… To άρθρο του Δημήτρη Μπελαντή στην Iskra (http://www.iskra.gr) σχετικά με τους κινδύνους εκτροπής αλλά και τις μορφές της εκτροπής, προσαρμοσμένες κατά … πράξιν και περίπτωσιν… Τίτλος: «ΓΙΑΤΙ
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ» : ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ .
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ» : ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ .
Η εισαγωγική θεωρητική και ιστορική αναφορά (Γερμανική κυρίως και Ελληνική) βάζουν τις δυνάμεις της κοινωνικής αλλαγής μπροστά σε αμείλικτα και μη παρακάμψιμα ερωτήματα… Σας το προτείνουμε να το διαβάσετε αυτούσιο στο ιστότοπο της δημοσίευσής του… Εμείς “κλέβουμε” το καταληκτικό σημείο του άρθρου, που καθόλου δεν υποκαθιστά την χρησιμότητα πλήρους ανάγνωσής του… Ισα-ίσα, που και εδώ ξαναμπαίνει το ζήτημα…
….Μπορεί,
λοιπόν, να μην χρειαστεί-και αυτό φαίνεται να είναι το πιθανότερο- μια
ανοιχτή δικτατορία (στρατιωτική ή φασιστική), η οποία θα εξέθετε , επιπλέον, την
ηγεσία της Ε.Ε. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η τυχόν διαμόρφωση μιας
αριστερής διακυβέρνησης δεν θα μπορέσει να προχωρήσει, αν δεν αποδομήσει και
απενεργοποιήσει τους πολιτικούς και οικονομικούς μηχανισμούς έκτακτης ανάγκης,
οι οποίοι έχουν τροποποιήσει ριζικά τις μορφές διακυβέρνησης και άσκησης της
αστικής εξουσίας. Διαφορετικά, η προώθηση ενός εναλλακτικού σχεδίου ή δεν θα
γίνει καθόλου ή θα προσκρούσει σε πρωτόγνωρες συστημικές αντιστάσεις. Βεβαίως,
δεν μπορεί να αποκλειστεί και μια συμφιλίωση της Αριστεράς με την «έκτακτη
ανάγκη» ή και αξιοποίησή τους από αυτήν . Στην περίπτωση αυτήν, η ψυχή της
Αριστεράς θα έχει απωλεσθεί. Και αν το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται
;
λοιπόν, να μην χρειαστεί-και αυτό φαίνεται να είναι το πιθανότερο- μια
ανοιχτή δικτατορία (στρατιωτική ή φασιστική), η οποία θα εξέθετε , επιπλέον, την
ηγεσία της Ε.Ε. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η τυχόν διαμόρφωση μιας
αριστερής διακυβέρνησης δεν θα μπορέσει να προχωρήσει, αν δεν αποδομήσει και
απενεργοποιήσει τους πολιτικούς και οικονομικούς μηχανισμούς έκτακτης ανάγκης,
οι οποίοι έχουν τροποποιήσει ριζικά τις μορφές διακυβέρνησης και άσκησης της
αστικής εξουσίας. Διαφορετικά, η προώθηση ενός εναλλακτικού σχεδίου ή δεν θα
γίνει καθόλου ή θα προσκρούσει σε πρωτόγνωρες συστημικές αντιστάσεις. Βεβαίως,
δεν μπορεί να αποκλειστεί και μια συμφιλίωση της Αριστεράς με την «έκτακτη
ανάγκη» ή και αξιοποίησή τους από αυτήν . Στην περίπτωση αυτήν, η ψυχή της
Αριστεράς θα έχει απωλεσθεί. Και αν το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται
;