ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ - Φαιακία

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ

Γρά­φει ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Γιάν­νης Λύχρος και η ΦΑΙΑΚΙΑ ασμέ­νως αναπαράγει…

 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ

Σχε­τι­κά με το ιστο­ρι­κό του
συντα­ξιο­δο­τι­κού και της κρι­τι­κής που γίνε­ται από κάποιες πλευ­ρές, οι οποίες
προ­σπα­θούν να βγά­λουν λάδι την ΝΔ και τον νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό, έχω να παρατηρήσω
τα εξής:

1ον. Είναι παραβίαση
των στοι­χειω­δών κανό­νων της λογι­κής, να συγκρί­νεις εντε­λώς ανό­μοια πράγματα.
Δεν μπο­ρεί να μπερ­δεύ­ει κανείς τις πιθα­νές και θεμι­τές εργα­τι­κές διεκδικήσεις,
με τελε­σί­δι­κες απο­φά­σεις δικα­στη­ρί­ων. Τα ποσά που επι­δι­κά­στη­καν από τα
δικα­στή­ρια δεν απο­τε­λούν παρο­χή. Είναι υπο­χρέ­ω­ση, της όποιας κυβέρ­νη­σης, να τα
απο­δώ­σει στους δικαιού­χους. Απο­τε­λεί εξα­πά­τη­ση των δικαιού­χων η παρα­ποί­η­ση της
από­φα­σης. Δεν είναι απλή παρα­βί­α­ση κει­μέ­νων νόμων, αλλά συνταγ­μα­τι­κή εκτρο­πή της
εκτε­λε­στι­κής εξου­σί­ας η αυθαί­ρε­τη περι­κο­πή τους κατά 60%. 

   


2ον. Η κυβέρ­νη­ση των
ΣΥΡΙ­ΖΑ-ΑνΕλ παρέ­λα­βε, εν μέσω μνη­μο­νί­ων, ένα ασφα­λι­στι­κό σύστη­μα οικο­νο­μι­κά ναυαγισμένο,
για πολ­λο­στή φορά με κατα­κρε­ουρ­γη­μέ­να – κλεμ­μέ­να απο­θε­μα­τι­κά και με τερά­στια  ελλείμ­μα­τα. Η εφαρ­μο­γή της αρχής των μηδενικών
ελλειμ­μά­των ήταν προ των πυλών. Αρχή που απει­λού­σε ευθέ­ως την ΜΗ κατα­βο­λή των
επι­κου­ρι­κών συντά­ξε­ων και δρα­στι­κές περαι­τέ­ρω μειώ­σεις των κυρί­ων συντάξεων.
Υπήρ­χε και μνη­μο­νια­κή υπο­χρέ­ω­ση για μεί­ω­ση της συντα­ξιο­δο­τι­κής δαπά­νης σε ύψος
1,5% του ΑΕΠ. Μέσα σε αυτό το κλί­μα η κυβέρ­νη­ση των ΣΥΡΙ­ΖΑ-ΑνΕλ κατά­φε­ρε να μην
θίξει ούτε για ένα ευρώ τις κύριες συντά­ξεις, να μην εφαρ­μό­σει καθό­λου την αρχή
του μηδε­νι­κού ελλείμ­μα­τος στις επι­κου­ρι­κές, οι οποί­ες μειώ­θη­καν με το μικρότερο
δυνα­τό ποσό. 

3ον. Χωρίς δικα­στι­κές παρεμβάσεις
διόρ­θω­σε την απά­τη που εφαρ­μο­ζό­ταν σε όλους τους συντα­ξιού­χους. Δηλα­δή, τον
υπο­λο­γι­σμό των κρα­τή­σε­ων πάνω στο εικο­νι­κό ποσό της σύντα­ξης και όχι στο
πραγ­μα­τι­κό που προ­έ­κυ­πτε μετά την εφαρ­μο­γή των 13 μειώ­σε­ων, που νομοθετήθηκαν
στα έτη 2010 – 2013. Έδω­σε πίσω τα ανα­δρο­μι­κά που προ­έ­κυ­πταν από την διόρθωση
αυτή, επί­σης χωρίς δικα­στή­ρια και εξαι­ρέ­σεις. Απο­τέ­λε­σμα ήταν αφ΄ ενός ότι
είδαν κάποια ποσά, σημα­ντι­κά για την πλειο­ψη­φία των συντα­ξιού­χων, στους
λογα­ρια­σμούς τους, αφ΄ ετέ­ρου ελα­χι­στο­ποι­ή­θη­κε η αύξη­ση των κρα­τή­σε­ων, που
ανα­γκα­στι­κά εφάρ­μο­σε, για τις κρα­τή­σεις για την περί­θαλ­ψη.   

4ον. Ανα­διορ­γά­νω­σε το
ασφα­λι­στι­κό σε νέα βάση, με ενο­ποί­η­ση των ταμεί­ων, με νέο τρό­πο υπο­λο­γι­σμού των
συντά­ξε­ων, ώστε να μπο­ρεί να είναι βιώ­σι­μο με τα οικο­νο­μι­κά δεδο­μέ­να της
επο­χής. Πέτυ­χε να δοθεί, για του­λά­χι­στον δύο χρό­νια, η προ­σω­πι­κή δια­φο­ρά σε
όσους με τον νέο υπο­λο­γι­σμό είχαν μικρό­τε­ρες συντά­ξεις και με την δημοσιονομική
πολι­τι­κή της να μην κοπεί ποτέ. Συνέ­δε­σε το ύψος των κρα­τή­σε­ων με το ύψος του
εισο­δή­μα­τος, που ευνό­η­σε την συντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των εργα­ζο­μέ­νων. Ήταν ένα
μέτρο φιλο­λαϊ­κής ανα­κα­τα­νο­μής του εισο­δή­μα­τος. Μέτρο που, αμέ­σως πριν καλά –
καλά ορκι­στεί, η νέα κυβέρ­νη­ση κατάρ­γη­σε μαζί με το ταβά­νι για τους
μεγα­λό­μι­σθους και μεγαλοσυνταξιούχους.

5ον. Μόλις η
δημο­σιο­νο­μι­κή πολι­τι­κή το επέ­τρε­ψε, ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΕ 13η παρο­χή σύντα­ξης σε ύψος 100%
για τους πολύ χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χους, προ­ο­δευ­τι­κά μειού­με­νη μέχρι το 50% στις
μεγα­λύ­τε­ρες συντά­ξεις. Έδει­ξε λοι­πόν με πρά­ξεις, ότι δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με την
κοι­νο­τι­κή επι­τα­γή για 12 μόνο παρο­χές. Προ­α­νάγ­γει­λε την επέ­κτα­ση του μέτρου και
στο δώρο Χρι­στου­γέν­νων, με την βελ­τί­ω­ση των δημο­σιο­νο­μι­κών. Το μέτρο αυτό το
κατάρ­γη­σε με ΝΟΜΟ η κυβέρ­νη­ση της ΝΔ, στε­ρώ­ντας ένα σημα­ντι­κό ποσό από τις
τσέ­πες των συντα­ξιού­χων. 

6ον. Τα σχε­δόν 5
χρό­νια της δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας από την κυβέρ­νη­ση των ΣΥΡΙ­ΖΑ-ΑνΕλ είναι η
μόνη περί­ο­δος στην μετα­πο­λε­μι­κή του­λά­χι­στον ιστο­ρία της χώρας, που τα
απο­θε­μα­τι­κά του ασφα­λι­στι­κού όχι μόνο δεν μειώ­θη­καν, αλλά δημιουρ­γή­θη­κε ένα
απο­θε­μα­τι­κό πολ­λών εκα­το­ντά­δων εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ. Δηλα­δή, είναι η μοναδική
περί­ο­δος που τα χρή­μα­τα των εργα­ζο­μέ­νων όχι μόνο δεν ΕΚΛΑΠΗΣΑΝ, αλλά αυγάτισαν
και παρέ­μει­ναν για να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για τον σκο­πό που συλ­λέ­χτη­καν. Σε λίγους
μόνο μήνες δια­κυ­βέρ­νη­σης της ΝΔ, παρό­λο που αύξη­σε κατά 28% (από 180 σε 230) τις
κρα­τή­σεις των χαμη­λό­μι­σθων, που απο­τε­λού­σαν και απο­τε­λούν την συντριπτική
πλειο­ψη­φία των εργα­ζό­με­νων, όχι μόνο εξα­νε­μί­στη­καν, αλλά ήδη έχουν δημιουργηθεί
σημα­ντι­κά ελλείμματα.

Αυτά είναι τα
ουσια­στι­κό­τε­ρα πραγ­μα­τι­κά γεγο­νό­τα που συν­θέ­τουν το συντα­ξιο­δο­τι­κό και
ασφα­λι­στι­κό ζήτη­μα. Είναι εμφα­νής πέρα από κάθε αμφι­βο­λία η ουσια­στι­κή διαφορά
αντι­με­τώ­πι­σης από την κυβέρ­νη­ση των ΣΥΡΙ­ΖΑ-ΑνΕλ και όλων των άλλων
μετα­πο­λε­μι­κών κυβερ­νή­σε­ων και ιδιαί­τε­ρα της ΝΔ της περιό­δου Σαμα­ρο­βε­νι­ζέ­λων και
Κολά­μπια. Τόσο στο ταξι­κό, όσο στο ηθι­κό, το οικο­νο­μι­κό και στο πεδίο της
αποτελεσματικότητας. 

Είναι περισ­σό­τε­ρο από
εμφα­νές ποιος έδρα­σε με στό­χο φιλο­λαϊ­κό. Είναι περισ­σό­τε­ρο από εμφα­νές ποιος
πέτυ­χε ανα­κου­φι­στι­κά για τους εργα­ζό­με­νους μέτρα, δεδο­μέ­νης της οικονομικής
καταστάσεως.

Επει­δή κατά την γνώ­μη μου
πέρα από τσι­τά­τα, ανα­λύ­σεις και ιδε­ο­λο­γή­μα­τα αρι­στε­ρό είναι το φιλο­λαϊ­κό θεωρώ
ΑΡΙΣΤΕΡΗ την πολι­τι­κή της κυβέρ­νη­σης των ΣΥΡΙ­ΖΑ-ΑνΕλ, δια­τη­ρώ­ντας όλες τις
επι­φυ­λά­ξεις μου με πολ­λές πτυ­χές της πολι­τι­κής της, όσο και της πολι­τι­κής του
κόμ­μα­τος με το οποίο συντάσ­σο­μαι, τον ΣΥΡΙΖΑ. Παράλ­λη­λα θεω­ρώ σημαντικά
λαν­θα­σμέ­νες τις από­ψεις που ταυ­τί­ζουν τις πολι­τι­κές αυτές, όχι γιατί
απορ­ρί­πτουν ή κάνουν κρι­τι­κή στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για­τί δικαιώ­νουν και δίνουν συγχωροχάρτι
στις πολι­τι­κές του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού και μάλι­στα στην εκτρω­μα­τι­κή μορ­φή, που
έχουν στην χώρα μας. Αυτή δεν είναι πολι­τι­κή υπέρ των συμ­φε­ρό­ντων του Λαού και
των εργα­ζο­μέ­νων. Όσο λοι­πόν και αν γίνε­ται στο όνο­μα της «καθα­ρής» αριστεράς,
είναι καθα­ρά Δεξιά πολι­τι­κή.  

Γιάν­νης Λύχρος, 1 ΑΥΓ 2020

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted