περιγράψει την αποδόμηση ενός κοινωνικού θεσμού μπορεί να έχει και το στοιχείο της
υπερβολής για να αποδώσει την ένταση του κινδύνου που επικρέμαται…
Αν όμως μιλήσουμε για την παρούσα κατάσταση στο ‘Εθνικό
Σύστημα Υγείας’ ο όρος αγγίζει τα όρια της κυριολεξίας…
Μοιάζουν απίστευτα όσα συμβαίνουν σήμερα, κατά τρόπο
εντελώς απροκάλυπτο και κυνικό… Ας συνοψίσουμε, επιγραμματικά:
δημιούργησαν τις προϋποθέσεις σταδιακής έκπτωσης της λειτουργίας του… Αυτό το
τονίζαμε από τότε, το 1982, όταν διανεμήθηκε στους Ιατρικούς Συλλόγους της χώρας
το σχετικό νομοσχέδιο για ..προβληματισμό.. Μοιάζαμε, κακοπροαίρετοι και
εμπαθείς αλλά, δυστυχώς ο χρόνος έκρινε…
Εκφεύγει από τα πλαίσια αυτής της ανάρτησης η ανάλυση
των όρων, που ναρκοθέτησαν ιδρυτικά το ΕΣΥ… Οι ‘υπερασπιστές’ του που τότε καμάρωναν
υπερφίαλα και λοιδωρούσαν τους κρίνοντες παρακάμπτουν τις δομικές ανεπάρκειες
και αποδίδουν την κατρακύλα του ΕΣΥ στις τελευταίες κυβερνήσεις…
Ασφαλώς οι κυβερνήσεις δεν είναι ανεύθυνες. Και η
κύρια τους ευθύνη έγκειται στην υλοποίηση των επιταγών του συστήματος και
μάλιστα στην πιο επώδυνη μορφή τους με τα γνωστά μνημόνια…
των μνημονιακών ‘ευεργεσιών’… Ισως καμία άλλη απόδειξη να μην είναι τόσο ισχυρή
για τον εγκληματικό χαρακτήρα των μνημονιακών κατευθύνσεων όσο οι συνέπειές τους
στην δημόσια Υγεία. Ετσι, από το 2010 δεν μιλάμε για ανάγκες συμπληρώσεων,
προσλήψεων, ανακαινίσεων, προμήθειας υλικού ανανέωσης υποδομών κ.λ.π. Ο
απορφανισμός σε υγειονομικό προσωπικό ξεπέρασε όλα τα όρια αντοχής σε
στοιχειωδώς κανονική παροχή υπηρεσιών…
κυβερνήσαντες την απίθανη ελάττωση εργαζομένων υπόσχονταν διορισμούς και έκαναν
συγκρίσεις με τους προηγούμενους, που αποδείκνυαν …πόσο καλύτεροι από αυτούς είναι…
Αν μετράγαμε τις χιλιάδες υπεσχημένες προσλήψεις θα έπρεπε
να …διαδηλώνουμε για να σταματήσει η ‘σπατάλη του δημοσίου χρήματος σε
διορισμούς’… Σκληρός ανταγωνισμός δουλέματος!
Χωρίς αιδώ, π.χ., οι πολιτικοί προϊστάμενοι στον χώρο της υγείας αναγγέλλουν
αποσπάσεις γιατρών από αγροτικά ιατρεία για να καλύψουν κενά σε νομαρχιακά
νοσοκομεία… Εξαγγέλλουν εσωτερικές αποσπάσεις, που οδηγούν στην προσωρινή
ενίσχυση κάποιου τμήματος και την ταυτόχρονη διάλυση κάποιου άλλου… Με κριτήρια
προτεραιότητας, υποτίθεται… Σαν σε συνθήκες κινητού χειρουργείου εν καιρώ
πολέμου… Αποσπάσεις ακόμη και διαφορετικών ειδικοτήτων από το αντικείμενο του
τμήματος, που αποσπώνται… Επιβάλλουν ιατρικές εφημερίες και βάρδιες
υγειονομικού προσωπικού επί δύο και τρία 24ωρα στην σειρά, κακοποιώντας βάρβαρα
τις δυνατότητές τους να παραμένουν απλά ξύπνιοι… Όχι βέβαια για να υπηρετούν με
επάρκεια τον απαιτητικό τομέα παροχής υγειονομικών υπηρεσιών…
Όλα αυτά αναγγέλλονται δημόσια ως …ένδειξη του μεγάλου
αγώνα της πολιτείας για την υγεία των πολιτών της…
τις ολιγωρίες των διοικητών των νοσοκομείων… Τελευταίο χτύπημα του Ζορό
-υπουργού η αποπομπή της Διευθύντριας του Δημόσιου Μαιευτηρίου ‘Ελενα Βενιζέλου’,
που δεν φρόντισε για την θέρμανση των ασθενών του ιδρύματος… Καλά τις έκανε,
γιατί σύμφωνα με τις πληροφορίες μας. έρεαν οι κρουνοί του πετρελαίου αλλά αυτή
δεν πατούσε το κουμπί του καλοριφέρ…
και την κυβέρνησή μας για την εγρήγορση και την αποτελεσματικότητά τους!!! Ταυτόχρονα
πρέπει να λοιδορήσουμε την ανεπαρκέστατη διευθύντρια!
Εδώ βέβαια ταιριάζει το: καλά κάνουν… Αφού μπορούν να εξασφαλίζουν την σιγή μας, την ανοχή
μας, καλά κάνουν…
τέκνο της ανάγκης’ στο παρά ένα της τυπικής του διάλυσης… Τότε, η ‘σωτήρια
παρέμβαση του Σούπερμαν ιδιωτικού τομέα θα τύχει …της ανακουφιστικής
επιδοκιμασίας μας… Από όσους βέβαια θα μπορούν να δεχτούν τις αναβαθμισμένες
οικονομικά υπηρεσίες του…
Γι’ αυτό, η απεργιακή κινητοποίηση των Υγειονομικών
πρέπει να είναι παλλαϊκή υπόθεση…
ΥΓ1. Ο εκφυλισμός των συστημάτων υγείας σε όλες τις καπιταλιστικές
μητροπόλεις είναι γεγονός… Και μάλιστα σε ρυθμούς επιδείνωσης, που μπορεί να
ξεπερνούν και τους δικούς μας… Στην Γαλλία π.χ., που γνώριζε ένα δημόσιο υγειονομικό
σύστημα με υψηλές προδιαγραφές οργάνωσης και απόδοσης, το υγειονομικό προσωπικό
έχει ελαττωθεί κατά 33% μέσα σε 10 χρόνια…Τα αποτελέσματα αυτονόητα…
ΥΓ2. Σε επόμενη ανάρτηση θα επιχειρήσουμε να
ατιολογήσουμε την άποψή μας, πως το ΕΣΥ δεν επισκευάζεται… Μόνον
ανασυγκροτείται… Ένα άλλο ΕΣΥ με ριζικά αναβαθμισμένα οικονομικά, με ενσωμάτωση
του Πανεπιστημιακού χώρου στις υπηρεσίες του και ουσιαστικές επιστημονικές και
οικονομικές συντεταγμένες για το προσωπικό του είναι αναγκαίο…
Τον λόγο έχουν οι εργαζόμενοι, οι λαοί …