ύπαρξη του ΕΣΥ είχε θορυβήσει τα μάλα τους παραδοσιακούς δεξιούς, που έβλεπαν
στο Εθνικό Σύστημα υγείας …την είσοδο του μπολσεβικισμού από την πίσω πόρτα…
Αυτό οι ακραίοι, βέβαια, γιατί οι τεχνοκράτες golden boys της μεγάλης φιλελεύθερης
παράταξης είχαν διαγνώσει από ιδρύσεώς του το …ξόφλημά του και πανηγύριζαν δεόντως…
του Πανελληνίου ΣΟΚ, των …ιδρυτών του ΕΣΥ, που κατά την πάγια και πολιτικά γονιδιακή
τους συνήθεια ναρκοθέτησαν το ΕΣΥ στα ίδια του τα θεμέλια…
άνθισε από τις πρώτες ώρες καθιέρωσης του εθνικού συστήματος … Πώς να γίνει
αλλιώς αφού τεράστιες, δομικές αδυναμίες του νέου θεσμού έπρεπε να καλύπτονται…
Ηταν ανάγκη της κοινωνίας. Και αυτή την ανάγκη ανέλαβαν να …εξυπηρετήσουν τα
γιγάντια μεγαλονοσηλευτήρια, που ανδρώθηκαν …’εν μία νυκτί’. Αφήνοντας στο
αναχρονιστικό παρελθόν κάτι μικρές κλινικές της γειτονιάς, που φυτοζωούσαν προ
του ΕΣΥ…
Α μην πλατειάσουμε άλλο… Αισθανόμαστε όμως την ανάγκη
να υπογραμμίσουμε την δομική ευθύνη αυτών, που σήμερα ολοφύρονται μπροστά στον
φρεσκοσκαμμένο τάφο του Εθνικού
Συστήματος Υγείας, που ο αρμόδιος Υπουργός σκάβει με χέρια και με νύχια…
Ολημερίς και ολονυχτίς… ΜΕ πίστη και με πάθος…
παραδεχτούμε, πως οι νυν κυβερνώντες -τόσο ο πολυχρονεμένος όσο και οι αρμόδιοι
βεζύρηδες- είχαν πολύ έγκαιρα ειδοποιήσει για τις προθέσεις τους σχετικά με την
ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ… Για την κυβέρνηση, η ιδιωτικοποίηση ενός τομέα κοινωνικών
υπηρεσιών με τεράστια περιθώρια κερδοσκοπίας, όπως η παροχή υπηρεσιών υγείας
είναι γραμμένη στα ιδεολογικο-πολιτικά της χρωμοσώματα…
Το είχε διακηρύξει ο πρωθυπουργός προεκλογικά και το
2019… Και θα το είχε υλοποιήσει με γοργό βηματισμό αλλά ας όψεται ο …κορονοϊός…
Κατά την διάρκεια της πανδημίας του οποίου, ο ιδιωτικός τομέα την έκανε με
ελαφρά πηδηματάκια και την απόλυτη κάλυψη της κυβέρνησης ενώ ο δημόσιος τομέας,
ήδη βαριά τραυματισμένος σε προσωπικό και υποδομές από την …χρυσή 10ετία των
μνημονίων τράβηξε όλο το κουπί της πωτοφανούς λοιμώδους επέλεασης και εισέπραξε
ολίγα βραδυνά -κατά τις 9 μ.μ.- χειροκροτήματα από sic κυράτσες,
που έβγαιναν επί τούτου στις βεραντάρες τους…
δεν υλοποιείται ούτε ένας διορισμός υγειονομικών, η πολιτική βούληση ήταν
σταθερή και αμετακίνητη: το ΕΣΥ στον βωμό
της ιδιωτικής κερδοσκοπίας…
Οσα ακολούθησαν στο νομικό πλαίσιο του ΕΣΥ μετά την
λήξη του COVID
συναγερμού επιβεβαιώνουν του λόγου το
ασφαλές… Μέγα πλήθος υπουργικών αποφάσεων και νομοθετημάτων προωθεί τον
ευτελισμό του ΕΣΥ στο μη περαιτέρω.
θριαμβολογίες του Σπυρίδωνος – Αδώνιδος τα απογευματινά χειρουργεία, για όσους
έχουν και κατέχουν και που μπορούν… στην κοινωνία της ‘αξιοκρατίας’ να
απολαμβάνουν τα προνόμια της οικονομικο-κοινωνικής τους θέσης…
Αλλά και μερικοί από τους άλλους, το μικρομεσαίους,
μπροστά στην θανάσιμη απειλή της αρρώστιας θα ξεπουλήσουν το βιός και την τιμή τους
για να απολαύσουν το εξαιρετικό προνόμιο -κάποτε αυτονόητο δικαίωμα- της έγκαιρης
θεραπείας… Για την πλέμπα ούτε λόγος…
Για όλους ισχύει το σοφό Μαντουκιώτικο ρητό: ίσα τα γουρούνια μας και τα γουρούνια ίσα μας!!!
διαφοράς των πολιτών στα πλαίσια της καπιταλιστικής ….ισονομίας, ένα ανεπαρκές,
κολοβωμένο σύστημα παροχής υπηρεσιών σπρώχνει το ωράριό του προς τις μεταμεσημβρινες
ώρες για την εξυπηρέτηση των …καλύτερων ανάμεσά μας…
καταδίκης έχει αποτυπωθεί στα φαρδιά χαμόγελα του υπουργού και των συν αυτώ… Και
όπως, διακήρυξε καθηγητής χειρουργικής από την συμπρωτεύουσα, που δεν μάσαγε τα
λόγια του, ο θεσμός των απογευματινών χειρουργείων θα πετύχει γιατί υπάρχει
κίνητρο: το χρήμα.
Ξεθάρεψε και ο επί της Υγείας βεζύρης και οργάνωσε πιο
επιθετικά την διείσδυση του ιδιωτικού τομέα στο ΕΣΥ… Μέσω της αρμόδιας υπουργού
και με την κλασσική και προσφιλή μέθοδο των συμπληρωματικών διατάξεων σε άσχετα
νομοσχέδια προσπάθησε να περάσει την νομιμοποίηση της εργασίας των ιδιωτών
ιατρών στο ΕΣΥ…
Αντέδρασαν ορισμένοι από τα αντιπολιτευτικά έδρανα… Κανένα
πρόβλημα, είπε ο Σπυρίδων-Αδωνις, θα το φέρει σε καμία 10ριά μέρες ως ξεχωριστό
νομοσχέδιο…
Πρόβλημα βέβαια υπάρχει και πολύ σοβαρό αλλά αυτό τόχουμε εμείς… Και η ξεχειλωμένη
ανεκτικότητά μας, που χτυπάει κόκκινο εδώ και πολύ καιρό… Αλλά το συνηθίσαμε
και αυτό…
Γι’ αυτό: άντε γειά!!!