Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εκφυλισμού - Φαιακία

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος εκφυλισμού

Στην προη­γού­με­νη ανάρ­τη­ση εκθέ­σα­με την γνώ­μη μας για
την εξέ­λι­ξη των τελευ­ταί­ων χρό­νων, που έφε­ρε τον ‘επα­να­στα­τι­κό’ ριζο­σπα­στι­κό ΣΥΡΙΖΑ
των αρχών του 2015 στον μαρα­μέ­νο συρ­ρι­κνού­με­νο πλα­δα­ρό σχή­μα του 2023. Εκεί σταθήκαμε
χον­δρι­κά στους σταθ­μούς της ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κής μετα­μόρ­φω­σης μέχρι την ταχύτατη
‘κεντρο­ποί­η­σή’ του.

Πίσω όμως από το προ­σκή­νιο υπάρ­χει σχε­δόν πάντο­τε σε
ένα άλλο επί­πε­δο ένα ‘παρα­σκή­νιο’ προ­ε­τοι­μα­σί­ας του κομ­μα­τι­κού χώρου για να
μπο­ρεί να απο­δε­χτεί μελ­λο­ντι­κά ταρακουνήματα… 

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν, δεν μπο­ρού­σε να είναι και δεν έπρεπε
να είναι ένα άλλο κομ­μου­νι­στι­κό κόμ­μα… Εξάλ­λου και η αρχι­κή του καταστατική
λει­τουρ­γία έδι­νε έναν ιδιόρ­ρυθ­μο χαρα­κτή­ρα μετω­πι­κής συνερ­γα­σί­ας
 δια­φο­ρε­τι­κών πολι­τι­κών οντο­τή­των και κινημάτων
της αρι­στε­ράς, με σαφώς ισχυ­ρό­τε­ρη εκεί­νη του πρώ­ην ΣΥΝ. Οι ‘τάσεις’ που
υπήρ­χαν με το όνο­μά τους μέσα στον σχή­μα του ΣΥΡΙΖΑ, έδι­ναν νόη­μα στο τίτλο του
και -πολύ περισ­σό­τε­ρο- ένα χρή­σι­μο για τέτοιου είδους σχή­μα, εργα­λείο προβληματισμού
και κοι­νής δράσης…

Με πρό­σχη­μα την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα, που δήθεν εμπόδιζε
και καθυ­στε­ρού­σε η λει­τουρ­γία τους, οι τάσεις δια­λύ­θη­καν! Καταρ­γή­θηκσν από το
κατα­στα­τι­κό με μικρές και ασή­μα­ντες αντι­δρά­σεις. Τους ανα­γνω­ρί­στη­κε το δικαίωμα
να υπάρ­χουν …εκτός κομ­μα­τι­κής λειτουργίας.

Ελά­χι­στοι υπο­ψιά­στη­καν, κατα­νό­η­σαν ή δέχτη­καν να κατανοήσουν
τότε τον εντε­λώς κακο­ή­θη χαρα­κτή­ρα αυτής της κίνη­σης… Την πρό­νοια, δηλα­δή, για
την δια­μόρ­φω­ση ενός ισχυ­ρού κεντρι­κού επι­τε­λι­κού περι­βάλ­λο­ντος γύρω από έναν
αρχη­γό, που δια­φη­μί­ζο­νταν έντο­να, και από πολ­λές κατευ­θύν­σεις η …χαρι­σμα­τι­κό­τη­τά
του. Ένα επι­τε­λείο, που θα άξι­ζε τον κόπο να εμπι­στεύ­ε­ται σχε­δόν τυφλά, μία
απέ­χου­σα από τα κέντρα λήψεις των απο­φά­σε­ων βάση…Που καλού­νταν με την σύγχρονη
μορ­φή των μέσων κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης να εφαρ­μό­ζει απο­φά­σεις, χωρίς κανέ­ναν πρακτικά
έλεγχο…

Αργό­τε­ρα, οι εμπνευ­στές της κατάρ­γη­σης των τάσε­ων σκέφτηκαν
να προ­ω­θή­σουν και την κατάρ­γη­ση των οργα­νώ­σε­ων βάσης. Ο εξ απορ­ρή­των του αρχηγού,
απο­τυ­χών διεκ­δι­κη­τής της αρχη­γί­ας αλλά άμε­σα συντα­χθείς με τον ‘μεσ­σία’ είχε
κάνει σχε­τι­κή εισή­γη­ση, που τότε, τυπι­κά δεν εγκρίθηκε…

Στην ουσία, η κατάρ­γη­ση των οργα­νώ­σε­ων και κατά συνέπεια
της λει­τουρ­γί­ας των μελών είχε ολοκληρωθεί… 
Το να εμφα­νί­ζε­σαι σήμε­ρα ως ευαγ­γε­λι­ζό­με­νος ‘κόμ­μα μελών’ μπο­ρεί να
μοιά­ζει με πρά­ξη περισ­σεύ­μα­τος θρά­σους αλλά σημα­σία έχει, ότι … ακού­γε­ται ευχάριστα…

Το αρχη­γι­κό κόμ­μα, που σε μικρό διά­στη­μα διαδέχτηκε
τον συνα­σπι­σμό αρι­στε­ρών τάσε­ων και κινη­μά­των, βρέ­θη­κε με λυμέ­να τα χέρια για
να πάρει όλες τις κρί­σι­μες απο­φά­σεις, που του επε­φύ­λασ­σε η ζωή.
 Τα απο­τε­λέ­σμα­τα γνω­στά… Με αυτό τον τρό­πο ένα
σχή­μα, που σχε­τί­στη­κε, επη­ρε­ά­στη­κε και ανα­πτύ­χθη­κε από τα κινή­μα­τα αντίδρασης
στα μνη­μό­νια έγι­νε ένας τέλειος κομ­μα­τι­κός οργα­νι­σμός του συστήματος. 

Ισχυ­ρός
αρχη­γός με φωτο­στέ­φα­νο, στε­νό επι­τε­λείο πιστών ανώ­τα­των αξιω­μα­τού­χων, ‘μέλη’
χωρίς καμία βου­λη­τι­κή αρμο­διό­τη­τα και ‘σώμα­τα’ λει­τουρ­γού­ντα σαν τελε­τουρ­γί­ες για
σκο­πούς …τήρη­σης πρω­το­κόλ­λων και εθί­μων… Η  τ α υ τ ό τ η τ α ενός αξιό­πι­στου αστικού
κόμ­μα­τος εξου­σί­ας, που ανα­λαμ­βά­νει να εκπλη­ρώ­σει συγκε­κρι­μέ­νες απο­στο­λές σαν κι
αυτές που ο ΣΥΡΙΖΑ υλο­ποί­η­σε (μνη­μό­νιο, συμ­φω­νία Πρε­σπών, απο­γο­ή­τευ­ση και
απο­προ­σα­να­το­λι­σμός του λαϊ­κού παράγοντα…)

Όταν ένα τέτοιο κόμ­μα εμφα­νί­σει τα ανα­με­νό­με­να σημάδια
κόπω­σης και βρε­θεί μακριά από ποσο­στά αξιό­πι­στης διεκ­δί­κη­σης των κυβερνητικών
θώκων, χρειά­ζε­ται ένα γερό τρά­νταγ­μα ‘ένα …’άλμα προς τα μπρος’ όπως ονομάζεται
συνή­θως στα επι­κοι­νω­νια­κά επιτελεία. 

Ενας …’μεσ­σί­ας
είναι η κορυ­φαία λύση… Η περισ­σό­τε­ρο ελπι­δο­φό­ρα… Αυτός, θα ξεπε­τά­ξει ΟΛΟΥΣ εκείνους
τους αρχη­γί­σκους, που συμ­βά­δι­σαν στις μεγά­λες και κρί­σι­μες οπι­σθο­χω­ρή­σεις… Μόνον
ο ‘Μεσ­σί­ας’ δεν ήταν εκεί, που συνε­πώς δεν φέρει το στίγ­μα των αμαρ­τιών των
συνυ­πο­ψη­φί­ων του.

Ενω­ρίς να προ­βλέ­ψου­με χωρίς προ­φη­τι­κό τάλα­ντο, για όσα
θα συμ­βούν με τις της καλ­πά­ζου­σες μετα­μορ­φώ­σεις στο χρό­νο, που έρχε­ται. Ο χονδροειδής
χει­ρι­σμός με εμφά­νι­ση ενός αρχη­γού από το ΠΟΥΘΕΝΑ ίσως να προ­οιω­νί­ζει και
επό­με­νες κινή­σεις για τον χώρο:
σύγκλι­ση του πανελ­λή­νιου ΣΟΚ προς τον ΣΥΡΙΖΑ; αντίστροφη
κατεύ­θυν­ση με ισχυ­ρό πόλο του Πανελ­λή­νιο ΣΟΚ, νέο ή νέα σχή­μα­τα που θα υπερβούν
τα παλιά τα ήδη χρε­ω­μέ­να με ‘αμαρ­τί­ες’ ή ‘παι­γνί­δι’ με πολ­λά αστι­κά κόμματα;;;

Χρό­νος έσται ο κρίνων… 

Καλό πάντως είναι να έχου­με γνώ­ση… Η …’ταλαι­πω­ρία’ με
το σχή­μα, που κατέ­θε­σε το όρα­μά του για μία ριζο­σπα­στι­κή αρι­στε­ρά στην Ευρώ­πη και κατέληξε
σε μία ανώ­μα­λη συστη­μι­κή προ­σγεί­ω­ση ας είναι του­λά­χι­στον διδακτική… 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted