Τι μου θυμίζουν… τι μου θυμίζουν… - Φαιακία

Τι μου θυμίζουν… τι μου θυμίζουν…


Η ΦΑΙΑΚΙΑ παρα­κο­λου­θεί εκ του σύνεγ­γυς την κίνη­ση των 58, πιστεύ­ο­ντας, ότι απει­κο­νί­ζει σοβα­ρές προ­σπά­θειες χει­ρα­γώ­γη­σης του πολι­τι­κού σκη­νι­κού… Γι΄αυτό και σας παρα­θέ­τει μερι­κές φωτο­γρα­φί­ες εκ των παρευ­ρε­θέ­ντων χτές στο ΑΚΡΟΠΟΛ, άφθαρ­των και αδιά­φθο­ρων, που καμία σχέ­ση δεν έχουν με το …μικρό τοσο­δού­λι­κο σκαν­δα­λά­κι του Χρη­μα­τι­στη­ρί­ου, με τα πλα­στά νού­με­ρα της Ελλη­νι­κής οικο­νο­μί­ας για την έντα­ξή της χώρας στην ΟΝΕ, με την ανά­λη­ψη των Ολυ­μπια­κών αγώ­νων του 2004 και τις γνω­στές συνέ­πειες για το περι­βάλ­λον και την οικο­νο­μία του τόπου… Φυσι­κά καμία σχέ­ση δεν έχουν με ό,τι άθλιο απο­δί­δει πλευ­ρές της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας του Δημό­σιου τομέα… Ωε γνω­στόν δεν είναι αυτοί που διό­ρι­ζαν τα δικά τους παι­διά, γι΄αυτό δικαιού­νται σήμε­ρα να ευαγ­γε­λί­ζο­νται την αξιο­κρα­τία… Δεν γνω­ρί­ζουν ποιοί είναι εκεί­νοι που απλό­χε­ρα μοί­ρα­ζαν επι­δο­τή­σεις, που παρό­τρυ­ναν τις Τρά­πε­ζες στον ανε­ξέ­λεγ­κτο δανεια­κό παρο­ξυ­σμό των μικρο­με­σαί­ων… Δεν γνώ­ρι­ζαν ούτε κατ΄ελάχιστον το γλέ­ντι των οπλι­κών προ­μη­θειών… Δεν είδαν, δεν άκου­σαν για τα υπο­βρύ­χια, που μπα­τά­ρουν… “Φανα­τι­κοί’ και “αρρω­στη­μέ­νοι” διώ­κτες της φορο­δια­φυ­γής ούτε χαμπο­ά­ρι δεν πήραν για την λίστα Λαγκάρντ. Γενι­κώς, δηλα­δή, συγ­χρώ­τι­σαν και συγ­χρω­τί­ζουν το εκσυγ­χρο­νι­στι­κό τους πάθος με τον συρ­μό των μετα­πρα­τών, που κακο­ποιεί την χώρα από τον Θάνα­το του Καπο­δί­στρια και μετά… 
Και είναι μόλις ελά­χι­στα χρό­νια, στα δάκτυ­λα του ενός χεριού μετρη­μέ­να, που είχαν δια­δε­χτεί τους προ­ε­δρι­κούς του Μεγά­λου για να παρα­δώ­σουν τα ηνία στους δικούς τους… Και το ξέφρε­νο φαγο­πό­τι συνε­χί­στη­κε με αμεί­ω­τους ρυθ­μούς και απε­δεί­χθη­σαν “ικα­νό­τε­ροι” αυτών, που δια­δέ­χτη­καν και (δήθεν) κατάγγειλαν… 
Η ΦΑΙΑΚΙΑ αισθά­νε­ται ιδιαί­τε­ρη συγκί­νη­ση, αφού και δύο Κερ­κυ­ραί­οι, εκεί­νος …πρί­γκη­πας του εκσυγ­χρο­νι­σμού και εκεί­νη …θεμα­το­φύ­λα­κας της προ­ε­δρι­κής τάξης συνευ­ρέ­θη­καν στην σύνα­ξη του μέλ­λο­ντος μας αφή­νο­ντας πίσω το αμαρ­τω­λό και εχθρι­κό παρελ­θόν μας…
Ο συνε­γε­λα­σμός καί τινων αρι­στε­ρών  (κατά την αυτο­α­πό­κλη­σή τους) επι­βε­βαιώ­νει το δόγ­μα, ότι όλοι θα κρι­θού­με μετά θάνα­τον… Και μάλι­στα, λίγες ώρες αργό­τε­ρα, όταν πάψουν τα λιβα­νι­στή­ρια προς τον τεθνε­ώ­τα… Η συνε­χής επι­βε­βαί­ω­ση αυτού του δόγ­μα­τος δεν μπο­ρεί να δημιουρ­γεί ικα­νο­ποί­η­ση… Μάλ­λον θλί­ψη φέρνει…
Τέτοιες ή και ανά­λο­γες πολι­τι­κές από­πει­ρες θα επι­διώ­ξουν την μέγι­στη δυνα­τή επι­τυ­χία, που δεν θα κρι­θεί από την ολό­πλευ­ρη υπο­στή­ρι­ξη, που ήδη παρέ­χουν ΜΕΓΑ­λα κανά­λια και άλλα ΜΕΓΑ­λα ΜΜΕ… Θα βασι­στεί -άν μπο­ρεί- στο δικό μας πολι­τι­κό Alzheimer… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted