Οι εξελίξεις στην τραγική υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη ακολουθούν διαδρομές, που δεν είναι και οι καλύτερες… Η υπόθεση βέβαια ήταν “μάνα εξ ουρανού” για τα ΜΜΕ που έφτιαξαν εκατοντάδες σενάρια και προωθούν λυσασμένα τις αποκλειστικότητές τους…
Η χτεσινή επίθεση στη γαλακτοκομική σχολή, δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει η καλλιέργεια του μίσους ως απάντηση στην άθλια βία, που οδήγησε έναν νέο μόλις είκοσι ετών στην αυτοχειρία…
Εξοπλισμένοι με το “μαστίγιο” της “ιερής εκδίκησης” κάποιοι δήθεν ευαισθητοποιημένοι επιχειρούν να …αποδώσουν δικαιοσύνη. Μην εκπλαγείτε αν ανάμεσά τους υπάρχουν και πολλοί πρωταγωνιστές της πρόσφατης φασιστικής επιδημίας της ενδοσχολικής βίας… Μην εκπλαγείτε αν ανάμεσά τους βρίσκονται και ορισμένοι γονείς από αυτούς, που απαιτούν να μην …ακουμπήσουν τα παιδιά τους δάσκαλοι και καθηγητές, όταν ασκούν βία, γιατί …γουστάρουν τα παιδιά τους να είναι μάγκες, ικανοί να επιβιώσουν στην … ζούγκλα της ζωής…
Μπορεί να υπάρχουν και μερικοί καθηγητές, που έχουν υποστεί γονεϊκή βία και που αποφεύγουν να προχωρήσουν σε αγώνα για την κάθαρση της παρούσας εκπαιδευτικής αθλιότητας, περιοριζόμενοι σε γενικόλογες “αντισυστημικές” καταγγελίες… Το σύστημα είναι βαθύτατα ένοχο… Το γράψαμε και πολύ πρόσφατα… Μόνο που η “αντισυστημική” δράση προωθείται μόνον με αφετηρία την πραγματικότητα…
Η απώλεια του Βαγγέλη, χρειάστηκε για να δώσει το χρώμα του αίματος στο φαινόμενο, που οργιάζει, που το ξέρουμε, που φτιάχνουμε ΜΗ κυβερνητικές οργανώσεις για να το “αντιμετωπίσουμε” και που “ευχόμαστε” τον τερματισμό του… Ούτε κουβέντα για την κτηνωδία μιας πολιτείας που προτιμάει πρωτογενή πλεονάσματα από παιδαγωγικές πολιτικές ουσιαστικής κοινωνικής-δημοκρατικής αγωγής…
Οι επιθέσεις “αγανακτισμένων” σε θύτες-θύματα είναι μία πρόσθετη απόδεξη της βαθειάς κοινωνικής κρίσης, που ζούμε… Κρίσης με μελανόμορφα χαρακτηριστικά…
ΥΓ. Και για να ελαφρύνουμε λίγο την ατμόσφαιρα: Η Χρυσή Αυγή είναι κατά του bullying…