Allen Lane, 2014) και «Why Globalization Works» (Yale University Press, 2004). 

Post Views: 7
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
΄πολιτική παραπληροφόρηση

Αφιερωμένο εξαιρετικά…

Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2015
Μίλτος Βασιλείου
…Είναι το ρεπορ­τάζ του Nooz.gr, που αντι­γρά­φου­με και σας το μετα­φέ­ρου­με… Η γυμνή οικο­νο­μι­κο-κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα της χώρας, όχι με γενι­κο­λο­γί­ες αλλά με την ψυχρή γλώσ­σα των αριθ­μών, όπως προ­κύ­πτει μέσα από σχε­τι­κή μελέτη…
Αφιε­ρώ­νε­ται στον πρω­τα­γω­νι­στή του spot με τον μικρό Νικό­λα… Και στους συνερ­γά­τες του… Τους γνω­στούς ανα­νή­ψα­ντες ακρο­δε­ξιούς έως τους ανα­νή­ψα­ντες σοσια­λι­στα­ρά­δες και παρα­πέ­ρα… Ολους αυτούς, που δημιούρ­γη­σαν τους …νέους Παρ­θε­νώ­νες και ανε­ρυ­θρί­α­στοι διεκ­δι­κούν συνέ­χεια στο εθνο­σω­τή­ριο έργο τους…

Ένας στους τρεις σε “παγίδα” φτώχειας, χρέους

Περισ­σό­τε­ρο από το ένα τρί­το του πλη­θυ­σμού βρί­σκε­ται σε διπλή παγί­δα φτώχειας
και χρέ­ους, καθώς από τη μια μειώ­νε­ται το δια­θέ­σι­μο εισό­δη­μα σε επί­πε­δα κάτω
του ορί­ου φτώ­χειας, και από την άλλη συσ­σω­ρεύ­ο­νται υπο­χρε­ώ­σεις οι οποί­ες είναι
αδύ­να­το να εξυ­πη­ρε­τη­θούν ομαλά. 

Αυτό προ­κύ­πτει από τα απο­τε­λέ­σμα­τα της
έρευ­νας «Εισό­δη­μα- Δαπά­νες νοι­κο­κυ­ριών 2014» που διε­νήρ­γη­σε το
ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ.
Τα στοι­χεία της δεί­χνουν ότι τα ελλη­νι­κά
νοι­κο­κυ­ριά αντι­με­τω­πί­ζουν μεγά­λες δυσκο­λί­ες προ­κει­μέ­νου να ανταποκριθούν
στις καθη­με­ρι­νές τους υπο­χρε­ώ­σεις και ότι οι επι­πρό­σθε­τες επι­βα­ρύν­σεις που
επι­βλή­θη­καν μέσα στο 2014 απο­ψί­λω­σαν κάθε προ­ο­πτι­κή ανά­σχε­σης της αρνητικής
πορεί­ας που είχε δια­μορ­φω­θεί με την εξι­σορ­ρό­πη­ση των δημο­σιο­νο­μι­κών
μεγε­θών. 




Η απου­σία νομο­θε­τι­κών ρυθ­μί­σε­ων για τη μη άρση
των πλει­στη­ρια­σμών, η αύξη­ση του φόρου ακι­νή­των και οι κατα­σχέ­σεις
κατα­θέ­σε­ων για ληξι­πρό­θε­σμες οφει­λές, που συνε­χί­στη­καν, έχουν τροφοδοτήσει
ένα νέο κύμα ανα­σφά­λειας και μεί­ω­σης της εγχώριας
ζήτη­σης.

Κατα­δει­κνύ­ε­ται επί­σης ότι παγιώ­νε­ται η τάση που οδη­γεί τα
νοι­κο­κυ­ριά σε χαμη­λό­τε­ρη κατα­νά­λω­ση και υπο­βαθ­μι­σμέ­νη ποιότητα
ζωής, σε υπερ­συσ­σώ­ρευ­ση ιδιω­τι­κού χρέ­ους (άλλω­στε σύμ­φω­να με τα
τελευ­ταία στοι­χεία το σύνο­λο του ιδιω­τι­κού χρέ­ους ανέρ­χε­ται πλέ­ον στα 180 δισ.
ευρώ, ενώ οι ληξι­πρό­θε­σμες οφει­λές προς δημό­σιο έχουν αγγί­ξει τα 100 δισ. ευρώ)
και σε εντει­νό­με­νη ανα­σφά­λεια ως προς τις μελλοντικές
προσδοκίες.

Σύμ­φω­να με την έρευνα:

1) Περισ­σό­τε­ρα από 3 στα
10 νοι­κο­κυ­ριά δηλώ­νουν, ότι δια­βιούν με ετή­σιο οικο­γε­νεια­κό εισό­δη­μα που
βρί­σκε­ται στην κατώ­τε­ρη εισο­δη­μα­τι­κή κλί­μα­κα (<10000 b=””> Πιο υψη­λό στις κατη­γο­ρί­ες νοι­κο­κυ­ριών με 2 και 4
μέλη

.


