Τίποτα δεν τους αρέσει… - Φαιακία

Τίποτα δεν τους αρέσει…

Γρά­φει ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Νίκος Μητσιά­λης, που, όπως φαί­νε­ται, δεν έχει σκο­πό, δεν του αρέ­σει να βλέ­πει τα τρέ­να να περ­νούν… Συνυ­πο­γρά­φο­ντας το κεί­με­νο σας το αναμεταδίδουμε…
Τίπο­τα
δεν τους αρέσει…
Κάνουν κρι­τι­κή στο Σύρι­ζα πως όσο περ­νά ο και­ρός γέρ­νει στην
κεντρο­α­ρι­στε­ρή πλευ­ρά… Πως ξέφυ­γε από τις δια­κη­ρύ­ξεις της Αθη­ναϊ­δας και των
τσι­τά­των του ιδρυ­τι­κού του συνε­δρί­ου. Τον καταγ­γέλ­λουν πως μαζεύ­ει τα αποκαΐδια
του ΠαΣοΚ και της ΔΗΜΑΡ τη στά­χτη, για να φτιά­ξει τη φλό­γα που θα ανά­ψει τη
ριζο­σπα­στι­κή ανα­τρο­πή… Τι γκρί­νια θεέ μου τίπο­τα δεν αρέ­σει στους παθιασμένους
της…αναρχίας.
Θέλουν τον σ. Τσί­πρα καλό­γε­ρο και όχι ομο­τρά­πε­ζο και συνομιλητή
του ΣΕΒ, των πολυ­πλο­κά­μων συστη­μι­κών ομί­λων, των τρα­πε­ζι­κών στο­ών… Από τα μέσα,
από τη καρ­διά της αντί­δρα­σης θα πριο­νί­σεις το σύστη­μα ρε μπου­μπού­να ξερο­κέ­φα­λε της
αρι­στε­ρής πλευ­ράς… Αν δεν φας μαζί τους, αν δεν δεις τα δόντια τους, πως στο
διά­ο­λο θα τους ξεδο­ντιά­σεις όταν θα έρθει εκεί­νη η ώρα της νίκης; Ακό­μα και ο σ.
Κου­τσού­μπας σφίγ­γει το χέρι στο Ηρώ­δειο με τη Γιάν­να Αγγελοπούλου
απο­λαμ­βά­νο­ντας τους θεί­ους ήχους του Μότσαρτ από τον «Ντον Τζο­βά­νι» του μεγάλου
συνθέτη…

Αν δεν πλη­σιά­σεις το κεφά­λαιο σε από­στα­ση ανα­πνο­ής πως θα
μπο­ρέ­σεις να βρεις τα τρω­τά του σημεία, την αχίλ­λειο του πτέρ­να, έστω και αν αυτή
φορά πανά­κρι­βη γόβα στι­λέ­το
Casadei! Πρώ­τα με την μαγεία του 
Μότσαρτ και στη συνέ­χεια με την Επα­να­στα­τι­κή Διε­θνή των Pierre De Geyter
και Eugène Pottie, μπο­ρεί ίσως κάπο­τε να το… αλώσεις.
Φοβε­ρή μουρ­μού­ρα αδελ­φέ μου τώρα που πάμε να πάρου­με κεφά­λι με
συνερ­γα­σί­ες επι­πέ­δου… Με το που πήγε και ο σ. Βίτσας στο «Ποτά­μι» εκεί στο
Λαύ­ριο που ο Θεο­δω­ρά­κης είχε το συνέ­δριο της πέστρο­φας που πάει ανά­πο­δα στο
ρεύ­μα, εσείς τον χαβά σας. Μουρ­μου­ρά­τε για­τί παρά­τη­σε ο σ. Τσί­πρας την
«κυβέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς» και έπια­σε το «νέο συνα­σπι­σμό εξου­σί­ας»; Ιστορικές
συν­θή­κες το επι­βάλ­λουν γκρι­νιά­ρη­δες, το μαγα­ζί γωνία και αυγά­τι­σε η ξέμπαρ­κη πελατεία!!!
Βάλ­τε τώρα που γυρί­ζει γι’ αυτό και αλλά­ξα­με ταμπέ­λα, κρα­τή­σα­με όμως
τον «συνα­σπι­σμό» προ­σθέ­το­ντας το «νέο» κολ­λή­σα­με δίπλα και την «εξου­σία» ! Σας
πεί­ρα­ξε η εξου­σία; Γι’ αυτήν ξεκι­νή­σα­με από παλαιό­θεν τόχα­με κόμπλεξ, για­τί να
το κρύ­ψου­με άλλω­στε; Με στό­χο αυτήν μαζεύ­ου­με τους αδέ­σπο­τους της κεντροδεξιάς
με ελα­φρά αρι­στε­ρή από­κλι­ση που ξέμει­ναν από υπο­σχέ­σεις, με στό­χο να κάνουμε
εμείς πλειο­ψη­φι­κή μπι­ρί­μπα και όχι οι άλλοι !
Ρε τίπο­τα δεν κατα­λα­βαί­νει τού­τη η δογ­μα­τί­λα της αρι­στε­ρής όχθης… Με
τους ανα­νε­ω­τι­κούς και με τους «μετα­νοη­μέ­νους» σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες μπο­ρείς να
συνεν­νοη­θείς μια χαρά για πλεί­στα όσα,
 οι άλλοι οι «δικοί» σου, είναι που κόλ­λη­σαν στα
τότε σκι­σί­μα­τα των μνη­μο­νί­ων… Εδώ ο κόσμος αλλά­ζει με ταχύ­τη­τες 10 terahertz
  και αυτοί βρί­σκο­νται ακό­μα στον αρα­μπά του
λογι­στι­κού ελέγ­χου του χρέ­ους από διε­θνή ομά­δα ειδι­κών, τύπου Κορέα του
Ιση­με­ρι­νού… Αυτά τα λέγα­με κάπο­τε σύντρο­φοι, στο ξεκί­νη­μα… Τώρα λέμε απεμπλοκή
από το μνη­μο­νια­κό καθε­στώς και της λιτό­τη­τας, από θέση ισχύ­ος και τι ισχύος!
Είναι μικρό πράγ­μα νομί­ζεις ο συνο­μι­λη­τής του Σόι­μπλε να κάθε­ται από
την αρι­στε­ρή πλευ­ρά αυτή τη φορά και όχι από τη δεξιά όπως είχε συνη­θί­σει ο
Γερ­μα­να­ράς μέχρι τώρα να τα λέει με τους εκλι­πα­ρού­ντες Μπέ­νι και Αντώνη… 
Όλα τα ισο­πε­δώ­νουν οι γκρι­νιά­ρη­δες πιά­νο­νται από τις τρί­χες και
τις κάνουν τρι­χιές… Τι το δια­φο­ρε­τι­κό υπάρ­χει σχε­τι­κά με τις δια­κη­ρύ­ξεις του
Σύρι­ζα για τις τρά­πε­ζες; Το κόμ­μα έλε­γε χθες: «θέτου­με το τρα­πε­ζι­κό σύστη­μα υπό
την ιδιο­κτη­σία και τον έλεγ­χο του δημο­σί­ου, με ριζι­κή τρο­πο­ποί­η­ση του τρόπου
λει­τουρ­γί­ας του και των στό­χων που σήμε­ρα υπη­ρε­τεί…» Και σήμε­ρα χάρη συντομίας
και προ­κει­μέ­νου να εξοι­κο­νο­μού­με χαρ­τί και μελά­νι λέμε: «
δημό­σιος έλεγ­χος στο τρα­πε­ζι­κό σύστη­μα…»
Πια η δια­φο­ρά; Θα μου πεί­τε ίσως ότι εξα­φα­νί­στη­καν η «ιδιο­κτη­σία» και οι «στό­χοι»,
από την προη­γού­με­νη δια­κή­ρυ­ξη, σιγά το πράγ­μα… Εξ άλλου η ιδιο­κτη­σία στον καιρό
μας έχει πολ­λές σκο­τού­ρες, χαρά­τσια, φόρους πολυ­τε­λεί­ας και μια σει­ρά άλλα
μπερ­δέ­μα­τα… Καλ­λί­τε­ρα να την κρα­τή­σουν την ιδιο­κτη­σία οι φου­κα­ρά­δες οι
τρα­πε­ζί­τες που έχουν την εμπει­ρία της ιδιο­κτη­σί­ας και τους στό­χους της
τρα­πε­ζι­κής «επέν­δυ­σης» στο αίμα τους, ρου­φώ­ντας πάντα το δικό μας προκειμένου
να ανα­κε­φα­λαιώ­νουν μια, δυό, τρείς και δεκα­τρείς τις χρεοκοπημένες…
«Καλή νύχτα Κεμάλ αυτός ο κόσμος δεν θα αλλά­ξει ποτέ…»

Όχι δεν θα συμ­φω­νή­σω και ας
μου το συγ­χω­ρή­σει ο μεγά­λος Γκά­τσος… Όσο οι Πλα­τεί­ες και οι Δρό­μοι δεν θα ερημώνουν,
η ελπί­δα θα μένει ζωντα­νή και θα γεν­νά το πραγ­μα­τι­κά νέο και όχι φυσι­κά με
απο­κα­ΐ­δια και στά­χτες… Δύσκο­λη επί­πο­νη γέν­να και αργή αλλά δεν γίνεται
διαφορετικά… 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted