6-1-2023. Κάτω τα χέρια από τα δικά μας παιδιά…

Με μεγά­λη αγω­νία περι­μέ­να­με την αντί­δρα­ση της παρά­τα­ξης μετά τις απο­κα­λύ­ψεις για τον βου­λευ­τή Χειμάρα…

Είχα­με το προη­γού­με­νο Πάτση, που η παρά­τα­ξη πολύ μας στε­νο­χώ­ρη­σε, όταν τον άφη­σε μόνον και απρο­στά­τευ­το να τα βγά­λει πέρα… Γι’ αυτό και τρο­μά­ξα­με μην έχου­με τα ίδια…

Ευτυ­χώς, όμως αυτή την φορά δεν πατή­σα­με την πεπο­νό­φλου­δα… Σφυ­ρί­ξα­με αδιά­φο­ρα… Δεν απα­ντή­σα­με στο τηλέ­φω­νο ούτε στο θηρο­τη­λέ­φω­νο… Τα φίλια ΜΜΕ άσκη­σαν και πάλι με χαρα­κτη­ρι­στι­κή αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα και αμε­ρο­λη­ψία το καθή­κον της σιγής και …όλα καλά!

Για­τί, στο κάτω της γρα­φής, αν συνε­χί­σου­με έτσι, πού θα στη­ρί­ξου­με τον αγώ­να για τα ιδα­νι­κά της φιλε­λεύ­θε­ρης δημο­κρα­τί­ας, της οποί­ας οι απευ­θεί­ας ανα­θέ­σεις απο­τε­λούν βασι­κό ιδε­ο­λο­γι­κό χαρακτηριστικό;;;