2) Ποσο­στό 93,7% των νοι­κο­κυ­ριών παρου­σί­α­σαν σημαντική
μεί­ω­ση των εισο­δη­μά­των μετά το ξέσπα­σμα της κρί­σης, με σαφέ­στα­τη την τάση
διεύ­ρυν­σης της ανισότητας.

3) Ποσο­στό 46,9% του πλη­θυ­σμού δήλωσε
ότι το οικο­γε­νεια­κό εισό­δη­μα δεν επαρ­κεί για την κάλυ­ψη των ανα­γκών και
55% του πλη­θυ­σμού δήλω­σε ότι χρειά­στη­κε επι­πρό­σθε­τους μη ίδιους
πόρους (δανει­σμό από συγ­γε­νείς- φίλους, τρα­πε­ζι­κό δανει­σμό, εκποίηση
περιου­σια­κών στοι­χεί­ων, ενεχυροδανειστήριο).

4) Το 35,9% των νοικοκυριών,
δηλα­δή πάνω από 1 εκατ. νοι­κο­κυ­ριά έχουν στην οικο­γέ­νεια ένα του­λά­χι­στο άτομο
σε ανερ­γία. Από αυτό το ποσο­στό μόνο 8,9% λαμ­βά­νουν επίδομα
ανερ­γίας.

5) Είναι απο­γοη­τευ­τι­κό το γεγο­νός ότι οι συντάξεις
απο­τε­λούν για το 52% των νοι­κο­κυ­ριών την κυριό­τε­ρη πηγή εισο­δή­μα­τος.
Το αντί­στοι­χο ποσο­στό ήταν 42% το 2012.

6) Η συσ­σώ­ρευ­ση των οικονομικών
υπο­χρε­ώ­σε­ων των νοι­κο­κυ­ριών μέσα στο 2014 συνε­χί­στη­κε και διευ­ρύν­θη­κε ορια­κά σε
σχέ­ση με το προη­γού­με­νο έτος. Περισ­σό­τε­ρα από 1 στα 3 νοι­κο­κυ­ριά βρίσκονται
στο όριο καθυ­στέ­ρη­σης πλη­ρω­μών προς το δημό­σιο, ταμεία ΔΕΚΟ, τρά­πε­ζες, δάνεια
κλπ, λόγω αδυ­να­μί­ας πληρωμής.

7) Ποσο­στό 42,5% των νοικοκυριών
δια­τη­ρούν αρνη­τι­κές προσ­δο­κί­ες ως προς την δυνα­τό­τη­τά τους να καλύψουν
βασι­κές υπο­χρε­ώ­σεις το επό­με­νο έτος. Εξάλ­λου, 35,4% θεω­ρούν ότι δεν θα
μπο­ρέ­σουν να αντα­πο­κρι­θούν στις φορο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις το επόμενο
έτος.

8) Σημα­ντι­κή αύξη­ση, παρά τη μεί­ω­ση της συνο­λι­κής πιστωτικής
επέ­κτα­σης, σημεί­ω­σε η χρή­ση του πλα­στι­κού χρή­μα­τος για την κάλυ­ψη των
υπο­χρε­ώ­σε­ων του νοι­κο­κυ­ριού. Η χρή­ση πιστω­τι­κής κάρ­τας αυξή­θη­κε από το 15,8% το
2012 στο 25,4% το 2014.

9) Ανη­συ­χη­τι­κό είναι το γεγο­νός ότι τα νοικοκυριά
αύξη­σαν την ιδιω­τι­κή τους δαπά­νη για ιατρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή περί­θαλ­ψη, λόγω
της αύξη­σης της ιδιω­τι­κής συμ­με­το­χής και της μεί­ω­σης της δημό­σιας δαπάνης
στην υγεία (στη μονα­δι­κή κατη­γο­ρία στην οποία υπήρ­ξε θετι­κό ισοζύγιο
δαπάνης).

10) Μέσα στο 2014, πάνω από 54% των νοι­κο­κυ­ριών κλή­θη­καν να
πλη­ρώ­σουν περισ­σό­τε­ρο από 500 ευρώ για φόρο ακι­νή­των. Το αντί­στοι­χο
ποσο­στό το 2013 ήταν 46,8%. 

Τρία στα δέκα νοι­κο­κυ­ριά εκφρά­ζουν φόβο
ότι θα χάσουν το σπί­τι τους εξ αιτί­ας τόσο των συσ­σω­ρευ­μέ­νων υπο­χρε­ώ­σε­ων όσο και
των επι­πρό­σθε­των επι­βα­ρύν­σε­ων (δανεια­κών, φορο­λο­γι­κών και άλλων).

