Υπό το κράτος ‘πανικού’

Οι πρώ­τες αντι­δρά­σεις δια­φό­ρων απο­χρε­ώ­σε­ων στην ορκω­μο­σία και ειδι­κό­τε­ρα μετά την πανη­γυ­ρι­κή ομι­λία του Ντό­ναλντ τραμπ, απο­πνέ­ουν έντο­νη ανη­συ­χία και αβεβαιότητα…

Οι φιλε­λεύ­θε­ροι Ευρω­παί­οι φοβού­νται για την απώ­λεια της φιλό­στορ­γης προ­στα­σί­ας της υπε­ρα­τλα­ντι­κής υπερ­δύ­να­μης μετά την απο­χώ­ρη­ση του σταυ­ρο­κο­πού­με­νου Μπάι­ντεν. Οι …προ­ο­δευ­τι­κοί κεντρο­α­ρι­στε­ροί δεί­χνουν πανι­κό από την …’συγκλο­νι­στι­κή’ στρο­φή στο τιμό­νι των ΗΠΑ προς την ακροδεξιά…

Μην φοβά­στε φιλε­λεύ­θε­ροι και νεο­φι­λε­λεύ­θε­ροι της Εσπε­ρί­ας… Τα λόγια, τα κού­φια, τα μεγά­λα είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κό των αστών πολιτικών… 

Ο νέος πρό­ε­δρος θα υπε­ρα­σπι­στεί υπε­ρά­νω όλων τα συμ­φέ­ρο­ντα μεγά­λης μερί­δας των Αμε­ρι­κά­νι­κων καπι­τα­λι­στι­κών κολοσ­σών (τεχνο­λο­γία, κατα­σκευ­ές, real estate, υπη­ρε­σί­ες κ.λ.π.), χωρίς, όμως, να παρα­λεί­ψει κανέ­να κλά­δο… Κατά συνέ­πεια, δεν μένει παρά να γίνε­τε πιο πει­θαρ­χι­κοί και μάλ­λον θα την βγά­λε­τε καθα­ρή χωρίς μεγά­λο τίμη­μα… Αυτό, που σας απει­λεί δεν είναι ο άρπα­γας Ντό­ναλντ -σάρ­κα από την σάρ­κα σας- που τα θέλει όλα δικά του αλλά οι εγγε­νείς κρί­σεις του συστή­μα­τος, που υπη­ρε­τεί­τε με το ίδιο με εκεί­νον πάθος…

Και εσείς προ­ο­δευ­τι­κοί, δημο­κρά­τες κεντρο­α­ρι­στε­ροί… Σωστά λέτε πώς δεν είναι το ίδιο ο Τραμπ με την Καμά­λα… ΤΙΠΟΤΕ δεν είναι ίδιο με κάτι άλλο στην κοι­νω­νία και την φύση… Κρί­σι­μο, λοι­πόν σημείο δεν είναι οι δια­φο­ρές αλλά η σπου­δαιό­τη­τα και η δυνα­μι­κή τους… 

Ασφα­λώς ο Ντό­ναλντ, ο Ελον, ο Σαμά­νος και τα άλλα παι­διά μέσα σε μία κλι­μά­κω­ση γελοιό­τη­τας κάνουν ότι μπο­ρούν να μας θυμί­σουν τα ομοει­δή τους στην μεσο­πο­λε­μι­κή Γερμανία… 

Για όσους βρί­σκουν ομοιό­τη­τες ή/και ανα­λο­γί­ες με την κατά­στα­ση στην μεσο­πο­λε­μι­κή Γερ­μα­νία να θυμί­σου­με ότι με τους συντη­ρη­τι­κούς δεξιούς συνερ­γά­στη­καν στην σφα­γή των κομ­μου­νι­στών οι σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες ενώ την εμφά­νι­σή τους έκα­ναν τότε και οι ναζι­στές, μελ­λο­ντι­κοί κυρί­αρ­χοι και δολο­φό­νοι της ανθρωπότητας… 

Δεν λεί­πουν και σήμε­ρα τέτοιες ‘ρεα­λι­στι­κές’ πολι­τι­κές. Ο τόπος μας έχει την εμπει­ρία της πρό­σφα­της 15ετίας, όπου στις κρί­σι­μες και απο­φα­σι­στι­κές στιγ­μές βρέ­θη­καν ο καθέ­νας ‘εφ ω ετά­χθη’. 

Η θλι­βε­ρή και απο­τρό­παιη τελε­τουρ­γι­κή απει­κό­νι­ση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας Τραμπ στις ΗΠΑ απο­τε­λεί ξεκά­θα­ρη, νομο­τε­λεια­κή συνέ­χεια της άγριας Ιμπε­ρια­λι­στι­κής πολι­τι­κής των προη­γού­με­νων ηγε­τών, ρεπου­μπλι­κά­νων και δημοκρατικών.