7.4.2025. Υπόμνηση χρέους

Το σύντο­μο σημεί­ω­μα του φίλ­τα­του Γιώρ­γου Ρού­ση θυμί­ζει την ηθι­κή απο­στο­λή της δια­νό­η­σης σαν δύνα­μης προ­ό­δου και ανατροπής.

Να  αγω­νί­ζε­ται για την ανα­τρο­πή  της κοι­νω­νί­ας όπου τα κέρ­δη του κεφα­λαί­ου είναι πάνω από τις ζωές των ανθρώ­πων,  και να συμ­βά­λει με όλες του τις δυνά­μεις στην ανύ­ψω­ση του επι­πέ­δου συνει­δη­τό­τη­τας του λαού  κάτι που απαι­τεί­ται για να επι­τευ­χθεί αυτή η ανατροπή .

Αυτό είναι το καθή­κον του δια­νο­ού­με­νου σήμερα.

Κι ας μην ξεχνά­με ότι

«…ο Μαρξ ήταν προ­πά­ντων επα­να­στά­της. Ο πραγ­μα­τι­κός σκο­πός της ζωής του ήταν να βοη­θή­σει με έναν οποιο­δή­πο­τε τρό­πο στην ανα­τρο­πή της κεφα­λαιο­κρα­τι­κής κοι­νω­νί­ας και των κρα­τι­κών θεσμών που έχει δημιουρ­γή­σει, να πάρει μέρος στην απε­λευ­θέ­ρω­ση του σύγ­χρο­νου προ­λε­τα­ριά­του, που αυτός του έδω­σε για πρώ­τη φορά τη συνεί­δη­ση της θέσης του και των ανα­γκών του, τη συνεί­δη­ση των όρων της χει­ρα­φέ­τη­σής του…»

Από τον  επι­κή­δειο λόγο του Ένγκελς για τον Μαρξ .