Η
έρευ­να εντάσ­σε­ται στις ετή­σιες τακτι­κές έρευ­νες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ σε συνερ­γα­σία με
την εται­ρία MARC AE. Έγι­νε σε δείγ­μα 1025 αντι­προ­σω­πευ­τι­κών νοικοκυριών
στο σύνο­λο της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας τον Δεκέμ­βριο του 2014.
Post Views: 0
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
μόνον για κλάμματα...

Αφιερωμένο εξαιρετικά…

Σάββατο 20 Ιουλίου 2013
Μίλτος Βασιλείου
Είναι πολύ πιθα­νόν φίλοι ανα­γνώ­στες της ΦΑΙΑΚΙΑΣ να έχε­τε ήδη δια­βά­σει από δια­φο­ρε­τι­κές πηγές του δια­δι­κτύ­ου το κεί­με­νο που ακο­λου­θεί… Αισθαν­θή­κα­με την ανά­γκη να το παρα­θέ­σου­με και εμείς για να το αφιε­ρώ­σου­με εξαι­ρε­τι­κά προς:
-Τον φίλ­τα­το Βόλ­φαγκ (τον Σόϊ­μπε, κατα­λά­βα­τε), που είναι καλός και εκσυγ­χρο­νι­στής Χρι­στια­νός (σαν Λουθηριανός).
-Την φιλ­τά­τη Αγγέ­λα (την Μέρ­κελ, κατα­λά­βα­τε), που και αυτή σήμε­ρα δια­πνέ­ε­ται από τα φιλάν­θρω­πα, Χρι­στια­νι­κά ιδε­ώ­δη (παλιό­τε­ρα διε­πνέ­ε­το και από τα ουμα­νι­στι­κά ιδα­νι­κά της ΛΔ. Γερμανίας…).
-Τους απα­ντα­χού νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρους, που υπό­σχο­νται σε όλους εμάς (τους εμβρό­ντη­τους αφε­λείς), πρό­ο­δο ανά­πτυ­ξη, ευημερία…
Σε όλους εμάς, που δια­παι­δα­γω­γη­μέ­νοι επί 10ετίες στην “σοσια­λι­στι­κή” ιδε­ο­λο­γία και πρα­κτι­κή της πάρ­της μου, ελπί­ζου­με, πως και πάλι θα την βολέ­ψου­με… Πως τα πράγ­μα­τα θα πάνε καλύ­τε­ρα… Που θα βιώ­νου­με νέες καται­γί­δες από τον Οκτώ­βρη και θα νομί­ζου­με ότι …ψιχα­λί­ζει.
Δια­βά­στε το ή ξανα­δια­βά­στε το. Είναι αληθινό…

Γρά­φει ο
Αγγε­λό­που­λος Περικλής
Βρέ­θη­κα
 σε ένα νηπιο­τρο­φείο στην Καλ­λι­θέα όπου φιλο­ξε­νεί παι­διά, που αδυ­να­τούν οι
γονείς να τους προ­σφέ­ρουν ακό­μη και την απα­ραί­τη­τη διατροφή!!!
Εκεί λοι­πόν
εκτυ­λί­χθη­κε το εξής περιστατικό:

Μια μητέ­ρα
επι­σκέ­φθη­κε τα παι­διά της για να μεί­νει λίγο μαζί τους, πέρα­σε η ώρα με
αγκα­λιές χαρές και παιχνίδια.
Ήρθε η ώρα
όμως που έπρε­πε να φύγει.
Κλά­μα­τα, τα
μικρά κρα­τού­σαν την μανού­λα με τα χερά­κια τους τόσο σφι­χτά, που την πονούσαν,
ενώ εκεί­νη το μόνο που μπο­ρού­σε να δώσει ήταν υπο­σχέ­σεις ότι θα ξανάρ­θει την
επο­μέ­νη ημέ­ρα Τότε ήταν που το μεγα­λύ­τε­ρο, με ποτά­μι τα δάκρυα άρχι­σε να την
παρα­κα­λά­ει με δυνα­τή φωνή να τα πάρει στο σπίτι…
«Δεν μπο­ρώ
καρ­δού­λα μου, δεν έχου­με τίπο­τα στο σπί­τι ούτε να φάμε…»
Το πρό­σω­πο
της μικρής σοβά­ρε­ψε, σκέ­φτη­κε λίγο και έδω­σε την πιο συγκλο­νι­στι­κή λύση στο
πρό­βλη­μα που έχω ακού­σει στην ζωή μου:
«Πάρε μας
μανού­λα μου στο σπί­τι και εμείς δεν θα πει­νά­με ποτέ……»

Προς άπα­ντες
υπευ­θύ­νους: Όλα εδώ πλη­ρώ­νο­νται!   
Post Views: 0
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted