Στιγμιότυπα της πορείας προς το τίποτα

Ολο αυτό δεν έγι­νε τυχαία ή μοι­ραία… Είναι
το νομο­τε­λές απο­τέ­λε­σμα της ε ξ α π ά τ η σ η ς  του λαού.  Η θέλη­σή του εκφρα­σμέ­νη κατηγορηματικά,
ανοι­χτά, ξεκά­θα­ρα με πλειο­ψη­φία 62% μετα­τρά­πη­κε σε κενή περιε­χο­μέ­νου εντο­λή, από
τον εντο­λο­δό­χο- δια­πραγ­μα­τευ­τή πρωθυπουργό. 

Και αν γι’ αυτό υπάρ­χουν αμφιβολίες,
μπο­ρεί ο κάθε εργα­ζό­με­νος, εν ενερ­γεία ή συντα­ξιού­χος να τσε­κά­ρει πόσα δικαιούνταν
να παίρ­νει το 2010 και πόσα εισπράτ­τει τώρα… Μετά μπο­ρεί να ασχο­λη­θεί με το ποιος
του έκα­νε τις μεγα­λύ­τε­ρες περι­κο­πές… Και αν του έδω­σε κάποιος τα λεφτά του πίσω!

Το διά­στη­μα δια­κυ­βέρ­νη­σης από τον
ΣΥΡΙΖΑ μετα­ξύ Γενά­ρη και Ιού­λη του 15 είναι ένας χρό­νος στε­λε­χι­κών χει­ρι­σμών σε
στε­νό ηγε­τι­κό κύκλο… Η βάση του κόμ­μα­τος δεν συμ­με­τέ­χει για­τί πολύ απλά δεν
υπάρ­χει κόμ­μα!!! Εχουν προη­γη­θεί όλοι οι κατάλ­λη­λοι οργα­νω­τι­κοί χει­ρι­σμοί, ώστε
τα μέλη να στε­ρη­θούν κάθε είδους απο­τε­λε­σμα­τι­κών πρω­το­βου­λιών… Στην καλύτερη
περί­πτω­ση βαυ­κα­λί­ζο­νται σε συνα­ντή­σεις-συνε­δριά­σεις των οποί­ων τα πορί­σμα­τα δεν
έχουν καμία αξία, κανέ­ναν απο­δέ­κτη. Στα­θε­ρή από­λη­ξη ο …κάλα­θος των αχρήστων. 

Και όμως το -σε μεγά­λο βαθ­μό- αυθόρ­μη­το λαϊκό
κίνη­μα έδω­σε στιγ­μές υψη­λής αγω­νι­στι­κό­τη­τας, που κορυ­φώ­θη­καν με το ηρω­ι­κό ΟΧΙ στο
δημοψήφισμα.

Απλά εδώ να στα­θού­με σε κάποια κατά
την άπο­ψή μας κομ­βι­κά σημεία:

Θα ξανα­μι­λή­σου­με λεπτο­με­ρεια­κό­τε­ρα και
πιο …εύθυ­μα…

Εν τω μετα­ξύ, ας σημειώ­σου­με, πως ο ΣΥΡΙΖΑ
-και φυσι­κά ο αρχη­γός του- δεν έχουν πει λέξη για τα συμ­βαί­νο­ντα στην Γάζα…
Εφαρ­μό­ζουν τακτι­κή ίσων αποστάσεων… 

Φυσι­κά, ξέρουν καλά, πως το πρόβλημα
δεν είναι να μετρή­σου­με συγκρι­τι­κά τις αγριό­τη­τες ένθεν κακεί­θεν, που κάθε
πόλε­μος εμπε­ριέ­χει σχε­δόν υπο­χρε­ω­τι­κά… Το ζητού­με­νο είναι να δού­με τις αιτίες
και τους παρά­γο­ντες, που γεν­νούν, συντη­ρούν και κατευ­θύ­νουν αυτόν τον πόλε­μο… Μέχρι
σήμε­ρα ξέρα­με, πιστεύ­α­με, κατα­λα­βαί­να­με, πως ο Ιμπε­ρια­λι­σμός και ιδιαί­τε­ρα Αμερικάνικος
έχουν κάθε λόγο να συντη­ρούν και να ενθαρ­ρύ­νουν την Ισραη­λι­νή επιθετικότητα…